CHAPTER 32

[707] IIIa, q. 1.

[708] Cajetan, In IIIam, q. 1, a. 1

[709] IIIa, q. 1, a. 3

[710] Vi praesentis decreti

[711] Ubique ratio incarnationis ex peccato primi hominis assignatur

[712] For example, Matt. 18: 11; I Tim. 1: 15; John 3: 17.

[713] Luke 19: 10.

[714] Si homo non periisset, Filius hominis non venisset. Serm. 174, no. 2. Cf. St. Irenaeus, Contr. haer.: V, xiv, 1; St. John Chrysostom, In Ep. ad Hebraeos, hom. 5, no. 1

[715] In carne passibili

[716] De incarn.: disp. V, sect. 2, no. 13; sect. 4, no. 17

[717] Ia, q. 19, a. 6, ad 1

[718] See note 8 supra

[719] Ordinate volens prius vult finem et propinquiora fini, quam alia

[720] Gonet, Godoi, the Salmanticenses, I. Billot, Hugon, etc.

[721] In IIIam, q. 1, a. 3.

[722] Finis cujus gratia

[723] Finis cui (proficua est incarnatio).

[724] Finis cui

[725] Causae ad invicem sunt causae, sed in diverso genere

[726] Godoi, Gonet, the Salmanticenses. See Capreolus, In IIIam Sent.: dist. T, q. 1, a. 3; Cajetan, In Iam, q. 22, a. 2, no. 7.

[727] Nihil prohibet ad aliquid majus humanam naturam perductam esse post peccatum. Deus enim permittit mala fieri ut inde aliquid melius eliciat. Unde dicitur (Rom. 5: 20): Ubi abundavit delictum, superabundavit et gratia. Unde et in benedictione cerei paschalis dicitur: O felix culpa, quac talem ac tantum meruit habere redemptorem. IIIa, q. 1, a. 3, ad 3

[728] Deus qui maxime parcendo et miserando omnipotentiam tuam manifestas

[729] cf. IIa IIae, q. 30, a. 4.

[730] Finis cui

[731] Finis cujus gratia

[732] Omnia enim vestra sunt, vos autem Christi, Christus autem Dei. I Cor. 3: 23

[733] Ia, q. 20, a. 4, ad 1

[734] See Isa. 9: 5 ff

[735] Phil. 2: 8-10