|
[736] Persona est rationalis naturae individua substantia
[737] Ia, q. 29, a. 1
[738] Sui juris
[739] Suppositum, substantia prima
[740] Ia, q. 29, a. 1, ad 2.
[741] John 14: 6
[742] John 16: 15.
[743] In IIIam Sent.: dist. 1, q. 1, no. 5
[744] Disp. met.: disp. XXXIV, sect. 1, 2, 4;
De incarn.: disp. XI, sect. 3.
[745] In IIIam, q. 4, a. 2, no. 8
[746] Sylvester de Ferraris, Victoria, Banez, John of
St. Thomas, the Salmanticenses, the Complutenses Abbreviati,
Goudin, Gonet, Billuart, Zigliara, del Prado, Sanseverino,
the three cardinals Mercier, Lorenzelli, and Lepicier; Gardeil,
Hugon, Gredt, etc
[747] In quo natura singularis fit immediate capax existentiae,
seu id quo aliquid est quod est
[748] Ut est sub uno esse.
[749] De Verbo incarnato, 5th ed.: pp. 75, 84,
137, 140.
[750] See note 1
[751] Post analyt.: II, 12, 13, 14
[752] Scotus. See note 8
[753] Natura haec
[754] See IIIa, q. 2, ad. 2.
[755] Sub suo esse
[756] Cf Cont. Gent.: II, 52
[757] IIIa, q. 17, a. 2, ad 1: Esse consequitur
naturam non sicut habentem esse, sed qua aliquid est; personam autem
sequitur tamquam habentem esse
[758] Cont. Gent.: II, 52: In omni creatura differt
quod est (suppositum, persona) et esse
[759] Ut sit immediate capax existendi in se et separatim
[760] As Suarez holds
[761] Aliquid unum per se ut natura
[762] Ad aliquid unum per se ut suppositum
[763] Post. analyt.: I, 4; comment.: lect. 10
[764] Ia, q. 39, a. 3. ad 4
[765] I Sent.: dist. XXIII, q. 1, a. 4, ad 4:
Nomen personae imponitur a forma personalitatis quae dicit rationem
subsistendi naturae tali. Cf. I Sent.: dist. IV, q. 2, a.
2, ad 4.
[766] IIIa, a. 4, a. 2, ad 3: Si natura non esset
assumpta a divina persona, natura humana
[767] See note 22
[768] Ibid.: ad 3.
[769] Esse non est de ratione suppositi (creati): Quodl.
II, q. 2, a. 4, ad 2.
[770] Principium quod existit et operatur
[771] Alter ego
[772] John 8: 58; 10: 30; 16: 15
[773] IIIa, q. 2. a. 2.
[774] Ibid.: a. 6, ad 2
[775] Ibid.: a. 2, ad 2, 3
[776] Cf. Ia, q. 29, a. 3.
[777] IIIa, q. 2, a. 2, 6
[778] Cf. Garrigou-Lagrange, Le Sauveur, Paris,
1933, pp. 92-129
[779] In III Sent.: dist. II, q. 2, a. 2; q.
3: Sciendum est quod in unione humanae naturae ad divinarn nihil
potest cadere medium unionem causans, cui per prius humana natura
conjungatur quam divinae personae; sicut enim inter materiam et formam
nihil cadit medium... ita etiam inter naturam et suppositum non
potest aliquid dicto modo medium cadere.
[780] Ibid.: q. 2, a. 9.
[781] See IIIa, q. 17, a. 2, and the commentators
[782] Ibid.: Impossibile est quod unius rei not sit unum esse
[783] Cf. q. 2. a. 2, ad 2
[784] IIIa, q. 17, a. 2.
[785] See note 47
|
|
