|
[147] See art. "Acte et puissance, Aristotelisme" in
Dict. theol. cath
[148] Operari sequitur esse, et modus operandi modum essendi.
[149] Phys.: I and II; Met.: I, V (IV): IX
(VIII).
[150] Phys.: I, 6 and 8; Met.: I, 5; IV
(III): per totum; IX (VIII): per totum
[151] Ex ente non fit ens, quia jam est ens, et ex nihilo
nihil fit, ergo ipsum fieri est impossibile
[152] Met.: IV (III): from chap. 4 to the end
[153] Le Sophiste, 241d, 257a, 259e
[154] Phys.: loc. cit. ; Met.: loc. cit.
[155] Ex nihilo nihil fit
[156] Ia, q. 45, a. 2, ad 2
[157] Ex ente in actu non fit ens
[158] Ex nulla presupposita potentia reali
[159] Ia, q. 45, a. 1, 2, 5; IIIa, q. 75,
a. 8.
[160] De spiritualibus creaturis, a. 8.
[161] Ia, q. 50, a. 4.
[162] From this doctrine Suarez differs. Disp. met.:
XXX, sect. 2, no. 18; XXXI, sect. 13, nos. 14 f.
De angelis, I, XII, XV
[163] Non est quid, nec quale, nec quantum, nec aliquid
hujusmodi In Met.: VII (VI) ; lect. 2, 6.
[164] Corruptio unius est generatio alterius
[165] Ia, 15. a. 3, ad 3. Suarez differs from this
doctrine; Disp. met.: XIII, sect. 5; XXXIII, sect.
I; XV, sect. 6, no. 3 and sect. 9.
[166] Cf. St. Thomas, Ia, q. 7, a. 1.
[167] Ibid
[168] Illud quod est maxime formale omnium est ipsum esse
(ibid.).
[169] Ia, q. 4, a. 1, ad 3. Ipsum esse est
perfectissimum omnium; comparatur enim adomnia ut actus; nihil enim
habet actualitatem, nisi in quantum est; unde ipsum esse est
actualitas omnium rerum et etiam ipsarum formarum; unde non comparatur
ad alia sicut recipiens ad receptum sed magis sicut receptum ad
recipiens, cum enim dico esse hominis vel equi, vel cujuscumque
alterius, ipsum esse consideratur ut formale et receptum, non autem ut
illud cui competit esse.
[170] Ia, q. 7, a. 1.
[171] Ibid.: ad 3.
[172] Approved, 1914, by the Sacra Congregatio
Studiorum
[173] Disp. met.: XV, sect. 9; XXXI per totum
[174] Cf. Disp. met. XXX, sect. 2, no. 18;
XXXI, sect. 13, no. 14
[175] Deus simul dans esse, producit id quod esse recipit. De
potentia, q. 3, a. 1, ad 17.
[176] Hoc est contra rationem facti quod essentia rei sit ipsum
esse ejus, quia esse subsistens non est esse creatum. Ia, q. 7,
a. 2, ad 1.
[177] Praeter esse est capacitas realis ad esse et limitans esse
[178] Ia, q. 13, a. 12
[179] Dist. met.: XV, sect. 9; XXX and XXXI
[180] See p. 45 and note 26
[181] Revue De philosophie, 1938, p. 412; cf. pp.
410 f.: 429
[182] Art. cit.: pp. 410 ff
[183] De veritate q. 27, a. 1, ad 8.
[184] Sententiae Bk. 1, dist. 19, q. 2, a. 2
[185] De hebdomadibus
[186] Quodlibet. III, a. 20 (written 1270).
[187] Saltem ex esse et quod est
[188] Suppositum, id quod est
[189] Bk. II, chap. 53: Quod in substantiis
intellectualibus creatis est actus et potentia
[190] Solus Deus est suum esse, non solum habet esse, sed est
suum esse.
[191] Ex hoc ipso quod esse Dei est per se subsistens, non
receptum in aliquo, prout dicitur infinitum, distinguitur ab omnibus
aliis et alia removentur ab eo; sicut si esset albedo subsistens, ex
hoc ipso quod non esset in alio differret ab omni albedine existente in
subjecto. Ia, q. 7, a. 1, ad 3.
[192] De ver. fund. phil. christianae, Fribourg,
1911, pp. 23 ff. Cf. also p. Cornelio Fabro, C. P.
S.: "Neotomismo e Suarezismo," Divus Thomas (Placentiae,
1941): fasc. 2-3, 5-6.
[193] Cf. F. X. Maquart, Elementa philosophiae,
1938, Vol. IIIb, Ontologia, pp. 54-60
[194] Ens non est univocum, sed analogum, alioquin
diversificari non posset
[195] In Metaph.: Bk. 1, chap. 5, lect. 9. See the
fourth of the twenty-four Thomistic theses
[196] OpusOxon.: Bk. 1, dist 3, q. 2, nos. 5 ff.
;dist. V, q. 1;dist. 8, q. 3; IV Met.: q. 1.
[197] Disp. met.: II, sect. 2, no. 34; XV,
sect. 9; XXX and XXXI
[198] Doctrinae D. Thomae tria principia: a) Ens est
transcendens et analogum, non univocum. b) Deus est actus purus,
solus Deus est suurn esse. c) Absoluta specificantur a se, relativa
ab alio
[199] Cf. N. del Prado, O. P.: De veritate
fundamentali philosophiae christianae, 1911, pp. xliv ff. ;
also Dict. theol. cath.: s. v. Essence et existence
[200] Ipsum esse subsistens et irreceptum. Ia, q. 7, a.
1
[201] Ia, q. 3, a. 6.
[202] Ipsum intelligere subsistens. Ia, q. 14, a. 1.
[203] 1a, q. 19, a. l; q. 20, a. I
[204] Ia, q. 50, a. 4
[205] Unum per se, una natura.
[206] Ex actu et actu non fit unum per se, sed solum ex propria
potentia et proprio actu. Ia, q. 76, a. 4.
[207] Id quo aliquid est materiale et id quo aliquod corpus est
in tali specie
[208] See the ninth of the twenty-four theses
[209] Ia, q. 66, a. 1.
[210] Id quo forma recepta limitatur et multiplicatur.
[211] Ia, q. 15, a, 3, ad. 3
[212] Ia, q. 85, a. 1
[213] Ia, q. 14, a. 1; q. 78, a. 3. See the
eighteenth of the twenty-four theses.
[214] Operari sequitur esse, et modus operandi modum essendi
[215] Ia, q. 77, a. 3; Ia IIae, q. 54, a. 2;
IIa IIae, q. 5, a. 3
[216] Ia, q. 77, a. 1, 2, 3, 4
[217] Ia, q. 79, a. 7.
[218] Omne quod movetur movetur ab alio.
[219] Ia, q. a, a. 3
[220] Multa sunt quae per actum virtualem videntur sese movere
et reducere ad actum formalem, ut in appetitu seu voluntate videre
licet. Disp. met.: XXIX, I.
[221] Ia, q. 105, a. 4, 5
[222] Quantumcumque natura aliqua corporalis vel spiritualis
pnatur perfecta, non potest in suum actum procedere, nisi moveatur a
Deo. Ia IIae, q. 109, a. 1
[223] Si procedatur in infinitum in causis efficientibus non
erit prima causa efficiens, et sic non erit nec effectus ultimus, nec
causae efficientes mediae, quod patet esse falsum. Ia, q. 2, a.
3, 2a via
[224] See the twenty-second of the twenty-four theses
[225] In causis per se subordinatis non repugnat infinitas
causas, si sint, simul operari. Disp. met.: XXIX 1, 2;
XXI, 2
[226] Ibid
[227] Concursus simultaneus
[228] Partialitate causae, si non effectus
[229] Cf. Disp. met.: XX, 2, 3; XXII, 2, no.
51.
[230] Quando causae subordinatae sunt inter se, necesse non
est, ut superior in eo ordine semper moveat inferiorem, etiamsi
essentialiter subordinatae sint inter se et a se mutuo pendeant in
producendo aliquo effectu; sed satis est si imrnediate influant in
effectum. Concordia, disp. XXVI, in fine
[231] Ia, q. 2, a. 3; q. 105, a. 5. Deus in omni
operante operatur
[232] Cf. St. Thomas, Compend. theol.: 104;
IIIa, q. 11, ad I; De verit.: q. 14, a. 2; De
potentia, q. 16, ad I, ad 18.
[233] De gratia, VI, 5
[234] Cf. John of St. Thomas, In Iam, q. 12, a.
1, 4 (disp. XIV, a. 2, nos. 17ff.).
[235] Ia, a. 17, a. 1.
[236] Potentia dicitur ad actum
[237] Cf. Ia, q. 105, a. 4; Ia IIae, q. 10,
a. 4.
[238] Deus sub ratione deitatis
[239] On this subject, see Acta secundi congressus thomistici
internationalis Rome, 1936, pp. 379-408;
Garrigou-Lagrange, De relationibus inter philosophiam et
religionem, ac De natura philosophiac christianae
|
|
