|
[268] Dieu, son existence et sa nature, 6th ed.: 1933,
Part I; De Deo uno, 1st ed.: 1938
[269] Ia, q. 2, a. 1
[270] Existentiam non solum signatam aut conceptam, sed
exercitam in re extra animam
[271] Nescimus de Deo quid est
[272] Ia, q. 2, a. 1, ad 2; a. 2, ad 2.
[273] Ia, q. 104, a. 1.
[274] Ia, q. 46, a. 2, ad 7
[275] Cf. Cont. Gent.: II, 38
[276] Cf. Ia, q. 104, a. 1
[277] Ia, q. 2, a. 2
[278] Ia, q. 104, a. 1.
[279] See above, on Concursus simultaneus
[280] Quae secundum se diversa sunt non conveniunt in aliquod
unum nisi per aliquam causam, adunantem ipsa. Ia, q. 3, a. 7
[281] Quod causam non habet primum et immediatum est. Cont.
Gent.: II, 15, § 2.
[282] Ens per essentiam et non per participationem
[283] See note 13
[284] Causa unionis est unitas
[285] For more detailed defense of the principle of causality,
see Dieu, son existence et sa nature, 6th ed.: 1933, pp.
83 ff.: 98 ff.: 170-81
[286] Secumdum viam ascendentem inventionis
[287] Secundum viam judicii
[288] Ia, q. 44, a. 1.
[289] Cf. C. Fabro, "La difesa critica del principio di
causa" in Rivista di filosofia neoscholastica, 1936, pp.
102-41; also La nozione metafisica di participazione sec. s.
Tommaso, 1939
[290] Ia, q. 44, a. 1, ad 1
[291] In primo modi dicendi per se
[292] In secundo modi dicendi per se. We have here the
terminology of Aristotle: Post. Analyt.: 1, 4, lect. 10 of
St. Thomas
[293] Cf. Ia, q. 2, a. 1: Incorporalia non esse in
loco est propositio per se nota apud sapientes tantum
[294] See Ia, q. 3, a. 4
[295] Via inventionis
[296] Via judicii
[297] Cf. Ia, q. 79, a. 9.
[298] Cf. N. del Prado, De veritate fundamentali
philosophiae christianae, 1911
[299] Ego sum qui sum. Exod. 3: 14
[300] Divina essentia per hoc quod exercitae actualitati ipsius
Esse identificatur, seu per hoc quod est ipsum Esse subsistens, in
sua veluti metaphysica ratione bene nobis constituta proponitur, et per
hoc idem rationem nobis exhibet suae infinitatis in perfectione.
[301] See Index of his works in Tabula aurea, s. v. Deus,
no. 27
[302] This proposition must, of course, be irresistibly
evident to the created intellect which sees God immediately, and
contrasts itself with the self-subsistent existence
[303] See Garrigou-Lagrange, "La distinction reelle et la
refutation du pantheisme" in Rev. thom.: October, 1938
[304] Intelligere subsistens
[305] Ipsum esse subsistens
[306] Ia, q. 3, a. 1, 2
|
|
