| #### CAPUT XII. |

| #### #### 27. Extra Ecclesiam non valet poenitentia. Laboret itaque poenitens in Ecclesia esse, et ad Ecclesiae unitatem tendere. Nisi enim unitas Ecclesiae succurrat, nisi quod deest peccatori, sua opitulatione compleat, de manibus inimici non eripietur anima mortui. Credendum est enim, et pietas fidei expostulat credere, quod omnes eleemosynae totius Ecclesiae et orationes et opera justitiae et misericordiae succurrant recognoscenti mortem suam ad conversionem suam. Ideoque nemo digne poenitere potest, quem non sustineat unitas Ecclesiae. Ideoque non petat sacerdotes per aliquam culpam ab unitate Ecclesiae divisos. Judas enim poenitens ivit ad Pharisaeos, reliquit Apostolos: nihil invenit auxilii, nisi augmentum desperationis. Dixerunt enim, Quid ad nos? tu videris (Matth. XXVII, 4). Si peccasti, tibi sit: non tibi succurrimus, non peccata tua charitative suscipimus, non comportanda promittimus, non qualiter deponas onus docemus. Quid enim nobis et misericordiae, qui nec opera sequimur justitiae? Isset ad fratres ; isset ad illos qui oraverant pro socru Petri febricitante (Marc. I, 30), qui Chananaeam improbam misericordissime obtulerant (Matth. XV, 23): interrogasset Petrum pro se lacrymas effundentem (Luc. XXII, 62): non fugisset Mariam et Martham, quae vitam Lazaro impetraverant (Joan. XI, 1); non turbam plorantem, quae unicum filium acquisierat viduae (Luc. VII, 12). Ivit ad divisos; et divisus periit. Hanc unitatem omnis boni sensit operatricem qui dixit, Vinea fuit pacifico in ea quae habet populos (Cant. VIII, 11). Nisi enim in Ecclesia universali populos se continentes cognosceret, se vineam non praesumeret. Scit enim et experimento cognoscit, utpote qui pro omnium salute laboraverat, se absque auxilio Ecclesiae stare non posse. Non enim est parvum, cum omne bonum succurrit, sive in coelo, sive in terra constitutum. Hoc amittens per excommunicationem, nisi recuperet per sanctae matris unitatem vel pietatem, quomodo unquam poterit digne poenitere? Quomodo Deum benevolum poterit invenire, qui ejus sanctissimam sponsam et matrem et filiam et sororem non dubitavit offendere, et ejus auxilium omnino contemnere? ####  |