| #### CAPUT XXII.Vitae aeternae felicitas ejusque desiderium. |

| #### #### O tu, vita quam praeparavit Deus his qui diligunt eum, vita vitalis, vita beata, vita secura, vita tranquilla, vita pulchra, vita munda, vita casta, vita sancta, vita ignara mortis, nescia tristitiae, vita sine labe, sine corruptione, sine dolore, sine anxietate, sine perturbatione, sine varietate et mutatione, vita totius elegantiae et dignitatis plenissima, ubi non est adversarius et impugnans, ubi nulla peccati illecebra, ubi est amor perfectus, et nullus timor, ubi est dies aeternus, et unus omnium spiritus, ubi Deus facie ad faciem cernitur, et hoc vitae cibo mens sine defectu satiatur! Libet mihi tuae intendere claritati, delectat me bona tua avido corde, quantum plus valeo mecum considerare. Tuo enim amore langueo, tuo vehementer desiderio flagro, tuaque dulci memoria admodum delector. Libet itaque, libet cordis in te oculos attollere, statum mentis erigere, affectum animi conformare. Libet sane de te loqui, de te audire, de te scribere, de te conferre, de tua beatitudine et gloria quotidie legere, et lecta saepius sub corde revolvere: ut vel sic possim ab hujus mortalis et periturae vitae ardoribus, periculis et sudoribus sub tuae vitalis aurae dulcere frigerium transire, et transiens in sinu tuo fessum caput dormiturus vel paululum reclinare. Hujus rei gratia Scripturarum sanctarum amoena prata ingredior, viridissimas sententiarum herbas exarando carpo, legendo comedo, frequentando rumino, atque congregando tandem in alta memoriae sede repono: ut tali modo tua dulcedine degustata, minus istius miserrimae vitae amaritudines sentiam. O tu, vita felicissima, o regnum vere beatum , carens morte, vacans fine, cui nulla tempora succedunt per aevum; ubi continuus sine nocte dies nescit habere tempus, ubi victor miles illis hymnidicis Angelorum sociatus choris, cantat Deo sine cessatione canticum de canticis Sion, ####
| #### Nobile perpetua caput amplectente corona. |
#### #### Utinam concessa mihi peccatorum venia, moxque hac carnis sarcina deposita, utinam, utinam in tua gaudia veram requiem habiturus intrarem, et in tuae civitatis praeclara atque spatiosa moenia, coronam vitae de manu Domini accepturus ingrederer: ut illis sanctissimis choris interessem, ut cum beatissimis spiritibus gloriae Conditoris assisterem, ut praesentem Christi vultum cernerem, ut illud summum et ineffabile et incircumscriptum lumen semper aspicerem, sicque nullo metu mortis affici, sed de incorruptionis perpetuae munere laetari possem sine fine! ####  |