| #### CAPUT IX. De abysso triplici. |

| #### #### Vere abyssus peccata mea sunt; quia incomprehensibilia sunt pondere et profunditate, et inaestimabilia sunt numero et immensitate. O abyssus abyssum invocat! O peccata mea, tormenta quoque quibus me servatis abyssus sunt, quia infinita et omnino incomprehensibilia sunt. Est et tertia abyssus, et est nimis terribilis, judicia Dei abyssus multa (Psal. XXXV, 7); quia super humanum sensum occulta. Vae super vae , timor super timorem, dolor super dolorem. Abyssus abyssum in voce cataractarum Dei invocat (Psal. XLI, 8); quia peccati abyssus abyssum tormentorum meretur, quod judicia Dei pronuntiant. Abyssus judiciorum Dei super me, abyssus inferni subtus me, abyssus peccatorum est intra me. Illam quae supereminet timeo ne in me irruat, et me cum abysso mea in illam quae subtus me patet, obruat: ubi tormenta peccata nunquam delebunt, sed peccata super me tormenta tenebunt. Miser, cui peccavi; quo ivi a Spiritu tuo, et quo fugi a facie tua? Certe et si ego nequiter fugi te, et in abysso mea damnabili abscondi me, ibi quoque vides me. Quis enim nisi tu ad poenitendum movit animam meam? Bone Domine, tu pulsasti et excitasti eam in abysso delictorum suorum velut in lecto dormientem; tu concussisti torpentem, tu sollicitasti negligentem, tu fecisti poenitentem unde jucundabatur, et dolentem unde delectabatur. Bone Deus, omnia haec fecisti in abysso. Exaudi ergo clamantem de abysso. A te, benignissime, peccata mea non abscondo, coram te non defendo, sed ostendo; non excuso, sed accuso. Ego sum reus, ego ipse sum accusator meus. Non accuses me, qui fecisti me. Solus suffeci ad peccandum; solus sufficiam ad accusandum, solus ad poenitendum. ####  |