| #### CAPUT LXX. |

| #### #### 19. Crimina eleemosynis non redimi, nisi vita mutetur. Sane cavendum est ne quisquam existimet infanda illa crimina, qualia qui agunt, regnum Dei non possidebunt, quotidie perpetranda, et eleemosynis quotidie redimenda. In melius quippe est vita mutanda, et per eleemosynas de peccatis praeteritis est propitiandus Deus; non ad hoc emendus quodam modo, ut ea semper liceat impune committere. Nemini enim dedit laxamentum peccandi (Eccli. XV, 21): quamvis miserando deleat jam facta peccata, si non satisfactio congrua negligatur. ####  |