| #### HOMILIA XI. |

| #### #### [Ib. XIII et XIV.] In lectione quae modo recitata est, fratres charissimi, audivimus beatum Joannem dicentem, Et vidi aliam bestiam ascendentem de terra: quod est mare, hoc terra. Et habebat cornua duo similia Agni: id est, duo Testamenta ad similitudinem Agni, quod est Ecclesia. Et loquebatur ut draco: haec est illa quae sub nomine christiano agnum praefert, ut draconis venena latenter infundat; haec est haeretica Ecclesia. Agni enim similitudinem non imitaretur, si aperte loqueretur: nunc Christianitatem fingit, quo securius incautos decipiat. Propterea Dominus dicit, Cavete a pseudoprophetis, etc. (Matth. VII, 15). Et facit terram et eos qui in ea sunt ut adorent bestiam priorem, cujus curata est plaga mortis ejus: et faciet signa magna, ita ut ignem faciat descendere de coelo in terram: et quia coelum Ecclesia est, quid est ignem de coelo descendere, nisi haereses de Ecclesia cadere? sicut scriptum est, Ex nobis exierunt, sed non erant ex nobis (I Joan. II, 19). Ignis enim de coelo descendit quando haeretici qui de Ecclesia velut ignis recedunt, ipsam Ecclesiam persequuntur. Bestia ergo cum duobus cornibus, facit ut populus simulacrum bestiae, id est diaboli adinventionem adoret. Ut det eis notam super manum eorum dextram, aut super frontem eorum: mysterium enim disputat facinoris. Sancti enim qui sunt in Ecclesia, Christum accipiunt in manu et in fronte; hypocritae autem bestiam sub Christi nomine. Si qui non adoraverunt bestiam, nec imaginem ejus, nec acceperunt inscriptionem in fronte, aut in manu sua, occidentur: non abhorret a fide, ut bestia ipsa impia civitas intelligatur, id est congregatio vel conspiratio omnium impiorum vel superborum, quae Babylonia dicitur, et interpretatur Confusio; et ad ipsam pertinent quicumque res confusione dignas exercere voluerint. Ipse est populus infidelium, contrarius populo fideli et civitati Dei. Imago vero ejus simulatio est, in eis videlicet hominibus, qui velut fidem catholicam profitentur, et infideliter vivunt; fingunt enim se esse quod non sunt, vocanturque non veraci effigie, sed fallaci imagine christiani: de quibus Apostolus dicit, Habentes quidem speciem pietatis, virtutem autem ejus abnegantes (II Tim. III, 5); quorum non parva portio in Ecclesia catholica continetur. Justi autem non adorant bestiam, id est, non consentiunt, non subjiciuntur: neque accipiunt inscriptionem, notam scilicet criminis, in fronte propter professionem, in manu propter operationem. Sic ergo facient, Ut nemo possit mercari, nisi qui habet nomen aut notam bestiae, aut numerum nominis ejus. Hic sapientia est. Qui habet intellectum, computet numerum bestiae: numerus enim hominis est: id est, Filii hominis Christi, cujus nomen in haereticis sibi fecit bestia. Faciamus ergo numerum quem dixit, ut accepto numero inveniamus nomen et notam. Numerus, inquit, ejus est sexcenti sexdecim . Quem faciamus secundum Graecos maxime quia ad Asiam scribit, Et ego, inquit, A et O. Sexcenti et sexdecim graecis litteris sic fiant KIST. Quae notae solutae, numerus est: redactae autem in monogrammum, et notam faciunt, et numerum, et nomen. Hoc signum Christi intelligitur, et ipsius ostenditur similitudo, quam in veritate colit Ecclesia. Cui se similem facit haereticorum adversitas, qui cum Christum spiritualiter persequantur, tamen de signo crucis Christi gloriari videntur. Hoc ideo, quia dictum est, Numerus bestiae numerus hominis est. Et vidi, et ecce Agnus stans in monte Sion, et cum eo centum quadraginta quatuor millia, habentia nomen ejus et nomen Patris ejus scriptum in frontibus eorum. Aperuit quae sit imitatio notae in frontibus, dum et Deum et Christum dicit scriptos in frontibus Ecclesiae. Et audivi vocem de coelo sicut aquarum multarum: id est, centum quadraginta quatuor millium. Et sicut tonitrui magni: et vocem quam audivi sicut citharaedorum citharizantium in citharis suis. Quod autem dixit, Hi sunt qui se cum mulieribus non coinquinaverunt, etc., virgines hoc loco non solum corpore castos intelligamus, sed maxime omnem Ecclesiam, quae fidem puram tenet, sicut dicit Apostolus, Sponsavi enim vos uni viro, virginem castam exhibere Christo (II Cor. XI, 2): nulla adulterina haereticorum commixtione pollutam, nec in male blandis et mortiferis hujus mundi voluptatibus usque ad exitum vitae suae absque remedio poenitentiae infelici perseverantia colligatam. Addit post hoc dicens: Et in ore ipsorum non est inventum mendacium. Non dixit, non fuit; sed, non est inventum. Qualem enim invenit Dominus cum hinc evocat, talem et judicat: nam aut per Baptismum, aut per poenitentiam possumus in interiori homine et virgines effici et sine mendacio. Nunc iterum recapitulatio. Et vidi, inquit, alium angelum volantem in medio coeli: id est, praedicationem in medio Ecclesiae discurrentem. Habentem Evangelium aeternum; ut evangelizaret habitantibus in terra, dicens: Timete Dominum, etc. Volunt aliqui intelligi angelum volantem in medio coeli Eliam; et alium angelum qui eum sequitur, comitem Eliae, qui eo tempore praedicabit. Et alius angelus secutus est: id est, pacis futurae praedicatio. Dicens, Cecidit, cecidit Babylon illa magna: Babylonem civitatem impiam, sicut jam supra dictum est, diaboli congregationem dicit, id est, populum ipsi consentientem: et omnem concupiscentiam et corruptelam, quam in perniciem sui et humani generis exquirit. Nam sicut Ecclesia civitas Dei est et omnis conversatio coelestis: ita e contrario civitas est diaboli Babylon in omni mundo, sicut dicit Dominus, Ecce ponam Jerusalem lapidem conculcabilem in omnibus gentibus (Zach. XII, 3). Ecclesia ergo dicit, Cecidit, cecidit Babylon illa magna. Jam quasi perfectum dicit, quod adhuc futurum erat: sicut illud, Diviserunt sibi vestimenta mea (Psal. XXI, 19). Quae a vino irae fornicationis suae potavit omnes gentes: omnes gentes, civitas est mundi, id est omnes superbi et impii, sive extra Ecclesiam, sive in Ecclesia constituti. Et vidi, et ecce nubem candidam, et super nubem sedentem Filium hominis, id est, Christum. Ecclesiam enim describit in claritate sua praecipue post persecutionum flammas albentem. Habentem in capite suo coronam auream: ipsi sunt seniores cum coronis aureis. Et in manu sua falcem acutam: ista falx separat Catholicos ab haereticis, sanctos a peccatoribus, sicut dicit Dominus de messoribus. Si autem putandum est quod ipse specialiter Christus visus est in nube alba messor; quis est vindemiator, nisi idem, sed in suo corpore quod est Ecclesia? Forte non male sentitur, si istos tres angelos qui exierunt, triformem intellectum Scripturarum intelligamus, juxta historialem, moralem, et spiritualem: falcem vero discrepationem. Et misit in torcular irae Dei magnum: non in torcular magnum; sed ipsum misit in torcular, id est superbum quemque. Et calcatum est torcular extra civitatem: id est, extra Ecclesiam. Facta enim dissensione, foris exit omnis homo peccati. Calcatio autem torcularis, retributio est peccatorum. Et exiit sanguis de torculari usque ad frenos equorum: exiet ultio usque ad rectores populorum. Usque enim diabolum et angelos ejus novissimo certamine exiet ultio sanguinis effusi. Per stadia mille sexcenta: id est, per omnes quatuor partes mundi. Quaternitas enim est conquaternata, sicut est in quatuor faciebus quadriformibus et totis. Quater enim quadringenti sunt mille sexcenti . ####  |