| #### CAPUT III. Quod solo nutu omnia fecit Deus, et in omnibus est totus. |

| #### #### Tu es enim vere Dominus solus, Deus invisibilis, inaestimabilis, incircumscriptus, illocalis, immensus, imcomprehensibilis, ubique totus, ubique praesens, ineffabiliter omnia penetrans, omnia continens, omnia sciens, cuncta prospiciens, omnia potens, et universa gubernans, totus in coelo, totus in terra, totus etiam ubique; et non est alius praeter te Deum nostrum, in quem credit et adorat mater Ecclesia apostolica et universalis. Tu es vere colendus et venerandus, timendus et amandus cum omni semper devotione, Domine Deus noster. Qui cum non essemus, potenter fecisti nos; et cum perditi fuissemus culpa nostra, pietate et bonitate tua mirabiliter recuperasti nos. Unde confiteor tibi, rex coeli et terrae, et honorifico te sacrificio laudis. Et quia exteriora munera desunt, totis medullis cordis quae in me sunt, vota laudationis reddo tibi. Sed quia nihil nisi de tuo acceptabile tibi offerri potest; tu Deus, in cujus lumine lumen videmus, da, quaeso, lucem in corde, da verbum in ore, da menti coelestem conscendere sedem: ####
| #### Da fontem lustrare boni, da luce reperta In te conspicuos animi defigere visus. |
#### #### Et quoniam altera pars sumus coeli, altera terrae, unde corpus quod corrumpitur aggravat animam, et terrena inhabitatio deprimit sensum multa cogitantem (Sap. IX, 15); ####
| #### Disjice terrenae nebulas et pondera molis, |
#### #### atque tuo, quaeso, splendore illumina obscuram interioris hominis faciem: ####
| #### Siste vagas mentes per devia multa ruentes. |
#### #### Subde carnem spiritui, appetitus rationi, vitia virtutibus, corpus animo, atque tuae me intus exteriusque subde per omnia voluntati: ut universis suo bene compositis ordine, per gratiam tuam et te perfecte diligere et digne laudare merear labiis et corde, omnique qua valeo virtute clamans ad te, atque ita dicens: ####  |