| #### CAPUT III. |

| #### #### 3. Daemones quomodo in coelestibus sunt, et rectores tenebrarum. Sic et Apostolus dicit, quod in semetipso pugnat adversus potestates exteriores. Ait enim: Non est nobis colluctatio adversus carnem et sanguinem, sed adversus principes et potestates hujus mundi, rectores harum tenebrarum, adversus spiritualia nequitiae in coelestibus (Ephes. VI, 12). Coelum enim dicitur et iste aer, ubi venti et nubes et procellae et turbines fiunt; sicut etiam Scriptura dicit multis locis, Et intonuit de coelo Dominus (Psal. XVII, 14); et, aves coeli (Psal. VIII, 9); et, volatilia coeli (Matth. VI, 26); cum manifestum sit aves in aere volare. Et nos in consuetudine hunc aerem coelum appellamus: nam cum de sereno vel nubilo quaerimus, aliquando dicimus, Qualis est aer? aliquando, Quale est coelum? Hoc dixi, ne quis existimet ibi habitare mala daemonia, ubi solem et lunam stellas Deus ordinavit. Quae mala daemonia ideo Apostolus appellat spiritualia, quia etiam mali angeli in Scripturis divinis spiritus appellantur. Ideo autem rectores harum tenebrarum eos dicit, quoniam peccatores homines tenebras appellat, quibus isti dominantur. Ideo et alio loco dicit, Fuistis enim aliquando tenebrae; nunc autem lux in Domino (Ephes. V, 8): quia ex peccatoribus justificati erant. Non ergo arbitremur in summo coelo habitare diabolum cum angelis suis, unde lapsum esse credimus. ####  |