| #### CAPUT XLV |

| #### #### JUL. O lucens aurum in stercore! Quid verius, quid plenius dici a quoquam vel orthodoxo potuisset?
| #### “Peccatum est,” |
#### inquis,
| #### “voluntas admittendi vel retinendi quod justitia vetat, et unde liberum est abstinere.” |
#### Ostendit hoc Ecclesiasticus: Deus, inquit, fecit hominem, et dimisit eum in manibus consilii sui: posuit ante eum vitam et mortem, aquam et ignem; quod placuerit ei, dabitur illi (Eccli. XV, 14, etc.). Et per Isaiam Deus: Si volueritis, inquit, et audieritis me, quae bona sunt terrae edetis. Si nolueritis, nec audieritis, gladius vos comedet (Isai. I, 19). Et Apostolus: Resipiscite juste, et nolite peceare (I Cor. XV, 34): atque iterum, Nolite errare; Deus non irridetur: quae enim seminaverit homo, illa et metet (Galat. VI, 7 et 8). #### AUG. Haec testimonia propter illam voluntatem dicta sunt, in qua quisque id quod vult agit: ut si non habetur, ab eo poscatur qui in nobis operatur et velle (Philipp. II, 13): si autem habetur, fiant opera justitiae, et ei qui illam operatus est agantur gratiae. ####  |