| #### CAPUT XXIII. Aspiratio ad fruitionem Dei. Non obtinetur nisi ex dono Dei. |

| #### #### Tu autem exspectatio Israel (Jerem. XIV, 8), Domine, desiderium ad quod suspirat quotidie cor nostrum, festina, ne tardaveris. Surge, propera et veni, ut educas nos de isto carcere ad confitendum nomini tuo, ut gloriemur in lumine tuo. Aperi aures tuas clamoribus lacrymarum pupillorum tuorum, qui clamant ad te: Pater noster, da nobis hodie panem nostrum quotidianum (Matth. VI, 9 et 11), in cujus fortitudine ambulemus die ac nocte, usquequo perveniamus ad montem tuum Oreb. Et ego parvulus inter parvulos familiae tuae, Deus pater et virtus mea, quando veniam, et apparebo ante faciem tuam; ut qui nunc tibi confiteor ad tempus, ex tunc confitear tibi in aeternum? Beatus ero si fuero admissus ad videndum claritatem tuam. Quis mihi hoc tribuat, ut ad hoc venire permittas me? Scio, Domine, scio et confiteor me indignum ut intrem sub tectum tuum: sed fac propter honorem tuum, et ne confundas in te sperantem servum tuum. Et quis intrabit in sanctuarium tuum ad considerandas potentias tuas, nisi tu aperias? Quis autem aperiet, si tu clauseris ? Si enim dextruxeris, nemo est qui aedificet; et si incluseris hominem , nemo est qui aperiat. Si continueris aquas, omnia siccabuntur; et si emiseris eas, subvertent terram. Si omnia quaecumque fecisti, ad nihilum redigas, quis contradicet tibi (Job. XI, 10)? Porro sempiterna bonitas misericordiae tuae, qua voluisti et fecisti omnia quaecumque voluisti. Tu nos fecisti, fabricator mundi, rege nos; tu nos creasti, ne spernas nos, quia opera tua sumus. Et quidem, Domine Deus noster, nos lutum et vermiculi non valemus in tuas aeternitates intrare, nisi tu induxeris qui de nihilo cuncta creasti. ####  |