| #### CAPUT XLII. De filiis Joseph, quos Jacob prophetica manuum suarum transmutatione benedixit. |

| #### #### Sicut autem duo Isaac filii, Esau et Jacob, figuram praebuerunt duorum populorum in Judaeis et Christianis (quamvis quod ad carnis propaginem pertinet, nec Judaei venerint ex semine Esau, sed Idumaei; nec Christianae gentes de Jacob, sed potius Judaei , ad hoc enim tantum figura valuit, quod dictum est, Major serviet minori [Gen. XXV, 23]); ita factum est etiam in duobus filiis Joseph: nam major gessit typum Judaeorum, Christianorum autem minor. Quos cum benediceret Jacob, manum dexteram ponens super minorem, quem habebat ad sinistram; sinistram super majorem, quem habebat ad dextram: grave visum est patri eorum, et admonuit patrem velut corrigens ejus errorem, et quisnam eorum esset major ostendens. At ille mutare manus noluit, sed dixit: Scio, fili, scio. Et hic erit in populum, et et hic exaltabitur: sed frater ejus junior major illo erit, semen ejus erit in multitudinem gentium (Gen. XLVIII, 19). Etiam hic duo illa promissa demonstrat . Nam ille in populum, iste in multitudinem gentium: quid evidentius quam his duabus promissionibus contineri populum Israelitarum orbemque terrarum in semine Abrahae, illum secundum carnem, istum secundum fidem? ####  |