| #### CAPUT XXXVI. Considerandum utrum ab isto cujus arida manus sanata est, ita digrediantur hi tres Evangelistae ut in nullo sibi adversentur ipso narrationis ordine. |

| #### #### 83. Sequitur Matthaeus, ita contexens narrationem suam: Exeuntes autem Pharisaei consilium faciebant adversus eum, quomodo eum perderent. Jesus autem sciens, recessit inde; et secuti sunt eum multi, et curavit eos omnes: et praecepit eis ne manifestum eum facerent. Ut adimpleretur quod dictum est per Isaiam prophetam dicentem, et caetera, usque ad illud ubi ait. Et in nomine ejus gentes sperabunt (Matth. XII, 14-21). Hoc solus iste commemorat, illi duo in alia perrexerunt. Ordinem sane rei gestae videtur Marcus aliquantulum tenuisse, qui dicit Jesum cognita maligna adversum se dispositione Judaeorum, secessisse ad mare cum discipulis suis, et ad eum turbas confluxisse, et sanasse eum plurimos (Marc. III, 7-12). Unde autem coeperit in aliud ire, non quod ordine sequeretur, vix apparet: utrum ubi dicit convenisse ad eum turbas; potuit enim hoc jam et alio tempore: an ubi dicit, ascendit in montem. Quod et Lucas videtur commemorare dicens, Factum est autem in illis diebus, exiit in montem orare (Luc. VI, 12): dicendo enim, in illis diebus, satis ostendit non continuo factum. ####  |