| #### CAPUT PRIMUM. Aspiratio ad cognitionem et amorem Dei. Visionis Dei desiderium. Amoris Dei defectus causae. Hominis a Deo discrepantiae. |

| #### #### Agnoscam te, Domine cognitor meus; cognoscam te, virtus animae meae. Ostende te mihi, consolator meus; videam te, lumen oculorum meorum. Veni, gaudium spiritus mei; videam te, laetitia cordis mei; diligam te, vita animae meae. Appare mihi; delectatio mea magna, solatium meum dulce, Domine Deus meus, vita et gloria tota animae meae. Inveniam te, desiderium cordis mei; teneam te, amor animae meae. Amplectar te, sponse coelestis, exsultatio mea summa intus et extra. Possideam te, beatitudo sempiterna; possideam te in medio cordis mei, vita beata, dulcedo summa animae meae. Diligam te, Domine fortitudo mea; Dominus firmamentum meum et refugium meum, et liberator meus (Psal. XVII, 2, 3). Amem te, Deus meus, adjutor meus, turris fortitudinis mihi, et spes mea dulcis in omni tribulatione mea. Amplectar te, bonum, sine quo nihil bonum: fruar te, optime , sine quo nihil optimum. Aperi penetralia aurium mearum, Verbum penetrabilius omni gladio ancipiti (Hebr. IV, 12), ut audiam vocem tuam. Intona, Domine, desuper voce grandi et forti. Tonet mare et plenitudo ejus, commoveatur terra et omnia quae in eis sunt (Psal. XCV, 11, 12). Illustra oculos meos, lux incomprehensibilis, fulgura coruscationem, et dissipa eos (Psal. CXLIII, 6) ut non videant vanitatem. Fulmina multiplica, et conturba eos, ut appareant fontes aquarum et revelentur fundamenta orbis terrarum (Psal. XVII, 16). Tribue visum, lux invisibilis, qui te videat. Crea novum olfactum, odor vitae, qui post te currat in odorem unguentorum tuorum (Cant. I, 3). Gustum sana, qui sapiat, et cognoscat, et discernat quam magna multitudo dulcedinis tuae, Domine, quam abscondisti his qui pleni sunt charitatis tuae (Psal. XXX, 20). Da cor quod te cogitet, animum qui te diligat, mentem quae te recolat, intellectum qui te intelligat, rationem quae tibi semper, summum dulce, fortiter adhaereat; te sapienter, amor sapiens, diligat. #### O vita, cui omnia vivunt; vita, quae das mihi vitam; vita, quae es mea vita; vita, per quam vivo, sine qua morior; vita, per quam resuscitor, sine qua pereo; vita per quam gaudeo, sine qua tribulor: vita vitalis, dulcis et amabilis, semperque memorialis. Ubi, quaeso, es? ubi te inveniam, ut in me deficiam et in te subsistam? Prope esto mihi in animo, prope in corde, prope in ore , prope in auxilio: quia amore langueo, quia sine te morior, quia te recolens suscitor. Odor tuus me recreat, memoria tua me sanat: sed satiabor cum apparuerit gloria tua, vita animae meae. Concupiscit et deficit anima mea de memoria tua, quando veniam et apparebo tibi, laetitia mea? Quare faciem tuam avertis, gaudium per quod gaudeo? Ubi es absconditus, pulcher quem desidero? Odorem tuum haurio; vivo et gaudeo: te autem non video. Vocem tuam audio, et revivisco. Sed cur faciem tuam abscondis? Forte dicis, Non videbit me homo, et vivet (Exod. XXXIII, 20). Eia, Domine, moriar ut te videam; videam, ut hic moriar. Nolo vivere, volo mori; dissolvi cupio, et esse cum Christo (Philipp. I, 23). Mori desidero, ut videam Christum; vivere renuo, ut vivam cum Christo. O Domine Jesu, accipe spiritum meum. Vita mea, suscipe animam meam. Gaudium meum, attrahe cor meum; dulcis cibus meus, comedam te. Caput meum, dirige me: lumen oculorum meorum, illumina me: melos meum, tempera me: odor meus, vivifica me: verbum Dei, recrea me. Laus mea, laetifica animam servi tui. Intra in eam, verum gaudium, ut in te gaudeat: intra in eam, dulcedo summa, ut dulcia sapiat: lumen aeternum, illustra super eam, ut te intelligat, cognoscat et diligat. #### Ob hoc enim non te diligit, Domine, si non diligit, quia non te cognoscit: et ideo non cognoscit, quia non intelligit: et idcirco non intelligit, quia lumen tuum non comprehendit: et lux in tenebris lucet, et tenebrae eam non comprehenderunt (Joan. I, 5). O lux mentis, o lucens veritas, o vera claritas, quae illuminas omnem hominem venientem in hunc mundum (venientem quidem, sed non diligentem; quia qui diligit mundum, inimicus Dei constituitur [Jacobi IV, 4], expelle tenebras desuper faciem abyssi mentis meae; ut videat te intelligendo, ut cognoscat te comprehendendo, ut diligat te cognoscendo. Quisquis enim cognoscit te, diligit te; obliviscitur se, amat te plus quam se; relinquit se, et venit ad te, ut gaudeat de te. Hinc est ergo, Domine, quod non tantum diligo quantum debeo, quia non plene cognosco te. Sed quia parum cognosco, parum diligo; et quia parum diligo, parum in te gaudeo; sed a te vero gaudio interiori per exteriora recedens, dum te solo careo, adulterinas amicitias in his exterioribus quaero. Et sic miser ego cor meum, quod tibi soli debui toto amore totoque affectu impendere, vanis dedi; et vanus effectus sum, dum vanitatem dilexi. ####  |