| #### CAPUT XI. Item gratiae lacrymarum et opis divinae. Inter sacra praesertim mysteria. |

| #### #### Pulcherrime Jesu Christe, rogo te per illam sacratissimam effusionem pretiosi sanguinis tui quo redempti sumus, da mihi cordis contritionem et lacrymarum fontem, praecipue dum preces et orationes tibi offero, dum tuae laudis tibi psalmodiam decanto, dum mysterium nostrae redemptionis, manifestum misericordiae tuae indicium, recolo vel profero, dum sacris altaribus licet indignus assisto cupiens offerre illud mirabile et coeleste sacrificium omni reverentia et devotione dignum, quod tu, Domine Deus meus, sacerdos immaculate, instituisti, et offerri praecepisti in commemorationem tuae charitatis (Luc. XXII, 19), mortis scilicet et passionis, pro salute nostra, pro quotidiana nostrae fragilitatis reparatione. Confirmetur mens mea inter tanta mysteria dulcedine praesentiae tuae, sentiat te sibi adesse, et laetetur coram te. Ignis qui semper luces, amor qui semper ardes, dulcis Christe, bone Jesu, lumen aeternum et indeficiens, panis vitae qui nos reficis, et in te non deficis; quotidie comederis, et semper integer manes: resplende mihi, accende me, illumina et sanctifica vas tuum, de malitia evacua, imple de gratia et plenum conserva; ut ad salutem animae meae manducem cibum carnis tuae, quatenus manducando te, vivam de te, vadam per te, perveniam ad te, et repausem in te. O dulcedo amoris et amor dulcedinis, comedat te venter meus, et nectare tui amoris repleantur viscera mea, ut eructet mens mea verbum bonum. Charitas Deus meus, qui mel dulce, lac niveum, cibus es grandium, fac me crescere in te, ut sano palato possis manducari a me. ####  |