| ### LIBER QUINTUS ###  |

| #### CONSPECTUS |

| #### #### Aggreditur librum Juliani tertium, docetque primum cur novam haeresim, quae peccatum originis rejicit, detestetur multitudo christiana; quia nimirum videt imaginem Dei tantos hic in parvulis cruciatus pati, et si absque Sacramento regenerationis intereant, novit excludi a regno Dei. Perizomata a parentibus primis ob pudorem ex peccato venientem assumpta fuisse probat. Peccatum posse esse praecedentis peccati poenam: veluti cum Deus impios tradit in reprobum sensum, ut faciant quae non conveniunt. Ex eadem enim damnationis massa peccatores alios esse gratis electos et praedestinatos, quos per misericordem bonitatem adducit ad poenitentiam, alios vasa irae factos, quos secundum justum judicium non adducit. Concupiscentiam non ideo laude dignam, quod per eam hominis inobedientia puniatur: sed vitium esse, atque in eis etiam qui pravis ipsius motibus non consentiunt, semper malum. Quomodo intelligendum Apostoli dictum, Ut sciat unusquisque suum vas possidere, etc. Verum sine concubitu esse, quale Mariae cum Joseph fuit, conjugium. Frustra Julianum ex Aristotelicis categoriis arguere contra peccatum ex parentibus traductum. Ostendit quid caro Christi a caeterorum hominum carne peccati distet. Manichaeis minime favere Catholicos, dum libidinis malum et originale peccatum agnoscunt, sed Pelagianos potius, cum
| #### “de ea re quae a peccato libera est” |
#### dicunt
| #### “peccata non nasci.” |
#### Passim vero monstrat, incassum niti adversarium, ut pro se aliquid ex ipsius sententiis quasi inter se contrariis eliciat. ####  |