| #### CAPUT XIII. Fiducia in Christum. |

| #### #### Non enim tam immitis est Dominus, ut obliviscatur hominis, et non meminerit ejus quem ipse gestat; ut non diligat carnem suam, membra sua, et viscera sua. Desperare utique potuissem propter nimia peccata mea et vitia, culpas et infinitas negligentias meas, quas egi et quotidie indesinenter ago corde, ore et opere, et omnibus modis quibus humana fragilitas peccare potest: nisi Verbum tuum, Deus meus, caro fieret et habitaret in nobis. Sed desperare jam non audeo, quoniam ille tibi subditus usque ad mortem, mortem autem crucis, tulit chirographum peccatorum nostrorum, et affigens illud cruci (Philipp. II, 8; Coloss. II, 14), peccatum crucifixit et mortem. In ipso autem securus respiro, qui sedet ad dexteram tuam, et interpellat pro nobis (Rom. VIII, 34). In ipso confisus ad te pervenire desidero, in quo jam resurreximus et reviximus, jam in coelum conscendimus, et in coelestibus considemus. Tibi laus, tibi gloria, tibi honor et gratiarum actio. ####  |