| #### CAPUT XXXIX.---Precatio ad Deum mixta timore et fiducia. Confessio iniquitatum. Conversio ad Patrem unde indulgeat. Humilis a Filio veniae postulatio. Judicii horror. Ad misericordiam Dei confugit. Jesu nomen fiduciam praebet. |

| #### #### Domine Jesu Christe, Fili Dei vivi, qui expansis in cruce manibus propter mortalium omnium redemptionem hausisti calicem passionis, mihi hodie praebere digneris auxilium. #### Ecce pauper venio ad te divitem, miser ad misericordem, ne recedam vacuus vel contemptus. Esuriens incipio te quaerere, ne deserar a te jejunus; famelicus accedo, ne recedam impastus. Et si antequam comedam suspiro, da vel post suspiria ut comedam. In primis, dulcissime Jesu, coram magnificentia tuae suavitatis confiteor adversum me injustitiam meam. Ecce, Domine, in peccatis fui conceptus et natus, et tu me abluisti et sanctificasti, et ego postea me majoribus sordidavi peccatis. Fui enim in necessariis natus, postea in spontaneis volutatus; sed tuae, Domine, miserationis non immemor, tulisti me de domo patris mei carnalis, et de tabernaculis peccatorum, et inspirasti mihi ut sequerer te cum generatione quaerentium faciem tuam, ambulantium semitam rectam, commorantium inter lilia castitatis; et tecum discumbentium in coenaculo altissimae paupertatis: et ego tot beneficiorum ingratus, post religionis ingressum multa commisi illicita, multa perpetravi nefanda; et ubi peccata emendare debui, peccata peccatis addidi. Haec sunt mala mea, Domine, quibus exhonoravi te, et maculavi me, quem ad imaginem et similitudinem tuam creasti (Gen. I, 27), superbia, vana gloria, et caetera multa alia, quibus vexatur et affligitur, laceratur et destruitur infelix anima mea. Ecce, Domine, iniquitates meae supergressae sunt caput meum, et sicut onus grave gravatae sunt super me (Psal. XXXVIII, 5); et nisi tu, cui proprium est misereri semper et parcere, dexteram tuae majestatis supponas, mergi cogor miserabiliter in profundum. #### Attende, Domine Deus, et vide, quoniam sanctus: et ecce insultat adversum me inimicus meus, dicens, Deus dereliquit eum, persequar et comprehendam eum, quia non est qui eripiat (Psal. LXX, 11). Et tu, Domine, usquequo? Convertere et eripe animam meam, salvum me fac propter misericordiam tuam (Psal. VI, 5). Miserere filio tuo, quem dolore non modico peperisti: et noli attendere malum meum, ut obliviscaris bonum tuum. Quis est pater, qui filium non liberet? Aut quis filius, quem pater pietatis baculo non corripiat? Ergo, Pater et Domine, licet peccator sim, non possum non esse filius tuus, quia tu me fecisti et refecisti. Sicut peccavi, emenda me, et prius flagello me emendatum trade me Filio tuo. Numquid oblivisci potest mater infantem uteri sui? Et certe si illa oblita fuerit, tu, Pater, promisisti te non oblivisci (Isai. XLIX, 15). Ecce clamo, et non exaudis me; dolore crucior, et non consolaris me. Quid dicam vel quid faciam miserrimus? Ego tanto destitutus solatio, projectus sum a facie oculorum tuorum (Psal. XXX, 23). Heu me! de quanto bono in quantum malum cecidi! Quo tendebam, et quo deveni? Ubi sum, et ubi non sum? Ad quem aspiravi, et nunc in quibus suspiro? Quaesivi bona, et ecce turbatio. Ecce jam morior, et Jesus non est mecum. Et certe melius est mihi non esse, quam sine Jesu esse; melius est non vivere, quam vivere sine vita. #### Et tu, Domine Jesu, ubi sunt misericordiae tuae antiquae (Psal. LXXXVIII, 50)? Numquid irasceris mihi in finem (Psal. LXXXIV, 6)? Placare, obsecro, et miserere mei, et non avertas faciem tuam a me (Psal. XXVI, 9), qui pro me redimendo non avertisti faciem tuam ab increpantibus et conspuentibus in te. Fateor quia peccavi, et conscientia mea meretur damnationem, et poenitentia non sufficit ad satisfactionem: sed creditum est quod misericordia tua superat omnem offensionem. Noli, quaeso, piissime Domine, scribere adversum me amaritudines meas (Job. XIII, 26), ut intres in judicium cum servo tuo (Psal. CLXII, 2): sed secundum multitudinem miserationum tuarum dele iniquitatem meam (Psal. L, 3). Vae mihi misero cum venerit dies judicii, et aperti fuerint libri conscientiarum; cum dicetur de me, Ecce homo et opera ejus. Quid faciam tunc, Domine Deus meus, cum coeli revelabunt iniquitatem meam, et adversum me terra consurget? Ecce nihil respondere potero; sed demisso capite prae confusione coram te stabo trepidus et confusus. Heu me miserum! quid dicam? Clamabo ad te, Domine Deus meus. Quare tacens consumor? Verumtamen si locutus fuero, non requiescit dolor meus: et si tacuero, amarissima amaritudine crucior interius. Plange, anima mea, sicut vidua super virum pubertatis tuae: ulula, misera, et plora; quoniam dimisit te sponsus tuus, id est, Christus. #### Ira Omnipotentis, ne irruas super me, quia nunquam capi posses in me. Certe non est in toto me, quod posset tolerare te. Miserere, ne desperem, sed sperando respirem. Et si ego commisi unde me damnare potes, tu non amisisti unde salvare soles. Tu, Domine, non vis mortem peccatorum (Ezech. XXXIII, 11), nec laetaris in perditione morientium: imo ut mortui viverent, tu mortuus es, et mors tua peccatorum mortem occidit. Et si ipsi te moriente vixerunt, obsecro, Domine, ut ego te vivente non moriar. Mitte manum tuam de alto, et libera me de manu inimicorum meorum: ne supergaudeant mihi et dicant, Devoravimus eum (Psal. XXXIV, 25). Quis unquam, bone Jesu, de tua misericordia diffidat? qui cum inimici tui essemus, redemisti nos in sanguine tuo, et reconciliasti nos Deo (Rom. V, 10). Ecce sub tuae misericordiae umbra protectus ad thronum gloriae veniam postulans curro, clamans et pulsans donec miserearis mihi. Si enim ad veniam nos vocasti, veniam non quaerentes; quanto magis veniam impetrabimus postulantes? #### Ne memineris, dulcissime Jesu, tuae justitiae adversus peccatorem tuum; sed esto memor benignitatis tuae adversus creaturam tuam. Ne memineris irae adversus reum; sed memor esto miserationis tuae adversus miserum. Obliviscere superbum provocantem, et respice miserum invocantem. Quid enim est Jesus, nisi Salvator? Ergo, Jesu, per temetipsum exsurge in adjutorium mihi: et dic animae meae, Salus tua ego sum (Psal. XXXIV, 3). Multum, Domine, de tua bonitate praesumo, quoniam tu ipse doces petere, quaerere et pulsare (Matth. VII, 7): et ideo tua oratione admonitus peto, quaero et pulso. Et tu, Domine, qui jubes petere, fac accipere; consulis quaerere, da et invenire; doces pulsare, aperi pulsanti. Confirma me infirmum, restaura me perditum, suscita me mortuum: et omnes sensus meos, cogitatus et actus dirigere et gubernare digneris in beneplacito tuo, ut de caetero tibi serviam, tibi vivam, tibique me tradam. Scio, Domine mi, quia ex hoc quod me fecisti, debeo tibi me ipsum; et quia me redemisti, et pro me homo factus es, deberem tibi plus quam me, si haberem, quanto tu major es, pro quo dedisti te ipsum. Ecce nec plus habeo, nec quod habeo, dare tibi possum sine te; sed accipe me tu, et trahe me ad te, ut tuus sim imitatione et dilectione, sicut tuus sum conditione, qui vivis et regnas in saecula. ####  |