| #### CAPUT II. Intentio recta. |

| #### #### Superbia namque dicit, Certe multis, imo etiam pene omnibus melior es, verbo, scientia, divitiis, honoribus, et cunctis quae vel carnalibus vel spiritualibus suppetunt charismatibus. Cunctos ergo despice, cunctis temetipsum superiorem attende. Sed humilitas vera respondet, Memento quia pulvis es (Gen. III, 19), quia cinis es, quia putredo et vermis es, quique si aliquid es, nisi tanto te humilies quanto magnus es (Eccli. III, 20), perdis omnino quod es. Numquid tu altior es quam primus angelus? numquid tu splendidior in terra, quam Lucifer in coelo? Quod si ille de tanta sublimitate per superbiam cecidit; quomodo tu ad tantam celsitudinem superbiens de imis conscendes, qui illa, quamdiu hic vivis, conditione teneris, de qua per quemdam sapientem dicitur, Corpus quod corrumpitur aggravat animam, et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem (Sap. IX, 15)? Quam densissimis putamus in terra superbiae tenebris lutum involvi, si potuit in coelo stella quae mane oriebatur lucis suae globos amittere (Isai. XIV, 12)? Audi ergo potius Lucem veritatis dicentem. Qui sequitur me, non ambulat in tenebris, sed habebit lumen vitae (Joan. VIII, 12). In quo autem esset sequenda, alibi praemonuit, dicens, Discite a me, quia mitis sum et humilis corde, et invenietis requiem animabus vestris (Matth. XI, 29). Audi, tumor superbiae, audi dicentem adhuc humilitatis magistrum: Omnis qui se exaltat, humiliabitur; et qui se humiliat, exaltabitur (Luc. XIV, 11). Et illud, Super quem requiescit spiritus meus, nisi super humilem et quietum et trementem sermones meos (Isai. LXVI, 2)? Audi quid etiam de illo Apostolus dicat, qui te ad haec sectanda invitat. Ait enim, Qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo, sed semetipsum exinanivit, formam servi accipiens, in similitudinem hominum factus, et habitu inventus ut homo. Humiliavit semetipsum factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis (Philipp. II, 6, 8). Si igitur tanta humilitate se deprimit divina majestas, superbire in aliquo debet humana fragilitas? ####  |