| #### CAPUT XIX. |

| #### #### 35. Poenitentiae etymon. Continue enim dolendum est de peccato, quod declarat ipsa dictionis virtus. Poenitere enim est, poenam tenere: ut semper puniat in se ulciscendo, quod commisit peccando. Poena enim proprie dicitur laesio, quae punit et vindicat quod quisque commisit. Ille poenam tenet, qui semper vindicat quod commisisse dolet. Poenitentia itaque est vindicta semper puniens in se quod dolet commisisse. Supradictis itaque modis requirat indulgentiam, qui dolet de culpa. Non erubescat confiteri peccata peccatori. Si enim sacerdos peccatum non haberet, erubescere posset qui peccata sua ei manifestaret. ####  |