| #### CAPUT XII. Reclusa verbis lacessita ut se gerere debet. |

| #### #### Inclusa igitur litiganti non respondeat, detrahenti non improperet, lacessenti non contradicat: sed in omnibus quae in publico, vel in occulto aut objiciuntur, aut susurrantur, ex conscientiae serenioris arce contemnat, dicens cum Apostolo, Mihi autem pro minimo est ut a vobis judicer (I Cor. IV, 3). Super omnia enim inclusa studere debet, ut tranquillitatem spiritus, et pacem cordis jugiter retinens, illum sui pectoris aeternum habeat inhabitatorem, de quo scriptum est, In pace factus est locus ejus (Psal. LXXV, 3). Et alias Dominus per prophetam, Super quem, inquit, requiescet spiritus meus, nisi super humilem et quietum, et timentem sermones meos (Isai. LXVI, 2)? Hunc sacratissimum mentis statum, non solum stultiloquia evertunt, sed et pervertunt. Nihil tam esse tibi censeo sectandum, quam silentium. ####  |