| #### CAPUT XLVII. De dilectione Dei concitanda in meditatione mysteriorum Christi. |

| #### #### His de proximi dilectione praemissis, de dilectione Dei pauca subjungam . Nam licet utraque soror Deum proximumque dilexerit, specialiter tamen circa obsequium proximorum occupabatur Martha, ex divinae vero lectionis fonte hauriebat Maria. Ad Dei vero dilectionem duo pertinent, affectus mentis, et effectus operis. Et opus hoc in virtutum exercitio; affectus vero mentis in spiritualis gustus dulcedine. Exercitium virtutum in certo vivendi modo, in jejuniis, in vigiliis, in opere, in dilectione, in oratione, in paupertate et caeteris hujusmodi commendatur; affectus salutari meditatione nutritur. Itaque ut ille dulcissimus amor Jesu in tuo crescat affectu, triplici meditatione opus habes: de praeteritis scilicet, praesentibus et futuris, id est de praeteritorum recordatione, de experientia praesentium, de consideratione futurorum. Cum igitur mens tua fuerit ab omni cogitationum sorde virtutum exercitio purgata, jam oculos defaecatos ad posteriora retorque. Ac primum cum beata Maria ingressa cubiculum, libros quibus Virginis partus cum Christi prophetatur adventu, evolve. Ibi adventum Angeli praestolare, ut videas intrantem, audias salutantem: et sicut repleta stupore et ecstasi dulcissimam dominam tuam cum Angelo salutante salutes, clama dicens, Ave gratia plena, Dominus tecum: benedicta tu in mulieribus (Luc. I, 28). Hoc plenius repetens, quae sit haec gratiae plenitudo, de qua totus mundus gratiam mutuavit, quoniam Verbum caro factum est, et habitavit in nobis plenum gratiae et veritatis (Joan. I, 14), contemplare, et admirare Dominum, qui terram implet et coelum, intra unius puellae viscera claudi, quam Pater sanctificavit, Filius fecundavit, obumbravit Spiritus sanctus. O dulcis domina, quanta inebriabaris dulcedine, quo amoris igne succendebaris, cum sentires in mente et ventre tantae majestatis praesentiam; cum de tua carne sibi carnem assumeret, et membra quibus corporaliter omnis plenitudo divinitatis habitaret, e tuis sibi membris aptaret! Haec omnia propter te, virgo, ut Virginem, quam imitari proposuisti, diligas, et Virginis fructum , cui nupsisti. Jam nunc cum dulcissima domina tua in montana conscende, et sterilis et virginis suavem intuere complexum; et salutationis officium, in quo servulus Dominum, praeco judicem, vox Verbum, intus anilia viscera conclusus in virginis utero clausum agnovit, et indicibili gaudio salutavit. Beati ventres in quibus totius mundi salus exoritur, pulsisque tenebris tristitiae, sempiterna laetitia prophetatur. Quid agis, o virgo? Accurre, quaeso, accurre, et tantis gaudiis admiscere, prosternere ad pedes utriusque, et in unius ventre sponsum tuum amplectere, amicum vero ejus in alterius utero venerare. Hunc euntem in Bethleem cum omni devotione prosequere, et in hospitium divertens, cum illa assiste, et obsequere parienti; locatoque in praesepio parvulo, erumpe in vocem exsultationis, clamans cum Isaia: Parvulus natus est nobis, et filius datus est nobis (Isai. IX, 6). Amplectere dulce illud praesepium. Vincat verecundiam amor, timorem depellat affectus, ut sacratissimis pedibus figas labia, et oscula gemines . Exinde pastorum excubias mente pertracta, Angelorum exercitum admirare, coelesti melodiae tuas interpone partes, corde simul et ore decanta: Gloria in excelsis Deo (Luc. II, 14). ####  |