| ### DE CONFLICTU VITIORUM ET VIRTUTUM LIBER UNUS ###  |

| #### ADMONITIO IN SUBSEQUENTEM LIBRUM. |

| #### #### Liber de Conflictu vitiorum et virtutum scriptoribus quatuor nobilissimis tributus est, Augustino primum in omnibus Operum illius editionibus; Leoni deinde in ejus editione Parisiensi anni 1511; postea Ambrosio in Romana editione anni 1585, in qua scriptus ad Simplicianum praenotatur; et demum Isidoro Hispalensi in editione anni 1599, apud Madritum, et in altera apud Parisios procurante Jacobo Dubreul Germanensis nostri coenobii monacho, anno 1601 excusa. Decepit Breulium Sigebertus Gemblacensis in libro de Viris illustribus, deceptus ipse falsa veterum aliquot inscriptione codicum, qui nomen Isidori habere dicuntur. Porro inspecti a nobis codices Mss. aut Ambrosio assignant, aut Augustino, aut Leoni: et nomine Augustini citat Gratianus 2, quaest. 22, cap. Nec artificioso. Auctorem nos credimus Ambrosium, non illum quidem supra laudatum Mediolanensem episcopum, sed Autpertum monasterii S. Vincentii ad Vulturnum in Benevento abbatem, cui etiam Ambrosio praenomen fuit. Testatur scriptor ejus Vitae, quae in saeculo tertio Benedictino, parte 2, ad annum Christi 778, exstat, compositum ab ipso librum de Conflictu vitiorum. Atqui liber subsequens multam affinitatem cum Ambrosii Autperti opere in Apocalypsim habet, ac virum plane sapit monasticae vitae sectatorem, et propter monachos maxime scribentem, veluti ubi ait, cap. 16: Si igitur saecularibus viris ita est perniciosa cupiditatis industria, quanto magis illis periculosior, qui habitu et conversatione jam saeculares esse desierunt, qui totum quod vivunt Domino devoverunt? Et cap. 18: Si cuncta quae tibi praelatus servanda commisit, illibata consignas, et ne modicum quid reservandum existimas, etc.; quae postrema verba, aliaque multa de stabilitate, cap. 14, de taciturnitate, cap. 22, etc., ex S. Benedicti praeceptionibus usurpata videntur. Nec ad rem confirmandam addimus disertis verbis commendari Benedictinam regulam in fine libri: praesertim quod liber apud Ambrosium et Isidorum editus, necnon in Mss. quibusdam et in editione Erasmiana, etc., careat capitibus duobus postremis, et ad haec verba capitis 26 desinat: Tu autem, homo Dei, vigilanti studio attende quae dico, addita plerumque clausula, ipso adjuvante qui vivit et regnat in saecula saeculorum. Amen. Recognitus est liber ad Mss. Germanensem, Corbeiensem, Lyrensem, Victorinum, etc. ####  |