| #### HOMILIA XVIII . |

| #### #### [Ib. XIX-XXII.] In lectione quae recitata est, fratres charissimi, beatus evangelista Joannes sic ait: Audivi vocem magnam populi multi, in coelo dicentium: Alleluia, Salus, et claritas, et virtus Deo nostro: quoniam vera et justa judicia ejus, quoniam judicavit meretricem illam magnam, quae corrupit terram fornicatione sua, et vindicavit sanguinem servorum suorum de manu ejus. Et iterum dixerunt, Alleluia. Haec vox est Ecclesiae, cum discessio facta fuerit, et cum ab ea exierint omnes mali aeterno incendio concremandi. Et fumus eorum ascendit in saecula saeculorum. Audite, fratres, et expavescite, et pro certo cognoscite quia Babylonia et meretrix, quorum fumus ascendit in saecula saeculorum, non intelliguntur nisi homines cupidi, adulteri et superbi. Et ideo si vultis haec mala evadere, nolite tam gravia peccata committere. Et fumus, inquit, eorum ascendit: numquid enim visibilis civitatis exustae fumus in saecula saeculorum ascendit, et non hominum in superbia perdurantium? Ascendit autem; et non, ascendet: semper enim etiam in praesenti saeculo in perditionem vadit. Babylon autem crematur ex parte, sicut Jerusalem in illis sanctis qui de saeculo migrant, transit in paradisum, Domino manifestante in paupere et divite (Luc. XVI, 19-22). Et audivi ut vocem populi multi, et ut vocem aquarum multarum, et ut vocem tonitruorum fortium, dicentes: Alleluia; quoniam regnavit Dominus Deus noster omnipotens: gaudeamus, et exsultemus, et glorificemus nomen ejus; quoniam venerunt nuptiae Agni, et mulier ejus paravit se: mulier Agni Ecclesia est. Et datum est ei ut operiatur byssino splendido mundo, Byssinum enim justa facta sanctorum sunt: id est, datum est ei factis suis indui, sicut scriptum est, Sacerdotes tui induantur justitia (Psal. CXXXI, 9). Hi, inquit, omnes vixerunt et, regnaverunt cum Christo mille annis: id est, in praesenti saeculo. Et recte dixit, Omnes et superstites et animae justorum : id est, et qui adhuc in hoc mundo vivunt, et qui jam de hac vita migraverunt, regnant cum Christo. Regnaverunt profecto dixit, sicut, Diviserunt vestimenta mea sibi (Psal. XXI, 19). Nam dicturus erat, Regnabunt. Ut ostenderet autem quod in hac vita isti mille anni sunt, ait, Haec est resurrectio prima. Ipsa est enim qua resurgimus per Baptismum, sicut Apostolus dicit, Si consurrexistis cum Christo, quae sursum sunt quaerite (Coloss. III, 2): et iterum, Tanquam ex mortuis viventes (Rom. VI, 13). Peccatum enim mors est, sicut dixit Apostolus, Cum essetis mortui delictis et peccatis vestris (Ephes. II, 1). Et sicut prima mors in hac est vita per peccatum, ita et prima resurrectio in hac est vita per remissionem peccatorum. Beatus et sanctus qui habet partem in resurrectione prima: id est, qui servaverit quod in Baptismo renatus accepit. In hoc secunda mors potestatem non habet: id est, aeterna tormenta non sentiet. Sed erunt sacerdotes Dei et Christi, et regnabunt cum eo mille annos. Retulit spiritus cum haec scriberet, regnaturam Ecclesiam mille annos in hoc saeculo usque ad finem mundi. Manifestum est quod dubitari non debeat de perpetuo regno, cum etiam in praesenti saeculo sancti regnent. Bene enim regnare dicuntur, qui cum Dei adjutorio etiam inter ipsas pressuras mundi et se et alios bene regunt. Et cum finiti fuerint mille anni, solvetur satanas de custodia sua. Finitos dixit, a toto partem. Nam sic solvetur, ut supersint anni tres et menses sex novissimi certaminis temporibus Antichristi. Et exiet seducere nationes quae sunt in quatuor angulis terrae. A parte totum dicit: nam non omnes seduci possunt. Superbi tantummodo seducuntur et impii: quia veri et humiles christiani non seducuntur. Multi namque vocati, pauci electi (Matth. XX, 16). Et ascenderunt diabolus et populus ejus in altitudinem terrae: id est, in elationem superbiae. Et circumdederunt castra sanctorum et dilectorum civitatem: id est, Ecclesiam. Hoc est quod supra dixit, collectos in Armagedon (Apoc. XVI, 16). Non enim ex quatuor angulis terrae potuerunt in unam civitatem congregari; sed in ipsis quatuor angulis unaquaeque gens congregabitur in obsidionem sanctae civitatis, id est, in persecutionem Ecclesiae. Et descendit ignis de coelo a Deo: id est, de Ecclesia. Et comedit eos: dupliciter hoc loco intelligitur ignis: aut enim per ignem sancti Spiritus credunt in Christum, et spiritualiter comeduntur ab Ecclesia, id est, incorporantur Ecclesiae; aut peccatorum suorum igne comeduntur, et pereunt. Et diabolus seducens ipsos, missus est in stagnum ignis et sulfuris, ubi et bestia et pseudoprophetae: pseudoprophetae intelliguntur aut haeretici aut ficti Christiani. Ex quo enim passus est Dominus, moritur bestia et pseudoprophetae, et in ignem mittuntur, usque dum finiantur mille anni ab adventu Domini. Et punientur die ac nocte in saecula saeculorum. Et vidi mortuos magnos et pusillos stantes in conspectu throni: et libri aperti sunt, et alius liber apertus est, qui est vitae uniuscujusque. Libros apertos Testamenta Dei dicit: secundum enim utrumque Testamentum judicabitur Ecclesia. Librum uniuscujusque vitae, memoriam dicit gestorum nostrorum; non quod librum habeat commemoratorium occultorum cognitor. Et judicati sunt mortui ex his ad quae scripta sunt in libris secundum opera sua: id est, ex Testamentis judicati sunt, secundum quod Dei praecepta aut fecerunt, aut non fecerunt. Et dedit mare mortuos suos: eos quos hic judicii dies inveniet vivos, ipsi sunt mortui maris; quia hoc saeculum mare est. Mors et infernus dederunt mortuos suos: id est, eos qui in sepulcris inveniendi sunt in die judicii. Mors et infernus missi sunt in stagnum: mortem et infernum diabolum dicit et populum ejus. Et si qui non est inventus scriptus in libro vitae: et qui voluptatibus suis dimissus, per temporaneam examinationem in hoc saeculo non meruit judicari a Deo dum viveret, missus est in stagnum ignis. Et vidi coelum novum et terram novam. Primum enim coelum et prima terra abierunt, et mare jam non est. Et civitatem sanctam Jerusalem novam vidi, descendentem de coelo a Deo, compositam sicut sponsam, et ornatam viro suo. Et audivi vocem magnam de coelo dicentem: Ecce tabernaculum Dei cum hominibus, et habitabit cum ipsis; et ipsi erunt populus ejus, et ipse Deus cum eis erit eorum Deus: et absterget Deus omnem lacrymam ab oculis eorum; et mors non erit amplius, et luctus non erit. Hoc totum de gloria Ecclesiae dixit, qualem habebit post resurrectionem. Et dixit, Scribe; quoniam sermones isti fideles et veri sunt. Et dixit mihi; Ego sum A et O, initium et finis. Ego sitienti dabo ex fonte aquae vitae gratis; id est, cupienti remissionem peccatorum per fontem Baptismi. Qui vincit, possidebit haec; et ero ejus Deus, et ipse erit meus filius. Timidis autem et incredulis, et exsecrabilibus, et homicidis, et veneficis, et idolorum cultoribus, et omnibus mendacibus pars erit in stagno ardente igne et sulfure, quod est mors secunda. Quod supra dictum est, Judicavit meretricem illam magnam quae corrupit terram in fornicatione sua, et vindicavit sanguinem servorum suorum de manu ejus; haec vox est Ecclesiae, cum ab ea in die judicii exierint omnes mali, aeterno incendio concremandi. Et fumus eorum ascendit in saecula saeculorum. Non enim visibilis civitatis fumus ascendit in saecula saeculorum, sed hominum in superbia perdurantium. Quod autem dicit, Quia venerunt nuptiae Agni; de Christo intelligitur, et de Ecclesia. Quod vero eam dicit opertam bysso; in bysso opera justa sanctorum intelliguntur, quibus justi vestiuntur, secundum quod dictum est, Sacerdotes tui induantur justitia. Quod autem dicit, eos regnasse mille annos; praesens tempus intelligitur, in quo sancti juste regnare dicuntur, quia se ita cum Dei adjutorio regunt, ut a peccatis vinci non possint. Et ut hoc evidenter ostenderet, secutus ait: Haec est prima resurrectio. Prima enim resurrectio, qua a morte peccati ad vitam justitiae animae resurgunt, toto nunc tempore agitur: secunda vero, qua de terrae pulvere ad vitam corpoream redeunt, in futurum exspectatur . Ipsa est enim qua resurgimus per Baptismum. Quia sicut prima mors in hac vita est per peccatum, ita et prima resurrectio per remissionem peccatorum. Beatus et sanctus qui habet in resurrectione prima partem: id est, qui servaverit quod in Baptismo renatus accepit. Quod autem dicit, regnaturam Ecclesiam mille annos; in hoc saeculo intelligitur usque in finem mundi. Unde manifestum est quod dubitari non debeat de perpetuo regno, cum etiam in praesenti saeculo sancti regnent. Recte enim regnare dicuntur, qui cum Dei adjutorio, etiam inter ipsas pressuras mundi, et se et alios bene regunt. Quod autem de diabolo dicit, Quia seducit nationes quae sunt in quatuor angulis terrae, a parte totum intelligitur. Nam soli mali seducuntur, secundum illud, Multi vocati, pauci electi. Quod autem dicit, quia diabolus et angeli circumdederunt castra sanctorum, et civitatem dilectorum: non enim potuerunt ex quatuor angulis terrae in unam civitatem congregari, sed in ipsis quatuor angulis unaquaeque gens congregatur in persecutionem Ecclesiae. Quod autem dicit, Cecidit ignis de coelo et comedit eos, dupliciter intelligitur: aut enim per ignem sancti Spiritus spiritualiter comeduntur, dum Ecclesiae incorporantur; aut si ad Deum converti noluerint, peccatorum suorum igne comeduntur, et pereunt. Quod autem dicit, libros apertos esse, Testamenta Dei intelligi voluit. Secundum enim utrumque Testamentum judicabitur Ecclesia. Librum vero vitae uniuscujusque, memoriam dicit gestorum nostrorum, quia in die judicii nihil latebit, nec ullus poterit abscondere peccata vel crimina sua. Quod dicit, quia mare dedit mortuos suos; eos dicit quos in hoc mundo vivos invenerit adventus Christi. Ipsi sunt mortui maris, quia hoc saeculum mare est. Quod dicit, Mors et infernus dederunt mortuos suos; illi intelliguntur, qui in sepulcris inveniendi sunt in die judicii. Et mors et infernus missi sunt in stagnum ignis. Hoc loco mortem et infernum, diabolum et populum ejus intelligi voluit, qui voluptatibus suis dimissus, per temporaneam examinationem non meruit judicari. Post haec exposita Ecclesiae gloria adjungit et dicit, Ego sitienti dabo ex fonte vitae aquae gratis: id est, cupienti remissionem peccatorum per fontem Baptismi. Qui vincit, possidebit haec, et ero ejus Deus, et erit meus filius: quod ipse praestare dignetur, qui cum Deo Patre, etc. ####  |