| #### CAPUT XIX. |

| #### #### 25. Numquid enim verba ista, ubi dixerunt, nec causam causae, nec personam praejudicare personae, ullo modo post ipsam Collationem defendere potuerunt, ac non potius se multo perplexius implicarunt? Sic namque in quibusdam scriptis suis locuti sunt: Causam causae et personam non praejudicare personae, a nobis, inquiunt, dictum esse memoriter recensitum est: sed alloquimur nobis non praejudicari ab iis qui a nobis vel rejecti sunt, vel damnati; ii autem qui ex Caeciliani ordinatione descendunt, quos de praedecessore origo numerat ad reatum, quemadmodum non possint ordinatoris sui criminibus obligari, cum per seriem protensus peccatorum funis quoscumque communionis vinxerit vinculo, necesse est ut consortes faciat esse peccati? O mira defensio! Tam densum et arctum est ubi eis adhaeserunt pedes, ut eos evellere conantes, frustra et manus et caput figant, et in eodem luto haesitantes arctius involvantur. Ex eis enim quos vel rejecisse se, vel damnasse commemorant, hoc est, ex Maximianistis, secum habent Felicianum, et damnatorem Primiani, et a se damnatum in causa Primiani. Quid est quod funem tam longum a Caeciliano usque ad haec tempora catholicae Ecclesiae implicare contendunt, et catenam suam tam in proximo non attendunt? Praeclara quippe illa Bagaitana sententia de Maximiano et sociis ejus, Trahit, inquit, ad consortium criminis plurimos catena sacrilegii. Felicianus ergo ista catena trahebatur. Si illis non praejudicat Felicianus, quare nobis Caecilianus? An forte ubi volunt, praejudicat, ubi autem nolunt, causae non praejudicat causa, et pro libidine ipsorum fortior est funis antiquus, quam nova catena? Non praejudicat Maximianus Feliciano a quo damnatus est; non praejudicant Maximianus et Felicianus Primiano a quibus damnatus est; non praejudicat Maximianus eis qui dilationem acceperunt, quibus in uno schismate sociatus est; non praejudicat Felicianus parti Donati, a qua in eodem honore susceptus est, nec Baptismus quem in sacrilego schismate dedit, ibi destructus est: et praejudicat Caecilianus tot christianis gentibus, qui semel damnatus est absens, quomodo Primianus, et ter absolutus est praesens , quomodo non Primianus? Praejudicat nobis olim defunctus ignotus: et istis non praejudicat vivus, a quibus legitur paulo ante damnatus, et quibus cernitur modo sociatus? Nobis involvitur funis Caeciliani a quibus ignoratur: et illis non involvitur catena Feliciani quorum in eum sententia recitatur, ubi ipsa catena damnatur? Illis licet dicere, Suscepimus quos damnavimus pro pace Donati, quia nec causa causae praejudicat, nec persona personae: et nobis non licet dicere, Propter eos quos damnastis, non deserimus pacem Christi, quia nec causa causae praejudicat, nec persona personae? O ferream frontem! o furoris tenebras, nocturnam sententiam judici objicientes, et in sui cordis nocte palpantes, offendentes, cadentes, contra nos rabide litigantes, et pro nobis tanta dicentes! ####  |