| ### LIBER SECUNDUS ###  |

| #### CAPUT PRIMUM. Occasio hujus argumenti. |

| #### #### Superioris tractatus cursum me clausisse putaveram, cum quidam de fratribus illum accipientes, ipsi attentius inhaerentes, accurate collaudaverunt, et, sicuti testabantur, pro alia utilitate sui gratanter relegerunt, et eum communi decedentium a saeculo consolationi necessarium judicaverunt. Ego autem fraternum gaudium meum existimans, ita illud complexatus sum, ut in ipsorum laetitia mihi meum complaceret opusculum, et quod ipse impraemeditatus dictaveram, solitario peragerem scrutinio. Erant autem quae scripta fuerant simpliciter, sed, ut reor, catholice dicta. Unde et dictorum simplicitati propter fratrum benevolentiam, qui jam ita laudaverunt, peperci. Ipsi autem licet volumen esset parvulum, Visitationem infirmorum illud appellaverunt: ego autem superiora uti erant, manere passus sum. Sed quoniam epistolari studueram brevitati, quaedam praetermiseram quae ad eamdem infirmi visitationem necessaria fuissent. Ea ergo quae compendii gratia praetermiseram, necnon et ea quae super idem negotium a me postea requisita sunt, stilo subsequenti commendavi. Erant quoque ordine praecedentia, sed ipsa praeposteravit ad alia tendendi non inutilis velocitas. ####  |