| #### CAPUT X. Quod in solo Verbo Deus omnia fecit. |

| #### #### At tu Deus noster mirabilis et potens, qui totam istius mundi molem cum omni instrumento elementorum, corporum, spirituum, verbo quo jussisti, ratione qua disposuisti, virtute qua potuisti, ex nihilo expressisti in ornamentum majestatis gloriae tuae, qui tempus ab ipso tunc aevo ire jubens, stabilisque manens das cuncta moveri, qui terram multiplici germine fructuum, et coelum pulchro decorasti lumine siderum, quorum tu nomina solus, signa, potestates, cursus, tempora nosti. Tu mitis, tu benigne, fortis, zelotes et sabaoth invictissime, visitans peccata patrum in filios usque in tertiam et quartam generationem, et faciens misericordiam in mille millia his qui diligunt te (Exod. XX, 5), et timent nomen tuum. Si opera tua ita sunt magna et inscrutabilia, pulchra atque stupenda, dicant qui volunt quomodo capi poteris tu pulcherrimus creator eorum. Constat enim opificem omnium longe se aliter habere quam ea quae a se fieri voluit. Ex pulchritudine tamen circumscriptae naturae et mundialium rerum mirabili specie pulchritudo tua, quae tu ipse es, quia simplex es, et excellentia gloriae tuae quae circumscribi non potest, intelligi aliquatenus valet, quanquam magnitudinem divinitatis tuae infinitam et incomprehensibilem nullus possit sensus attingere, neque enim illorum quoque supernorum civium: miro tamen modo essentia tua scitur, dum esse creditur. ####  |