| #### CAPUT XXXII. Vera discretio, carni animam praeponere. |

| #### #### Haec dico ut discretionem, quae omnium virtutum et mater et nutrix est, detegam: sed vitiorum materias gulam comprimamus, requiem corporis, feminarum et effeminatorum familiaritatem atque convictum intra metas necessarias cohibeamus; quia saepe falso nomine discretionis palliamus negotium voluptatis. Vera enim discretio est animam carni praeponere, et ubi periclitatur utraque, nec sine hujusmodi incommodo illi potest salus consistere, pro illius utilitate istam negligere. Haec diximus ut quanta tibi debeat in consideranda pudicitia esse sollicitudo, adverteres. Quae cum omnium virtutum flos sit et ornamentum, sine humilitate tamen aret atque marcescit. ####  |