| #### CAPUT XVIII. |

| #### #### 42. Nam in sexto capitulo Coelestii libri positum objectum est,
| #### “Filios Dei non posse vocari, nisi omni modo absque peccato fuerint effecti.” |
#### Unde secundum ipsum dictum est, neque apostolum Paulum esse filium Dei, qui dixit, Non quod jam acceperim, aut quod jam perfectus sim (Philipp. III, 12). In septimo capitulo,
| #### “Oblivionem et ignorantiam non subjacere peccato, quoniam non secundum voluntatem eveniunt, sed secundum necessitatem.” |
#### Cum David dicat, Delicta juventutis meae ne memineris et ignorantiae meae (Psal. XXIV, 7): et cum in lege sacrificia pro ignorantia sicut pro peccato offerantur (Levit. IV). In decimo capitulo,
| #### “Non esse liberum arbitrium, si Dei indigeat auxilio, quoniam in propria voluntate habet unusquisque aut facere aliquid, aut non facere.” |
#### In duodecimo capitulo,
| #### “Victoriam nostram non ex Dei esse adjutorio, sed ex libero arbitrio:” |
#### quod inferre dictus est his verbis,
| #### “Nostra est victoria, quoniam propria voluntate arma suscepimus; sicut e contrario nostrum est quando vincimur, quoniam armari propria voluntate contempsimus.” |
#### Et de apostolo Petro posuit testimonium,
| #### “divinae nos esse consortes naturae” |
#### (II Petr. I, 4). Et syllogismum facere dicitur:
| #### “Quoniam si anima non potest esse sine peccato, ergo et Deus subjacet peccato, cujus pars, hoc est anima, peccato obnoxia est.” |
#### In tertio decimo capitulo dicit,
| #### “Quoniam poenitentibus venia non datur secundum gratiam et misericordiam Dei, sed secundum merita et laborem eorum, qui per poenitentiam digni fuerint misericordia.” |
#### ####  |