| #### HOMILIA V. |

| #### #### [Ib. VI.] Sicut modo, dum lectio divina legeretur, audistis, ita ait beatus Joannes, Et ecce equus albus, et qui sedebat super eum, habebat arcum; et data est ei corona, et exiit vincens: equus albus Ecclesia est, sessor Christus. Iste equus Domini cum arcu bellico per Zachariam hoc modo ante promissus est, Visitabit Dominus Deus gregem suum domum Israel, et disponet eum sicut equum speciosum in bello: et ex eo inspiciet, et ex eo disponet, et ex eo arcus in ira, et ex eo exiet omnis insequens (Zach. X, 3, 4). Equum ergo album intelligimus Prophetas et Apostolos. Equitem coronatum habentem arcum, agnoscimus non solum Christum, sed etiam Spiritum sanctum. Posteaquam enim Dominus ascendit in coelum, et aperuit universa mysteria; misit Spiritum sanctum: cujus verba per praedicatores tanquam sagittae ad cor hominum pertingerent, et vincerent incredulitatem. Corona autem super caput, promissa per Spiritum sanctum intelligenda sunt. Et cum aperuisset sigillum secundum, audivi secundum animal, dicens: Veni et vide. Et exiit equus rufus: et sedenti super eum datum est tollere pacem de terra, et ut invicem occiderent, et datus est ei gladius magnus. Contra victricem vincentemque Ecclesiam exiit equus rufus, id est populus sinister et malus, ex sessore suo diabolo sanguinolentus: quamvis legamus secundum Zachariam equum Domini rufum; sed ille suo sanguine erat, hic alieno. Cui datus est gladius magnus, ut tolleret pacem de terra; scilicet suam pacem, hoc est mundanam: nam Ecclesia aeternam pacem, quam sibi Christus reliquit, habet. Sicut ergo supra dictum est, equum album Ecclesiam dicit; sessorem ejus, Christum vel Spiritum sanctum. Arcus quem tenebat in manu, praecepta ejus sunt: quae per totum mundum velut sagittae acutae potentis ad interficienda peccata, et excitanda fidelium corda directae sunt. Corona in capite ejus, promissio vitae aeternae est. Equum rufum, malum populum; sessorem ejus, diabolum: quem ideo dixit rufum, eo quod multorum esset sanguine rubicundus. Quod autem datus est ei gladius acutus, et tollere pacem de terra, hoc est, quod diabolo suadente, homines mali jugiter inter se lites et discordias usque ad mortem excitare non cessant. Et in equo nigro, intelligitur populus sinister, diabolo consentiens. Quod autem, Stateram habebat in manu, hoc ideo, quia dum se fingunt mali justitiae libram tenere, sic plerumque decipiunt. Quod dixit, Vinum et oleum ne laeseris; in vino sanguis Christi, in oleo unctio chrismatis intelligitur. In tritico vel hordeo, tota Ecclesia sive in magnis sive in minimis, aut certe in praepositis et in populis: et in equo pallido, homines intelliguntur mali, qui persecutiones excitare non desinunt. Isti tres equi unum sunt, qui exierunt post album et contra album: et sessorem habent diabolum, qui est mors. Tres ergo equi, fames et bella et pestis intelliguntur: quod etiam Dominus in Evangelio suo praedixit, quae et jam fiunt, et imminente die judicii amplius futura sunt. Quod autem dixit se vidisse sub ara Dei animas interfectorum, martyres intelliguntur. Quod autem dicit, Terrae motus magnus, persecutio novissima est. Quod dicit, solem factum nigrum, et lunam sanguineam, et stellas cecidisse de coelo; sol et luna et stellae, Ecclesia est in toto orbe diffusa. Quod autem dicit cecidisse; non tota cecidit, sed a parte totum intelligitur. In omni enim persecutione boni perseverant, et mali quasi de coelo, id est de Ecclesia cadunt. Denique sequitur, Sicut ficus mittit grossos suos cum a vento agitatur: sic de Ecclesia cadunt mali, quando per aliquam tribulationem fuerint conturbati. Quod autem coelum recessit ut liber; Ecclesia est quae separatur a malis, et velut liber involutus, continet in se sibi nota divina mysteria. Quod autem dicit, Reges terrae fugerunt, et absconderunt se in speluncis terrae; hoc significat quod totus mundus in bonis et sanctis refugium habiturus est ad Ecclesiam, ut sub ejus protectione constitutus, pervenire possit ad vitam aeternam, auxiliante Domino nostro Jesu Christo, qui vivit et regnat in saecula saeculorum. Amen. ####  |