| #### QUAESTIO LXXVII |

| #### #### Quid est quod inter caetera dicit Marcus Evangelista de Christo, Intrans in domum voluit neminem scire, et non potuit latere (Marc. VII, 24)? si ergo voluit et non potuit, infirmata voluntas ejus videtur. #### Impossibile prorsus est ut Salvatoris voluntas non impleatur; nec potest velle quod scit fieri non debere: idcirco quod factum est, hoc voluisse dicendus est. Nam voluntas ejus nunquam extra naturam ejus est. Sicut ergo natura ejus in reprehensionem non cadit, ita nec voluntas. Nam quod proponitur, factum legitur in finibus Tyri: tunc intravit in domum, et neminem voluit scire. Nunc requiritur quomodo vel quare neminem voluit scire. Animadvertendum est enim, quia istud in finibus gestum est Gentilium, quibus adhuc tempus praedicandi non erat. Denique mittens discipulos suos praecepit, dicens, In viam Gentium ne abieritis, et in civitates Samaritanorum ne introieritis; sed ite potius ad oves quae perierunt domus Israel (Matth. X, 5, 6). Idcirco noluit se prodi, quod esset in domo; requiri autem se non noluit, sed libenter accepit. Quamvis enim tempus non esset praedicandi Gentilibus, ultro tamen venientes ad fidem non suscipere, invidiae erat. Sic factum est, ut dum Salvator a discipulis proditus non esset, ab aliis tamen qui eum ingredientem domum viderant, proditus sit: et coepit sciri quod esset in domo, ut intrarent ad illum qui vellent consequi beneficia. A suis ergo noluit praedicari, quod esset in domo. Requiri enim se voluit; et ita factum est. Non enim latuit ab aliis demonstratus quod esset in domo. Denique mulier Chananaea audiens de illo, intravit ad eum deprecans ut expelleret daemonium a filia ejus: quae nisi prius subjecisset se Deo Judaeorum, beneficium consecuta non esset. Impleta ergo voluntas Salvatoris est secundum quae explanavimus: ea enim quae compendio brevitatis studens Evangelista complexus est, discutientes, invenimus quod latebat. #### Hoc quod per compendium propositum est, ut plus sensum posset occulere, in finibus factum legitur Tyri: quia cum Salvator pervenisset in fines Tyri, intravit in domum. Et quia non adhuc Gentibus praedicare oportebat, jussit neminem alicui nuntiare adventum suum: hoc est, neminem voluit scire: et subauditur, a suis noluit nuntiari alicui quia erat in domo. Requiri autem se noluit, quia tempus offerendi Gentibus gratiam non erat. Denique veniens mulier, comperto ab aliis qui viderant illum intrasse in domum, orabat expelli daemonium a filia sua. Salvator autem sciens non esse tempus dandi ultro gratiam Gentibus, ait, Sine, nati prius saturentur. Non enim licet accipere panem filiorum, et mittere canibus. Tunc mulier consensit Salvatoris verbis, et accepit beneficium quod volebat. Consentiendo enim junxit se Deo Judaeorum. Hac ergo causa noluit per suos sciri quod esset in domo: et ita factum est ut voluit. ####  |