| ### S. Aurelii Augustini Hipponensis Episcopi ### COLLATIO CUM MAXIMINO ARIANORUM EPISCOPO ###  |

| #### ADMONITIO IN COLLATIONEM ET LIBROS DUOS CONTRA MAXIMINUM. |

| #### #### Haec opuscula in Retractationibus Augustini frustra quaeras, cum sint posterius confecta, anno Christi videlicet aut 427, aut 428. Nam Segisvultum comitem, a quo se missum Hipponem Maximinus in Collationis subsequentis exordie profitetur, venisse in Africam contra Bonifacium Hierio et Ardubere Coss., hoc est anno Christi 427, scribit Prosper in Chronico. Huc spectat Sermonis 140 (qui olim inter Sirmondianos 16) titulus in hunc modum: Contra quoddam dictum Maximini Arianorum episcopi, qui cum Segisvulto comite constitutus in Africa blasphemabat. Quo in Sermone id ab Augustino reprehenditur, quod Maximinus, dominicam sententiam Joannis, cap. 10, V\. 30, Ego et Pater unum sumus, de voluntatum concordia maligne interpretans, respondebat ipsos etiam Apostolos unum esse cum Patre et Filio, quia voluntati Patris et Filii obsequuntur. Sic ille blasphemat in hac Collatione, disputatione sua postrema, n. 22. #### De eadem Collatione Possidius in Augustini Vita, cap. 17: Cum ipsorum quoque Arianorum episcopo quodam Maximino cum Gothis ad Africam veniente, apud Hipponem quam plurimis volentibus atque petentibus, et praeclaris interpositis viris contulit; et quid singulae asseruerint partes, scriptum est. Quae si studiosi diligenter legere curaverint, procul dubio indagabunt, vel quid callida et irrationabilis haeresis ad seducendum et decipiendum profiteatur, vel quid Ecclesia catholica de divina teneat et praedicet Trinitate. Sed quoniam ille haereticus de Hippone rediens ad Carthaginem, de sua multa in collatione loquacitate victorem se de ipsa Collatione recessisse jactavit, et mentitus est; quae utique non facile a divinae legis ignaris examinari et dijudicari possent: a venerabili viro Augustino sequentis temporis stilo, et illius totius Collationis de singulis objectis et responsis facta est recapitulatio, et quam nihil ille objectis referre potuerit, nihilominus demonstratum est, additis supplementis, quae in tempore Collationis angusto cuncta inferri et scribi minime potuerunt. Id enim egerat nequitia hominis, ut sua novissima prosecutione multo longissima totum quod remanserat diei spatium occuparet. Et in Indiculo, cap. 5, recensetur, Collatio cum Maximino Arianorum episcopo: et continuo, Ad quem supra libri duo. Ubi Possidius a Collatione sejungit libros, qui in ante editis sic eidem cohaerebant Collationi, ut haec primus liber, alii duo libri secundus ac tertius inscripti legerentur: quo errore carebant veteres codices, tum nostri, tum illi quos vidit Beda seu Florus; Collationem quippe aperte distinguit a libris contra Maximinum, ad Rom. cap. 8. Posteriorem librum cum Augustini laude citat etiam Agatho papa in synodo 6, act. 4. ####  |