| #### CAPUT XXXV. De illo qui manum aridam cum haberet, sabbato curatus est, quemadmodum narratio Matthaei concordet cum Marco et Luca, vel rerum ordine, vel Domini et Judaeorum verbis. |

| #### #### 82. Sequitur ergo Matthaeus, ita narrans: Et cum inde transisset, venit in synagogam eorum. Et ecce homo manum habens aridam, et caetera, usque ad illud ubi ait, Et restituta est sanitati sicut altera (Matth. XII, 9-13). De isto sanato, qui manum habebat aridam, etiam Marcus et Lucas non tacent (Marc. III, 1-5, et Luc. VI, 6-10). Posset autem putari eo die factum et de spicis et de isto sanato, quoniam et sabbatum hic commemoratur; nisi Lucas aperuisset alio sabbato factum esse de sanitate aridae manus: Proinde quod ait Matthaeus, Et cum inde transisset, venit in synagogam eorum, non quidem venit nisi cum inde transisset, sed post quot dies in synagogam eorum venerit, posteaquam a segete illa transivit, an recta continuoque illuc ierit, non expressum est. Ac per hoc locus datur narrationi Lucae, qui dicit alio sabbato hujus manum sanatam. Sed potest movere, quomodo Matthaeus dixerit, quod ipsi interrogaverint Dominum, Si licet sabbato curare, volentes invenire accusandi occasionem; ipse vero illis de ove proposuerit similitudinem, dicens, Quis erit ex vobis homo qui habeat ovem unam, et si ceciderit haec sabbatis in foveam, nonne tenebit, et levabit eam? Quanto melior est homo ove? Itaque licet sabbatis bene facere; cum Marcus et Lucas illos potius a Domino interrogatos esse perhibeant. Licet sabbato bene facere, an male? animam salvam facere, an perdere? Itaque intelligendum est quod illi prius interrogaverint Dominum, Si licet sabbato curare: deinde quod intelligens cogitationes eorum, aditum accusandi quaerentium, constituerit in medio illum quem fuerat sanaturus, et interrogaverit quae Marcus et Lucas eum interrogasse commemorant; ac tunc illis tacentibus, proposuisse similitudinem de ove, et conclusisse quod liceat sabbato bene facere; postremo circumspectis eis cum ira, sicut Marcus dicit, contristatum super caecitate cordis eorum, dixisse homini. Extende manum tuam. ####  |