| ### DE ANTICHRISTO LIBER UNUS ###  |

| #### ADMONITIO IN SUBSEQUENTEM LIBELLUM. |

| #### #### Tractatus de Antichristo excusus etiam est inter opera Alcuini et Rabani Mauri: apud Alcuinum quidem integer et plenus; hic vero et apud Rabanum imperfectus. Nam et quaedam hic omittuntur, quae et in Alcuino sunt et in Rabano; et nonnulla vicissim in Rabano desiderantur, quae neque hic neque in Alcuino desunt. Citatur a Ruperto Tuitiensi abbate, lib. 8 in Apocalypsim, cap. 13, sed reticente auctoris nomen, in haec verba:
| #### “Tradunt nonnulli,” |
#### etc.
| #### “Sicut, inquiunt, Dominus et Redemptor noster Bethleem sibi providit,” |
#### etc.; neque compertum habemus unde id Lovanienses Theologi didicerint, quod in censura ad hunc tractatum annotarunt, quod nempe Rabani esse opus Rupertus agnoscat. Hujus libelli doctrinam et easdem sententias suo operi in Paulum, lib. 22, cap. 2, inseruit Rabanus, qui videlicet Albinum ipsum, perinde ac superiores alios auctores, passim exscribit. Thuaneo codici, cujus auctoritate impressus primum fuit nomine Alcuini, astipulatur codex Regius notatus 4411, qui libellum eumdem cum hac inscriptione repraesentat:
| #### “Incipit vita Antichristi ad Carolum Magnum ab Alcuino edita.” |
#### Confer Alcuini librum 3 de Fide S. Trinitatis, cap. 19. Vix tamen dubitare licet, quin Adsoni monasterii Derbensis abbati adscribendus sit, visis Mss. in quibus exhibetur praemissa epistola, quam hic integram subjicere non ab re erit. Haec porro sic habet: #### ADSONIS MONACHI AD GERBERGAM REGINAM, UXOREM LUDOVICI ULTRAMARINI REGIS FRANC. #### Excellentissimae, Reginae, ac regali dignitate pollenti, Deo dilectae, omnibusque sanctis amabili, Monachorum Matri, et Sanctarum Duci, Dominae GERBERGAE, frater ADSO suorum omnium servorum ultimus, gloriam et pacem sempiternam. #### Ex quo, Domina mater, misericordiae vestrae germen promerui, semper vobis in omnibus fidelis fui, tanquam proprius servus. Unde quamvis indignae sint apud Dominum preces orationis meae, tamen pro vobis et pro seniore vestro Domino Rege, necnon et pro filiorum vestrorum incolumitate Dei nostri misericordiam exoro, ut vobis et culmen Imperii in hac vita dignetur conservare, et vos faciat in coelis post hanc vitam secum feliciter regnare. Quoniam si Dominus vobis prosperitatem dederit et filiis vitam longiorem, scimus indubitanter et credimus Ecclesiam Dei exaltandam, et nostrae religionis Ordinem magis ac magis multiplicandum. Hoc ego fidelis vester opto, et valde desidero: qui si potuissem vobis totum regnum acquirere, libentissime fecissem. Sed quia illud facere non valeo, pro salute vestra filiorumque vestrorum Dominum exorabo, ut gratia ejus in operibus vestris semper vos praeveniat, et gloria illius pie et misericorditer subsequatur; ut divinis intenta mandatis, possitis adimplere bona quae desideratis, unde corona vobis detur regni coelestis. Igitur quia pium studium habetis Scripturas audire, et frequenter loqui de nostro Redemptore, sive etiam scire de Antichristi impietate et persecutione, necnon et potestate ejus et generatione; sicut mihi servo vestro dignata estis praecipere, volui aliqua vobis scribere, et de Antichristo ex parte certam reddere: quamvis non indigeatis a me hoc audire, quae apud vos habetis prudentissimum pastorem Domnum Roriconem (episcopum Laudunensem) clarissimum speculum totius sapientiae atque eloquentiae, hac valde nostra aetate. #### Post haec prosequitur Adso:
| #### “Ergo de Antichristo scire volentes,” |
#### ac caetera ut exstant in nostrae Appendicis libro sequenti; nisi quod ad calcem, post verbum
| #### “praefixit,” |
#### rursum ad Reginam hac brevi peroratione se convertat in hunc modum:
| #### “Ecce, Domna Regina, ego fidelis vester quod praecepistis fideliter implevi; paratus de caeteris obedire, quae fueritis dignata imperare.” |
#### ####  |