Index Generalis

ADMONITIO DE SEQUENTE LIBRO DE VERA RELIGIONE.

DE VERA RELIGIONE LIBER UNUS

CAPUT PRIMUM. Philosophi de religione aliud in scholis docebant, aliud in templis profitebantur.

CAPUT II. De diis quid Socrates senserit. Mundus hic pro Deo habitus.

CAPUT III. Vera religio christiana, quae hominibus persuasit, quod illis persuaderi posse Plato non credidit.

CAPUT IV. Philosophi qui sensibilibus toti haerent contemnendi.

CAPUT V. In quibus sectis vera religio. Munus divinum. Spiritus sanctus.

CAPUT VI. Vera religio in sola Ecclesia catholica, quae omnibus errantibus utitur ad provectus suos. Boni nonnunquam ex Ecclesia per seditiosos expulsi.

CAPUT VII. Catholicae Ecclesiae religio amplectenda. Quid illa profiteatur.

CAPUT VIII. Quae primo auctoritate ducti credidimus, postmodum ratione intelligimus. Haeretici prosunt Ecclesiae.

CAPUT IX. Manichaeorum error de duobus principiis et duabus animabus.

CAPUT X. Historiam divinae oeconomiae erga nostram salutem narraturus, ostendit primum unde error in religione contingat, et quomodo perfecta religio Deo subveniente instauretur.

CAPUT XI. Omnis vita a Deo. Mors animae, nequitia.

CAPUT XII. Lapsus et reparatio totius hominis.

CAPUT XIII. Angelorum differentia.

CAPUT XIV. A libero arbitrio peccatum.

CAPUT XV. Poena ipsa peccati ad resipiscendum erudimur.

CAPUT XVI. Incarnato Verbo beneficentius homini consultum est.

CAPUT XVII. Doctrinae ratio in vera religione quam optima, seu Vetus seu Novum Testamentum spectetur.

CAPUT XVIII. Creaturae quare mutabiles.

CAPUT XIX. Bona sunt, sed non summa bona, quae vitiari possunt.

CAPUT XX. Unde animae vitium.

CAPUT XXI. Anima seducitur, dum fugaces corporum pulchritudines consectatur.

CAPUT XXII. Rerum transeuntium administratio solis impiis displicet.

CAPUT XXIII. Omnis substantia bona.

CAPUT XXIV. Duplici via saluti hominis consulitur, auctoritate et ratione: ac primo de auctoritatis subsidio agitur usque ad caput 29.

CAPUT XXV. Quorum hominum seu librorum auctoritati de Dei cultu credendum.

CAPUT XXVI. Divina providentia erga nostram salutem ad sex aetates hominis veteris ac novi.

CAPUT XXVII. Utriusque hominis decursus in universo hominum genere.

CAPUT XXVIII. Quae, quibus et quo pacto tradenda.

CAPUT XXIX. De altero salutis subsidio, scilicet ratione; quomodo hac duce ad Deum homo evehitur: haec primum sensibus praestare deprehenditur.

CAPUT XXX. At ratione praestantior lex immutabilis, scilicet veritas secundum quam judicat.

CAPUT XXXI. Deus summa ista lex est secundum quam ratio judicat, sed quam judicare non licet.

CAPUT XXXII. Unitatis in corporibus est vestigium, sed ipsa unitas nonnisi mente conspicitur.

CAPUT XXXIII. Non corpora, nec sensus corporis, sed judicium mentitur. Differunt mentiens et fallens.

CAPUT XXXIV. Conficta phantasmata quomodo judicentur.

CAPUT XXXV. Vacandum ut Deus cognoscatur.

CAPUT XXXVI. Verbum Dei ipsa est veritas, quia omnino implet id a quo principio unum est quidquid est unum. Falsitas non ex rebus, sed ex peccatis.

CAPUT XXXVII. Impietas idololatriae multiplicis orta ex amore creaturae.

CAPUT XXXVIII. Aliud idololatriae genus, quo peccator triplici cupiditati servit.

CAPUT XXXIX. Ex ipsis vitiis suis animam admoneri ut primam pulchritudinem requirat: quod primo de vitio voluptatis ostenditur usque ad caput 43.

CAPUT XL. De pulchritudine corporum carnisque voluptate, et de peccantium poena.

CAPUT XLI. In peccantis animae poena pulchritudo.

CAPUT XLII. Voluptas carnis admonet ut numeros indivisibiles quaeramus. An tales in sint in aliquo vitali motu.

CAPUT XLIII. In homine vis judicandi de corporum et temporum proportione. Qui in perpetua veritate modus ordinis.

CAPUT XLIV. Dei imago Filius, ad quam facta quaedam.

CAPUT XLV. Voluptatis imbecillitas protrudit nos ad sublimiora. De superbiae vitio, usque ad cap. 49: quomodo per hoc admonemur ad amplectendam virtutem.

CAPUT XLVI. Invictus qui id solum amat quod amanti eripi non potest, id est Deum ex toto corde et proximum sicut seipsum.

CAPUT XLVII. Vera proximi dilectio, quam qui impendit invictus est.

CAPUT XLVIII. Quae sit perfecta justitia.

CAPUT XLIX. De curiositate deinceps, ut hoc vitio admonemur ad contemplandam veritatem.

CAPUT L. Scripturarum et interpretationum ratio. Allegoria quadruplex.

CAPUT LI. Scripturarum perscrutatio in curiositatis medelam.

CAPUT LII. Et curiositas et alia vitia sunt occasio ad virtutem.

CAPUT LIII. Scopi stultorum ac sapientium diversi.

CAPUT LIV. Supplicia damnatorum quam habeant rationem ad eorum vitia.

CAPUT LV. Epilogus exhortans ad veram religionem, et a falsa deterrens. Qualis erat Manichaeorum religio. Opiniones falsae de diis. Vera religio.