Index

CONSPECTUS

CAPUT PRIMUM. Inventione et enuntiatione nititur Scripturae tractatio; quae cum Dei auxilio suscipienda.

CAPUT II. Quid res, quid signa.

CAPUT III. Rerum divisio

CAPUT IV. Frui et uti, quid sit.

CAPUT V. Deus Trinitas, res qua fruendum.

CAPUT VI. Deus ineffabilis, quomodo.

CAPUT VII. Deum omnes intelligunt in quo nihil melius.

CAPUT VIII. Deus cum sit sapientia incommutabilis, rebus omnibus anteponendus.

CAPUT IX. Sapientiam immutabilem mutabili praeferendam esse omnes norunt.

CAPUT X. Ad videndum Deum purgandus animus.

CAPUT XI. Purgandi animi exemplum Sapientia incarnata.

CAPUT XII. Quomodo Sapientia Dei ad nos venit.

CAPUT XIII. Verbum caro factum est.

CAPUT XIV. Hominem quomodo sanarit Dei Sapientia.

CAPUT XV. Resurrectione et ascensione Christi fulcitur fides, excitatur judicio.

CAPUT XVI. Ecclesia Christi corpus et conjux medicinalibus molestiis ab ipso purgatur.

CAPUT XVII. Christus donando peccata viam aperuit ad patriam.

CAPUT XVIII. Claves traditae Ecclesiae.

CAPUT XIX. Corporis et animi mors atque resurrectio.

CAPUT XX. Qui non ad vitam sed ad supplicia renascantur.

CAPUT XXI. Rursus corporis de resurrectione.

CAPUT XXII. Solo Deo fruendum.

CAPUT XXIII. Homini praecepto non opus est, ut se et suum corpus diligat. Prava sui dilectio.

CAPUT XXIV. Nemo carnem suam odit, nequidem illi qui in eam insurgunt.

CAPUT XXV. Etsi aliquid amplius diligitur quam corpus, non tamen corpus odio habetur.

CAPUT XXVI. Praeceptum de Deo et proximo, imo et de seipso diligendo datum est.

CAPUT XXVII. Ordo dilectionis.

CAPUT XXVIII. Cui succurrendum, quando succurrere omnibus, vel duobus non possis.

CAPUT XXIX. Optandum et agendum ut omnes Deum diligant.

CAPUT XXX. Proximi nostri, omnes homines, et ipsi Angeli.

CAPUT XXXI. Deus nobis non fruitur, sed utitur.

CAPUT XXXII. Deus homine quomodo utatur.

CAPUT XXXIII. Quomodo homine frui conveniat.

CAPUT XXXIV. Prima ad Deum via, Christus.

CAPUT XXXV. Scripturae plenitudo, finisque, amor Dei et proximi.

CAPUT XXXVI. Interpretatio Scripturae licet vitiosa, non est mendax nec perniciose fallax, si modo utilis sit aedificandae charitati. Corrigendus tamen interpres qui sic fallitur.

CAPUT XXXVII. Multum inest periculi in hac interpretatione vitiosa.

CAPUT XXXVIII.Charitas perpetuo manet.

CAPUT XXXIX. Scripturis non indiget homo fide, spe et charitate instructus.

CAPUT XL. Qualem lectorem Scriptura postulet.