|
AUGUSTINUS dixit: Ego jam errorem puto, quam antea
veritatem putabam: utrum recte existimem, a te praesente audire cupio
. In primis summum errorem puto, omnipotentem Deum, in quo una
nobis spes est, ex aliqua parte violabilem, aut coinquinabilem, aut
corruptibilem credere. Hoc vestram haeresim affirmare scio; non
quidem verbis quibus nunc usus sum: nam et vos interrogati confitemini
Deum esse incorruptibilem et omnino inviolabilem et incoinquinabilem;
sed cum coeperitis caetera exponere, cogimini eum corruptibilem,
penetrabilem, et coinquinabilem profiteri. Dicitis enim aliam nescio
quam gentem tenebrarum adversus Dei regnum rebellasse: Deum autem
omnipotentem, cum videret quanta labes et vastitas immineret regnis
suis, nisi aliquid adversae genti opponeret, et ei resisteret,
misisse hanc virtutem, de cujus commixtione cum malo et tenebrarum
gente mundus sit fabricatus. Hinc esse quod hic animae bonae
laborant, serviunt, errant, corrumpuntur: ut necessarium haberent
liberatorem, qui eas ab errore purgaret, et a commixtione solveret,
et a servitute liberaret. Hoc ego nefas puto credere, Deum
omnipotentem aliquam adversam gentem timuisse, aut necessitatem esse
passum, ut nos in aerumnas praecipitaret.
FORTUNATUS dixit: Quia te medium fuisse nostrum scio, id
est, inter Manichaeos administrasse, ista sunt principalia fidei
nostrae. De conversatione hic agitur, de quibus falsis criminibus
pulsamur. Ex te ergo praesentes audiant boni viri, utrum sint vera
super quibus criminamur et appetimur, an sint falsa. Etenim ex tua
doctrina, et ex tua expositione et ostensione poterunt verius scire
nostram conversationem, si a te fuerit prodita. Interfuisti
orationi.
|
|
