|
19. Qui etiam hinc gestis ipsis Cirtensibus
calumniabantur, quia ibi dies et consules legebantur; et exigebant a
nobis, ut aliqua ecclesiastica concilia proferremus, ubi dies
recitarentur, et consules. Ipsi enim Carthaginense concilium factum
sine die et consule proferebant. Dicebant enim etiam concilium
Cypriani consules non habere: ubi tamen legitur dies; in illo autem
ipsorum Carthaginensi nec dies. Nos autem, quod in manibus erat,
Romanum concilium Melchiadis, sicut illud Cirtense, et diem habere
demonstrabamus et consules. Neque enim tunc ad horam antiqua archiva
ecclesiastica discutienda nobis fuerunt, unde ista consuetudo etiam
veterum fuisse doceretur. Nec tamen inanes eis etiam nos calumnias
movere voluimus, quare in Cypriani concilio dies inveniretur, in
ipsorum autem non inveniretur: quia illi vanas moras volebant
innectere, quas nos conabamur avertere. Nam etiam hoc exigebant, ut
de Scripturis sanctis ostenderemus alicubi dies et consules esse
conscriptos: quasi episcoporum concilia Scripturis canonicis aliquando
fuerint comparata; aut possent etiam ipsi de Scripturis sanctis
proferre concilium, ubi Apostoli judices sederint, et accusatum
aliquem vel damnaverint, vel absolverint. Et tamen respondimus eis,
etiam Prophetas libros suos praenotatis et definitis commendasse
temporibus, quo anno, cujus regis, quoto mense anni, quoto die
mensis factum super eos fuerit verbum Domini: ut ostenderemus quam
inaniter et calumniose de diebus et consulibus episcopalium conciliorum
quaestiones vanissimas excitarent. Fieri enim potest, ut in codicibus
sit ista varietas, dum alii etiam dies et consules diligentia majore
describunt, alii tanquam superfluum praetermittunt. Sicut etiam codex
de quo primum legimus judicium Constantini, quo inter partes
Caecilianum innocentem, illos autem calumniosissimos pronuntiavit,
diem et consulem non habebat; alius autem quem contra eorum calumnias
postea protulimus, habebat. Quia etiam illic invidiosissime
proclamaverant, quod imperatoris litteras sine die et consule
recitavimus: et tamen etiam ipsi alias ejusdem imperatoris litteras in
causa Felicis ordinatoris Caeciliani, quas mirabili caecitate contra
se ipsos protulerunt, sine die et consule recitarunt: nec eis inde
aliquid objecimus, ne similiter ut ipsi, tempora necessaria superfluis
verbis occuparemus. Haec autem modo dicimus, ut vos saltem oculos
aperiatis, et tenebrosa nocte careatis, quam vestri episcopi corde
gestabant, qui nocturnam sententiam cognitioni judicis objecerunt, et
ipsi per diem interioribus tenebris involuti mirabili caecitate contra
se ipsos tanta dixerunt.
|
|
