|
In Epistola quam Paulus apostolus scripsit ad
Romanos, quantum ex ejus textu intelligi potest,
quaestionem habet talem: Utrum Judaeis solis Evangelium
Domini nostri Jesu Christi venerit propter merita operum
Legis; an vero nullis operum meritis praecedentibus,
omnibus Gentibus venerit justificatio fidei, quae est in
Christo Jesu, ut non quia justi erant homines,
crederent; sed credendo justificati, deinceps juste
vivere inciperent. Hoc ergo docere intendit, omnibus
venisse gratiam Evangelii Domini nostri Jesu Christi.
Quod propterea etiam gratiam vocari ostendit, quia non
quasi debitum justitia redditum est, sed gratuito datum.
Coeperant enim nonnulli qui ex Judaeis crediderant,
tumultuari adversus Gentes, et maxime adversus apostolum
Paulum, quod incircumcisos et Legis veteris vinculis
liberos admittebat ad Evangelii gratiam, praedicans eis
ut in Christum crederent, nullo imposito carnalis
circumcisionis jugo. Sed plane tanta moderatione, uti
nec Judaeos superbire permittat, tanquam de meritis
operum Legis; nec Gentes merito fidei adversus Judaeos
inflari, quod ipsi receperint Christum, quem illi
crucifixerunt: tanquam enim, sicut alio loco dicit, pro
ipso Domino legatione fungens (II Cor. V, 20),
hoc est, pro lapide angulari (Ephes. II, 20),
utrumque populum tam ex Judaeis quam ex Gentibus
connectit in Christo per vinculum gratiae, utrisque
auferens omnem superbiam meritorum, et justificandos
utrosque per disciplinam humilitatis associans.
|
|
