|
Nam et illud ad Hebraeos qui diligentius
pertractant, sic intelligunt, ut non de sacrificio
contribulati per poenitentiam cordis accipiendum sit quod
dictum est, Non adhuc pro peccatis relinquitur
sacrificium; sed de sacrificio de quo tunc loquebatur
Apostolus, id est, holocausto Dominicae passionis,
quod eo tempore offert quisque pro peccatis suis, quo
ejusdem passionis fide dedicatur, et Christianorum
fidelium nomine baptizatus imbuitur: ut hoc significaverit
Apostolus, non posse deinceps eum qui peccaverit, iterum
baptizando purgari. Quo intellectu non intercluditur
poenitendi locus: ita sane, ut eos qui nondum baptizati
sunt, nondum plenam scientiam veritatis accepisse
fateamur. Ex quo conficitur ut omnis qui scientiam
veritatis accepit, etiam baptizatus intelligatur. Non
autem omnis baptizatus etiam scientiam veritatis accepit,
propter quorumdam posteriorum provectum vel miserabilem
negligentiam: et tamen illud sacrificium de quo
loquebatur, id est, holocaustum Domini, quod tunc pro
unoquoque offertur quodammodo, cum ejus nomine in
baptizando signatur, iterum si peccaverit, offerri non
potest. Non enim possunt denuo baptizari qui semel
baptizati sunt, quamvis etiam post Baptismum per
ignorantiam veritatis peccaverint. Ita fit ut quoniam
sine Baptismo nemo recte dicitur accepisse scientiam
veritatis, omnis qui accepit eam, non ei relinquatur pro
peccatis sacrificium, hoc est, non possit denuo
baptizari: nec tamen omnis qui non accepit per doctrinam
scientiam veritatis, debeat arbitrari posse pro se illud
offerri sacrificium, si jam oblatum est; id est, si jam
ejusdem veritatis per Baptismum sacramenta percepit, non
potest iterum baptizari. Tanquam si diceremus omnem
hominem non esse quadrupedem, non ideo tamen omne animal
quod homo non est, etiam quadrupes esse. Eos enim qui
jam baptizati fuerint, curari melius dicimus per
poenitentiam, non renovari; quia renovatio in Baptismo
est. Ubi quidem operatur poenitentia, sed tanquam in
fundamento. Manente itaque fundamento, recurari
aedificium potest: si autem fundamentum iterare quis
voluerit, totum aedificium subvertat necesse est.
Propterea hoc dicit Hebraeis, qui ex novo Testamento ad
sacerdotium vetus declinasse videbantur: Ideoque
remittentes, inquit, initii Christi verbum, in
consummationem respiciamus, non iterum jacientes
fundamentum poenitentiae a mortuis operibus, et fidei in
Deum, lavacri doctrinae, impositionis manus,
resurrectionis etiam mortuorum, et judicii aeterni
(Hebr. VI, 1 et 2). Ista omnia in Baptismo
traduntur, quae negat esse repetenda, utique in
consecrandis fidelibus. Nam in verbi Dei tractatione
atque doctrina, non iterum tantum, sed saepius dicenda
sunt, sicut rerum de quibus disseritur opportunitas
flagitat.
|
|
