|
Per quem accepimus, inquit, gratiam et
apostolatum. Gratiam cum omnibus fidelibus, apostolatum
autem non cum omnibus. Et ideo si tantummodo apostolatum
se diceret accepisse, ingratus exstitisset gratiae, qua
illi peccata dimissa sunt: tanquam enim meritis priorum
operum accepisse apostolatum videretur. Optime itaque
tenet ordinem causae, ut nemo audeat dicere vitae prioris
meritis se ad Evangelium esse perductum: quando nec ipsi
Apostoli, qui caeteris membris post caput corporis
supereminent, accipere apostolatum proprie potuissent,
nisi prius communiter cum caeteris gratiam, quae
peccatores sanat et justificat, accepissent. Quod autem
subjungit, Ad obediendum fidei in omnibus gentibus pro
nomine ejus; ad hoc dicit apostolatum se accepisse, ut
obediatur fidei pro nomine Domini nostri Jesu Christi,
hoc est, ut credant omnes Christo, et signentur in ejus
nomine qui salvi esse cupiunt. Quam salutem non solis
Judaeis, sicut nonnulli qui ex ipsis crediderant
arbitrabantur, venisse jam ostendit, cum ait, in omnibus
gentibus: in quibus estis, inquit, et vos vocati Jesu
Christi (Rom. I, 5, 6), id est, ut et vos sitis
ejus Jesu Christi, qui omnium gentium salus est,
quanquam non in numero Judaeorum, sed in numero
caeterarum gentium sitis inventi.
|
|
