|
Verba Sophar Minaei. Aut numquid videbitur
eloquens justus esse? Putat enim, Job verbis magis quam operibus
abundare. Beatus natus homo, brevis vitae. Sententiam suam illi
replicat, quam vult intelligi loquaciter dictam et inaniter. Cum nemo
sit qui contradicat tibi. Quia quando dicebat, nemo ei contradixit.
Sed quomodo Dominus loquatur ad te. Ea loquere potius, quibus
misereatur tui Deus. Quia duplex erit super te: corripiendo, et
consolando. Et tunc scies quia digne reddita sint tibi a Domino quae
peccasti: post correctionem sequente illuminatione. Aut vestigium
Domini invenies: ut velis Deum reprehendere. Sublime est coelum,
et quid facies? ut invenias sacramenta coeli. Non enim debes eum
reprehendere, cujus opera non comprehendis. Quis dicet illi, Quid
fecisti? Et hoc enim recte erit factum, si Deus hoc fecerit: quia
facere aliquid ille nisi recte non potest. Ipse enim novit opera
hominum iniquorum. Non iniqui operis est. Unde vult intelligi quia
stulte hic, quem iniquum putat, reprehenderit Deum: sic enim eum
loqui existimavit. Homo vero aliter nutat sermonibus. Modo illi
placet Deus, modo illi displicet; cum apud Deum sit firmitas. Et
vir natus mulieris tanquam onager erit in deserto: cupiditate
libertatis, impatiens dominatoris atque domitoris. Et extendens ad
eum manus tuas: ut acceptet opera tua. Si iniquum quid est in manu
tua. Ipsa duo repetivit, sed ordine mutato. Et iniquitas in domo
tua non maneat. Hoc dixit cor. Sic enim fulgebit facies tua tanquam
aqua: pura conscientia. Tanquam fluctum qui non praeterit, et non
terreris: nisi omnes tangat in hac vita. Et oratio tua tanquam
lucifer erit: ante illuminationem praeibit; quasi et ista ad
prophetiam sanctae civitatis vel ad populum Dei pertinentia, audita,
vel revelata dicuntur, sicut a superioribus amicis ejus dicta sunt.
Et rogabunt faciem tuam multi. Omnia ista de Ecclesia.
|
|
