|
Mundum est cor meum in verbis: non duplex.
Spiritus divinus qui me fecit: subaudis, est; ut sit, Spiritus
divinus est qui me fecit. Quomodo ergo dicis, Justus sum, et non
exaudivit me? quasi adversario dixerit Job. Semel enim loquitur
Dominus: quasi vocationem omnium justorum semel fecit Dominus, et
temporaliter circa singulos hoc agit divina providentia. Per somnium,
aut in visitatione nocturna: aut in ignorantia aut in tribulatione.
Aut sicut incidit saevus timor in homines, cum dormiunt in cubiculis:
securi. Et corpus ejus a ruina eruat: translate sicut ossa. Et
pepercit animae ejus a morte: cum eum converterit, parcet ei. Quia
venturum est bellum, et iterum arguet eum in infirmitate in cubili:
post conversionem jam probat, ne de se praesumat. Et multitudo ossium
ejus emarcuit: fiducia de se. Omnemque escam non poterit sumere:
consolationem de temporalibus. Et renovabit corpus suum, sicut litura
in pariete: mutationem vitae: et hic translate, propter aedificium,
id est, in societatem. Et molliet carnes suas sicut parvuli: ne sit
durus superbia, secundum quod Eliu videtur, tentatur Job humilis per
innovationem. Et intravit facie hilari cum professione: paratus ad
tentationes. Salva animam meam, ne veniam in corruptionem: hic
tentatio mortis. Vices tres cum viro: conversionis, probationis,
mortis. Sed eruit animam meam de morte: quia adhuc haec mortis
restat, Ut anima mea in lumine collaudet eum. Jam ergo orationes
cessabunt, quia nulla erit indigentia.
|
|
