|
Verba Eliphaz. Pondus autem verborum tuorum quis
sustinebit? Hic ergo dicit se cogi ad loquendum, quia non sustinet
dicta ejus. Nonne timor tuus stultus est? Paratus enim ad haec esse
debueras, si aliis veraciter suadebas. Nec talia bene timuisti; cum
diceres, Timor enim quem verebar, venit mihi (Job III, 25).
Et spes tua et simplicitas vitae tuae quasi stultitia: qua ista bona
putantur. Fremitus leonis et vox leaenae: ipse diabolus, et
superbiae civitas, quae saepe etiam bestiae more a Prophetis ponitur.
Et gaudium draconum exstinctum est: superborum et insidiosorum.
Myrmicoleon periit, eo quod non haberet escam. Quia in novissimo non
erunt, quos inducens comedat. Separabuntur enim pii ab impiis. Hic
autem errat, quod ea quae de diabolo audierat prophetata, de Job
intelligebat. Myrmicoleon vero accipiendus est, vel quia utrumque in
eo est, cum et rapit et occulte persequitur frumenta, quae sublato
oculo facit non germinare; vel quia avaris et in terra thesaurizantibus
dominatur; vel quia justos persequitur, quasi formicas praeparantes
sibi escas aestate ad hiemem, quibus non pascetur, cum boni ab impiis
fuerint separati. Et catuli leonum divisi sunt ab invicem.
Conspiratio principum civitatis illius dissipata est, qui nati sunt de
illa societatis civitate et diabolo; vel quia se invicem vastaverunt.
Inde est, Exsurget gens contra gentem (Marc. XIII, 8).
Nihil horum tibi accidisset: vel illa damna et orbitas et plaga
vulneris; vel te non penetraret dolor animi, quia et te consolareris,
si aliis ex corde dixisses, Numquid non capit auris mea ab eo
magnifica? Quia ista quae dicit, ex revelatione se dicit dicere. Et
spiritus in faciem mihi occurrit. Quasi flatum sensisse vult
intelligi: nam negat in consequentibus fuisse figuram. Reminiscendum
ita etiam Spiritum in Apostolos descendisse. Quid enim? numquid
homo coram Domino mundus erit? Aut haec audisse se dicit; aut dicit
ideo se horruisse, quia nemo mundus coram Domino; aut ideo sic
vidisse, quia nemo coram Deo ita mundus est, ut Deum ut est
videat. Modo mundus secundum perfectionem accipiendus, ut quod
superius negat mundum hominem perire, secundum quemdam modum
intelligamus. Si contra servos suos non credit. Quod evenit cum
diceret Elias, Domine, Prophetas tuos occiderunt: et dicit illi,
Reliqui mihi septem millia virorum (III Reg. XIX, 14,
18). Non enim inde septem millia virorum jam munda erant. Nam
angeli dicti sunt et Prophetae. Et adversus Angelos suos pravum quid
reperit. Vel quod adversus eos dicitur, vel quod ipsi dicunt. Hoc
tamen potest etiam de veris Angelis accipi. Habitantes autem domos
luteas: quorum conversatio non est in coelis. Percussit illos tanquam
tinea. Aut aliqua corruptio percussit eos tanquam tinea, aut Deus
eos percussit: vel hac tinea, vel sicut percutit tinea, hoc est,
latenter intrinsecus corruptione ab eis ipsis exorta per concupiscentias
carnales, hoc est habitatione in domibus luteis. Et a mane usque ad
vesperam ultra non sunt. Aut ultra saeculum hoc non sunt, aut a
prosperis rebus usque ad tribulationem: poenam enim consecuti sunt.
Eo quod non possent sibi ipsis subvenire, perierunt: cum in se habent
spem. Interierunt, quia non habebant sapientiam: non in se sperandi.
|
|
