|
39. Deinde quia Constantini litteris,
quibus eum inter partes cognovisse, et pro Caeciliano contra illos
judicasse constabat, Cognitor eos si quid haberent, respondere
cogebat: petiverunt suum libellum esse recitandum, quem dicebant datum
Constantino a majoribus suis. In quo libello satis aperteque
monstrarunt, quam falsum dixerint de damnatione Caeciliani apud
Brixiam: idem quippe libellus ostendit quemadmodum contra eos senserit
Constantinus. Nam ibi dicunt, nullo modo se communicaturos antistiti
ipsius nebuloni, paratosque esse perpeti quidquid eis facere
voluisset. Quem Constantini antistitem nebulonem utique Caecilianum
intelligi volebant. Quomodo ergo eum Constantini antistitem
dicebant, cui se contra Constantinum loquentes non communicare
confirmabant, si eum apud Constantinum superaverant, ita ut ab illo
Brixiae scirent esse damnatum?
|
|