|
AUG. dixit: Ego non nego illuminare Spiritum sanctum; sed
utrum et Christus illuminet per se ipsum, et Pater illuminet per se
ipsum, an non illuminent isti nisi per Spiritum sanctum: hoc
requisivi breviter, hoc requiro.
MAX. respondit: Credo non latere Religionem tuam, beatum dixisse
apostolum Paulum, Cum autem benignitas et humanitas apparuit
Salvatoris nostri Dei, non ex operibus justitiae quae fecimus nos,
sed secundum suam misericordiam salvos nos fecit, per lavacrum
regenerationis et renovationis Spiritus sancti, quem effudit in nos
abunde, per Jesum Christum Salvatorem nostrum (Tit. III,
4-6). Secundum hanc regulam dico Spiritum sanctum et profiteor
illuminatorem per Filium: ut ante dictum est, Quem effudit in nos
abunde, per Jesum Christum Salvatorem nostrum. Jam dedi
responsum: quoniam sive Paulus illuminat, ad auctorem Deum Patrem
recurrit haec illuminatio; sive Spiritus sanctus illuminat, ad
auctorem recurrit illuminatio: sive Christus illuminat, ad auctorem
recurrit illuminatio. Et hoc magisterio Christi edoctus, prosequor,
sicut ait ipse Christus: Oves meae vocem meam audiunt, et sequuntur
me; et ego vitam aeternam do eis, et non peribunt in aeternum, et non
rapiet eas quisquam de manu mea. Pater meus quod dedit mihi, majus
omnibus est, et nemo potest rapere illud de manu Patris mei. Et
iterum sic ait: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 27-30).
Ergo ad defendendas oves, ad illuminandas, Pater et Filius unum
sunt, concordes atque unanimes secundum hanc rationem quam audisti,
Quoniam nemo potest rapere de manu mea oves quas mihi dedit Pater:
simili modo nec de manu Patris.
|
|