|
25. Hanc enim artem quam dialecticam vocant,
quae nihil aliud docet quam consequentia demonstrare, seu vera veris,
seu falsa falsis, nunquam doctrina christiana formidat; sicut eam in
Stoicis non formidavit Apostolus, quos secum volentes conferre non
respuit (Act. XVII, 16-31). Et ipsa enim fatetur, et
verum est, neminem disputando ad conclusionem falsam consequenter
impelli, nisi prius consenserit falsis, quibus eadem conclusio velit
nolit efficitur. Ac per hoc qui cavet ne se loquente consequantur
falsa quae non vult, volens falsa caveat quae praecedunt. Si autem
praecedentibus veris inhaeserit, quaecumque consequentia perspexerit
quae falsa existimabat, vel de quibus dubitabat, admonitus
amplectatur, si veritati est pacatissimae amicior, quam
contentiosissimae vanitati.
|
|
