|
32. Numquid hic quid dicas invenies,
nisi non in eis bonis ad Dei legem pertinentibus deputandum esse
Baptismum, quae possunt homines et habere et boni non esse: sed ipsam
quidem legem et scientiam et sacrificium corporis et sanguinis Christi
talia bona esse, quae possint homines et habere et mali esse:
Baptismum vero tale bonum esse, quod quisquis habuerit, necessario
bonus sit? Quod si dicere volueritis, falsum dicetis: et ideo quid
aliud falsum consequatur attende. Quod non ideo commemorabo, ut ex
illo tuo falso ad alia falsa te adducam; sed ut hoc consequens cum
falsum esse cognoveris, ut ab hoc te liberes, illud quod praecedit
emendes. Quid ergo praecedit? Ex vobis omnes qui habent bonum
Baptismum bonos esse; quod est falsum evidens. Quid consequitur?
Bonos fuisse scilicet illos qui schismata faciebant, dicentes: Ego
quidem sum Pauli, ego autem Cephae, ego autem Christi. Quos
arguens Apostolus, ait: Divisus est Christus? Numquid Paulus pro
vobis crucifixus est? aut in nomine Pauli baptizati estis (Id. I,
12, 13)? Sed falsum est quod isti boni erant, exceptis eis qui
dicebant, Ego autem Christi: et tamen baptizati erant sancto
Baptismo Christi. Hoc itaque falsum quare secutum est? Quia falsum
praecessit, omnes habentes bonum Baptismum bonos esse. Utrumque ergo
respuatur, utraque sententia corrigatur: ut quoniam manifestum est,
istos qui schismata faciebant bonos non fuisse, et tamen bono Baptismo
baptizatos fuisse; illud etiam manifestum sit, non omnes qui bonum
habent Baptismum bonos esse. Ac per hoc non ideo tenemur ut in parte
Donati baptizandum esse aliquem concedamus, quia et et partem
Donati, quam malam dicimus, bonum Baptismum habere concedimus.
|
|
