|
33. Rursus ut ex ea consensione me ad
id quod non consentio detineres, posuisti scriptum esse: Unus Deus,
una fides, unum Baptisma, una incorrupta et vera catholica Ecclesia
(Ephes. IV, 5). Quae omnia concedo, etsi aliquanto aliter
scripta sunt. Sed quid ad rem, cum omnia, sicut dixi, ista
concedam? Verum quod ex his conaris efficere, non efficitur,
videlicet ut qui non sunt in una Ecclesia non possint habere unum
Baptismum: quod omnino falsissimum est. Et melius, quia et ipse
posuisti unde te possim commemorare quod volo. Certe enim ista
proposuisti in concessionibus meis, ex quibus me adducas ad intentionem
tuam unum Deum esse, unam fidem, unum Baptisma, unam incorruptam et
catholicam Ecclesiam. Quae cum inter nos conveniant, putas ex his
illud quod non convenit posse monstrari, apud eos qui non sunt in hac
una Ecclesia, hoc unum Baptisma esse non posse. Ego autem dico
posse, si non mutatur, si hoc idem observatur; nec ideo fieri ut non
sit unum Baptisma, quia est et apud illos qui in una non sunt
Ecclesia. Hoc autem probo ex his quae in eadem sententia posuisti de
uno Deo et una fide. invenimus enim eumdem Deum extra Ecclesiam ab
ignorantibus coli, nec ideo fieri ut non ipse sit Deus: et fidem qua
creditur Christum esse Filium Dei vivi, invenimus etiam eos qui non
pertinent ad membra Ecclesiae, confiteri, nec ideo fieri ut non sit
una fides. Sic etiam, cum invenimus eumdem Baptismum ab eis qui sunt
extra Ecclesiam in baptizandis hominibus observari, non ideo non esse
ipsum Baptismum existimare debemus.
|
|
