|
34. Quanquam si prorsus mortuum non
intelligeres nisi haereticum vel schismaticum, ut quisquis apud eos
baptizatur A mortuo, quid ei prodest lavatio ejus ? quod vides, quam
praecipiti praesumptione sic accipiatur, ac si dictum sit, Qui
baptizatur ab haeretico vel schismatico: nec sic contra nos esset, qui
fatemur nihil prodesse homini Baptismum Christi, si apud haereticos
vel schismaticos baptizetur, eis ipsis tribuens Baptismum quo
baptizatur; sed tunc ei prodesse incipere, cum transit ad corpus
Christi, quod est Ecclesia Dei vivi. Tunc enim sub eodem Baptismo
quod et foris Christi erat, sed foris posito nihil proderat, mundato
proderit ab eo cujus membris insertus est .
35. Nec illam tuam nimium severam sententiam formidabo, qua
dixisti, Quisquis peccator inter omnes homines fuerit, jus sibi
Baptismatis non usurpet: nisi quia non invenis quis veraciter dicat in
Oratione dominica, Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos
dimittimus debitoribus nostris (Matth. VI, 12); nisi
peccatorem se esse fateatur. Vellem singulos interrogare qui baptizant
apud vos, utrum peccatores omnino non sint. Potest enim quilibet
eorum mihi respondere, Non sum traditor, non sum thurificator, non
sum adulter, non homicida, non idolorum cultor, non postremo
haereticus, non schismaticus: Non sum autem peccator, nescio utrum
quisquam vel haeretica superbia reperiri possit qui audeat dicere,
audeat cogitare: nescio utrum quisquam tanto arrogantiae tumore
caecetur, ut non dicam voce profiteatur; sed vel apud se ipsum tacitus
arbitretur, non sibi esse necessariam deprecationem, in qua dicimus
Deo, Dimitte nobis debita nostra. Neque enim pro eis debitis
dimittendis rogamus, quae semel in Baptismo dimissa esse confidimus;
sed pro eis utique, sine quibus humana fragilitas non est,
quantumcumque in observandis praeceptis dominicis vigilemus.
Postremo, suscipiat qui voluerit hujus impudentiae frontem, et
dicat: Non sum peccator; ex quo mihi in Baptismo cuncta dimissa
sunt, nullum in me peccatum poterit inveniri. Magis ego Joanni
credo, et multo fidentius respondeo: Te ipsum decipis, et veritas in
te non est. Neque hoc agit praeceps et fallax ista professio, ut in
te peccata non inveniantur, sed ut quae inveniuntur non dimittantur.
Si ergo jam baptizatus es, vellem scire quem repereris qui contra
Joannem apostolum diceret, Peccatum non habeo. Si enim talem
quemquam reperire potuisti; quomodo baptizatus es ab eo, qui se ipsum
decipiebat, et in quo veritas non erat? Si autem qualiscumque
humilitatis non immemor peccatorem se esse dicebat, quomodo sibi
secundum tuam sententiam jus Baptismatis usurpabat? Tu enim dixisti,
tu etiam minime scribere timuisti, ut quisquis peccator inter omnes
homines fuerit, jus sibi Baptismatis non usurpet. Si autem nondum
baptizatus es, aut hanc vanissimam sententiam corrige, aut a quibus
baptizeris angelos quaere.
36. Sed arbitremur te convictum correxisse, Quisquis eo crimine
quod nostri objiciunt, peccator inter omnes homines fuerit, jus sibi
Baptismatis non usurpet. Neque hoc contra nos est; quia si etiam
talis usurpaverit et dederit, non eum sibi usurpare debuisse dico, non
autem dedisse non dico. Ille vero qui accepit, si homo bonus ab
homine malo, si fidelis a perfido, si pius ab impio; perniciosum erit
danti, non accipienti. Illud quippe sanctum male utentem judicat,
bene utentem sanctificat. Si autem et ille qui accepit, inique
accepit; nec sic rescissum, sed agnitum, quod perverso oberat ,
correcto proderit Sacramentum.
|
|
