|
45. Iterum dico, et te ab hac
invictissima ratione dissimulare non sino: Si non communicantes
peccatis malorum, propter ipsam tantum communionem Sacramentorum mali
perdunt bonos; quando in praeteritum ex haeresi ad Ecclesiam venientes
sine baptismo admissi sunt, contagione sua bonos utique perdiderunt.
Jam tunc ergo non erat Ecclesia, quam Cyprianus teneret,
praedicaret, nec unde postea Donatus exiret. Si autem bonos contagio
illa non perdidit, nec eorum quos accusatis contagio christianum orbem
perdere potuit: nolite calumniari separati, et ad Ecclesiam redite
correcti. Caecilianum et socios ejus, contra quos tunc Secundus
Tigisitanus contraxit condiditque concilium, necesse est tibi
accusare, mihi non est necesse defendere. Accusa eos quantis viribus
potes: si innocentes fuerunt, nihil eis tanquam frumentis oberit
ventositas tua; si nocentes fuerunt, non debuerunt propter illa
zizania frumenta deseri, quibus nihil obfuerunt. Accusa quantum
potes; vinco si non probas, vinco si probas: vinco, inquam, si non
probas, judice te ipso; vinco si probas, teste Cypriano. Quid eos
vis fuisse? Si innocentes, cur frumentis dominicis, cum sitis
zizania, calumniamini? Si nocentes, cur a frumentis dominicis
propter zizania separamini? Exstat Ecclesia cunctis clara atque
conspicua; quippe civitas quae abscondi non potest super montem
constituta (Matth. V, 14), per quam dominatur Christus a mari
usque ad mare, et a flumine usque ad terminos orbis terrae (Psal.
LXXI, 8), tanquam semen Abrahae multiplicatum sicut stellae
coeli, et sicut arena maris, in quo benedicuntur omnes gentes. Hanc
etiam beatus Cyprianus ita commendat, ut eam dicat Domini luce
perfusam, radios suos per orbem terrarum porrigere, ramos suos per
universam terram copia ubertatis extendere. Haec aut in frumentis suis
non accusaretur, aut propter zizania non desereretur: unum horum vobis
etiam vos ipsi respondete, alterum Cypriani monitis discite. Ipsius
enim verba sunt attestantis et dicentis: Nam etsi videntur in
Ecclesia esse zizania, non tamen impediri debet aut fides aut charitas
nostra, ut quoniam zizania esse in Ecclesia cernimus, ipsi de
Ecclesia recedamus.
|
|