|
21. Proinde, et si talia tua verba non
reperirem, hic certe dicerem, hic pro veritate clamarem, Quomodo ad
matrem Ecclesiam redire permittuntur, qui ab Ecclesia matre non
recesserunt? Aut si recesserunt, quo jure, antequam redirent,
baptizare potuerunt; nisi quia in causa resarciendi hujus schismatis
obliti estis propriae vanitatis, qua post episcopos ab ipsis
Apostolorum sedibus inconcussam seriem usque in haec tempora
perducentes, non unum hominem, non unam domum, non unam civitatem,
non unam gentem, sed orbem terrarum baptizandum esse censetis? aut
certe quia hujus facti horror semper etiam facientium corda concussit,
tot populis ad vestram communionem a Maximiani communione redeuntibus,
tam multos quidem libuit reparare, sed puduit tam multos rebaptizare:
quod tamen, quibuslibet detestantibus et exhorrentibus, propter
salutem hominum faceretis, quae quanto plurium fuerat, tanto minus
utique contemnenda erat, si hoc unquam contuitu veritatis, et non
praejudicio faceretis erroris. Vides certe in hoc Maximianensium ad
vestram communionem reditu patefactum, vera esse quae de Baptismo
dicuntur a nobis. Nam si ullus est in hominibus intellectus, vel
dicendi aliquid vel audiendi, qui antequam redeat ad Ecclesiam
baptizat, profecto extra Ecclesiam baptizat: et tamen rescindendus
Baptismus non est, sicut nec in illis rescissus a vobis est. Quo non
mutato, nec in suo, nec in cujusquam alterius, sed in Patris et
Filii et Spiritus sancti nomine quisque baptizat. Deinde, praeter
Baptismi sacramentum, quod vel ad poenam perversi, vel ad salutem
recti sive correcti integrum perseverat, de ipsa correctorum expiatione
vel mundatione volo aliquid dicere. Meministi enim quae adversus nos
dixeris, quod venientes ad nos a vobis ex haereticorum sacrilego
errore, sine ulla expiatione susceptos habeamus. Tu nobis dic modo,
de schismate Maximiani redeuntes ad vos, cum in suis etiam
susciperentur honoribus; qua tandem, quaeso, expiatione mundati
sunt? In illo tanto scelere participato, non erant tam nefaria
societate maculati?
|
|
