|
26. Rogo te, Cresconi, numquid ullis
meis verbis hoc crimen exaggero? Quod si voluissem, fortasse mihi,
etsi non talia, tamen qualitercumque sufficientia non defuissent.
Quaero igitur abs te, antequam isti duo, de quibus interim ago, ad
vestrae communionis concordiam remeassent, in illa catena sacrilegii
constituti, sub quorum labiis erat venenum aspidum, cum ore pleno
maledictione et amaritudine, cum pedibus velocibus ad effundendum
sanguinem, quomodo baptizarunt? Numquid in his erat conscientia
sancte dantium, quae ablueret accipientium? Numquid eos saltem fama
bona vel falsissima commendabat, quae tibi in illis angustiis non qua
evaderes, sed qua te praecipitares, exitum praebuit, cum eos tam
insigne concilium clamet famosi criminis reos? Redeuntes deinde,
sicut falsa narrantibus vestris episcopis credidisti, ante dilationis
diem, quomodo suscipiuntur in honoribus suis, cum eis quos extra
Ecclesiam cum Maximiano, constituti in catena sacrilegi schismatis
baptizaverant ? Unde a sacrilegio tanto expiantur? A catena illa
unde solvuntur? Labia eorum, os eorum a veneno aspidum , a
maledictione et amaritudine unde mundatur? Unde pedes ab effusione
spiritualis sanguinis abluuntur, quo velociter cucurrerunt? Unde
manus a funesto opere perditionis emaculantur? Unde ab illicito
incestu, non membra corporis, sed animae purgatur affectus?
|
|
