|
54. Aufer itaque de medio supervacuas
invidias molestiarum, quas regalibus jussis pro vestro errore
patimini, perparvas et prope nullas pro magno furore vestrorum,
imputantes etiam nobis quae ab ipsis terrenis potestatibus, ut
vestrorum impetus a sua salute depellant, necessitate fiunt, non
voluntate. Neque si quadraginta illi, qui Paulum apostolum
interficere conjuraverant, in armatos a quibus deducebatur (Act.
XXIII, 12, 31) irruissent, poenasque sumpsissent, Paulo
ista fuerant imputanda. Omitto quod etiam voluntarias mortes, quas
ipsi sibi ingerunt, in nos mentiendo transfertis. Nam de Marculo,
quod se ipse praecipitaverit audivi . Quod profecto est credibilius,
quam hoc aliquam potestatem Romanam jubere potuisse, Romanis legibus
nimis insolitum: cum hoc malum, inter tot haereses sub christiano
vocabulo errantes, proprium sit haeresis vestrae. Unde quid prodest,
quod conciliis suis hoc vestri episcopi prohibuisse et damnasse se
jactant, sicut ipse commemorasti; cum tot rupes et abrupta saxorum ex
Marculiano illo magisterio quotidie funestentur? Dixi ergo quid de
Marculo audiverim, et unde hoc credibilius possit videri: quid autem
verum sit, Deus noverit. De aliis autem tribus, quorum mortes
pariter objecisti, quid vel quomodo factum sit, ab eis quos nosse
existimo, fateor, non quaesivi.
|
|
