|
56. Reges cum in errore sunt, pro ipso
errore leges contra veritatem ferunt; cum in veritate sunt, similiter
contra errorem pro ipsa veritate decernunt: ita et legibus malis
probantur boni, et legibus bonis emendantur mali. Rex Nabuchodonosor
perversus legem saevam dedit, ut simulacrum adoraretur: idem correctus
severam, ne Deus verus blasphemaretur (Dan. III, 5, 6,
96). In hoc enim reges, sicut eis divinitus praecipitur, Deo
serviunt in quantum reges sunt (Psalm. II, 10), si in suo
regno bona jubeant, mala prohibeant, non solum quae pertinent ad
humanam societatem, verum etiam quae ad divinam religionem.
57. Frustra dicis, Relinquar libero arbitrio. Cur enim non in
homicidiis et in stupris, et in quibusque aliis facinoribus et
flagitiis libero te arbitrio dimittendum esse proclamas? Quae tamen
omnia justis legibus comprimi, utilissimum ac saluberrimum est. Dedit
quidem Deus homini liberam voluntatem, sed nec bonam infructuosam,
nec malam esse voluit impunitam. Quisquis christianum, inquis,
persequitur, Christi est inimicus. Verum dicis, si non hoc in illo
persequitur quod Christo est inimicum. Neque enim dominus in servo,
pater in filio, maritus in conjuge, cum sunt utrique christiani, non
debent persequi vitia christianae contraria veritati. An vero si non
persequantur, non rei negligentiae merito tenebuntur? Sed in omnibus
tenendus est modus aptus humanitati, congruus charitati; ut nec totum
quod potestatis est exseratur, et in eo quod exseritur, dilectio non
amittatur, in eo autem quod non exseritur, mansuetudo monstretur.
Ubi vero nulla ex divinis humanisve legibus potestas conceditur, nihil
improbe atque imprudenter audeatur.
|
|
