|
59. Sic certe incipit ea sententia: Cum
omnipotentis Dei et Christi ejus voluntate in ecclesia Bagaiensi
concilium gereremus, Gamalius, Primianus, Pontius, Secundianus,
Januarius , Saturninus, Felix, Pegasius, Rufinus, Fortunius,
Crispinus, Florentius, Optatus, Donatus, Donatianus, et
caeteri numero trecenti et decem: placuit Spiritui sancto qui in nobis
est, pacem firmare perpetuam, et schismata resecare sacrilega.
Deinde cum multa in eos horrenda vomuissent, paulo post ait:
Maximianum fidei aemulum, veritatis adulterum, Ecclesiae matris
inimicum, Dathae, Chore, et Abiron ministrum, de pacis gremio
sententiae fulmen excussit. Vides, ut arbitror, Maximianum sine
ulla dubitatione damnatum. Deinde post pauca, sed plane gravissima,
quae in eum libuit declamare, adjungens ordinatores ejus, et cum eo
sine dilatione damnans: Nec solum hunc, inquit, sceleris sui mors
justa condemnat, trahit etiam ad consortium criminis plurimos catena
sacrilegii. Deinde cum etiam in ipsorum exaggerandum scelus, quae
putavit declamanda, fudisset, nominavit eos ita, conclusitque
damnatos: Famosi ergo, inquit, criminis reos, Victorianum
Carcabianensem, Martianum Sullectinum, Beianum Baianensem ,
Salvium Ausaphensem, Theodorum Usulensem, Donatum Sabratensem,
Miggenem Elephantariensem, Praetextatum Assuritanum, Salvium
Membresitanum, Valerium Melzitanum , Felicianum Mustitanum et
Martialem Pertusensem, qui funesto opere perditionis vas sordidum
collecta faeculentia glutinarunt; sed et clericos aliquando Ecclesiae
Carthaginis, qui dum facinori intersunt, illicito incestui lenocinium
praebuerunt; Dei praesidentis arbitrio universalis concilii ore
veridico damnatos esse cognoscite. Quid planius, quid manifestius,
quid expressius dici potest?
|
|
