|
Ecce ego insero sententiam Aeliani
proconsulis, qua purgatus atque absolutus est Felix. Si tota gesta
vis legere, ex archivo proconsulis accipe. Aelianus proconsul dixit:
Ex professione Caeciliani, qui acta falsa esse dicit, atque
epistolae plurima addita, manifestum est qua voluntate haec gesserit
Ingentius; et ideo recipietur in carcerem: est enim arctiori
interrogationi necessarius. Felicem autem religiosum episcopum liberum
esse ab exustione Instrumentorum deificorum manifestum est; cum nemo
in eum aliquid probare potuerit, quod religiosas Scripturas
tradiderit, vel exusserit. Omnium enim interrogatio supra scripta
manifesta est, nullas Scripturas deificas vel inventas, vel
corruptas, vel incensas fuisse. Hoc actis continetur, quod Felix
episcopus religiosus illis temporibus nec praesens fuerit, neque
conscientiam commodaverit, neque tale aliquid fieri jusserit.
81. Insero etiam rescriptum imperatoris Constantini ad Probianum
idipsum attestantis, et quam molesti apud cum majores vestri
accusatores innocentium fuerint, ostendentis. Imperatores Caesares
Flavii, Constantinus, et Maximianus , et Valerius Licinianus
Licinius ad Probianum proconsulem Africae. Aelianus praedecessor
tuus, merito, cum vir perfectissimus, Verus, vicarius praefectorum
tunc per Africam nostram incommoda valetudine teneretur, ejusdem
partibus functus inter caetera etiam id negotium, vel invidiam quae de
Caeciliano episcopo, et Ecclesia catholica videtur esse commota, ad
examen suum atque jussionem credidit esse revocandam. Etenim cum jam
Superium centurionem , et Caecilianum magistratum Aptugnitanorum,
et Saturninum excuratorem, et Calibium juniorem, ejusdem civitatis
curatorem, atque Solonem servum publicum supra scriptae civitatis,
praesentes esse fecisset, audientiam praebuit competentem: adeo ut,
cum Caeciliano fuisset objectum quod a Felice eidem episcopatus
videretur esse delatus, cui divinarum Scripturarum proditio atque
exustio videretur objecta, innocentem de eo Felicem fuisse
constiterit. Denique cum Maximus Ingentium decurionem Ziquensium
civitatis epistolam Caeciliani exduumviri falsasse contenderet, eumdem
ipsum Ingentium suspensum actis quae suberant pervidimus, et ideo
minime tortum, quod se decurionem Ziquensium civitatis esse
asseveraverit. Unde volumus eumdem ipsum Ingentium sub idonea
prosecutione ad comitatum meum Constantini Augusti mittas, ut illis
qui in praesentiarum agunt, atque diuturnis diebus interpellare non
desinunt, audientibus, et coram assistentibus apparere et intimari
possit, frustra eos Caeciliano episcopo invidiam comparare, atque
adversus eum violenter insurgere voluisse. Ita enim fiet ut omissis,
sicuti oportet, ejusmodi contentionibus, populus sine dissensione
aliqua, religioni propriae cum debita veneratione deserviat.
|
|
