|
31. Age, jam videamus suo loco in
epistola, tu de Maximianensium causa quomodo te exuas. Omnes enim
qui has litteras legunt, exspectant procul dubio vel quid hinc a te
dictum sit, ubi dictum sit, vel a me quid responsum. Itaque de
Optato Gildoniano quod objectis meis respondisti, nolo discutere,
nolo in hominis causa, de cujus a vestris damnatione nil ago, diutius
immorari. Facio certe jacturam hujus objecti, et hoc fortasse apud
posteros, cum illius fuerit obliterata memoria: nunc vero quamdiu sunt
homines qui vitam illius moresque noverunt, parum me de illo dixisse,
quam falsum potius conquerentur. Neque enim sic legunt litteras
nostras, ut tu, qui ex me quaeris, ille quem tanquam rapidum fluctum
appellaverim, quid absorbuerit, cum illic habeas Praetextatum et
Felicianum. Nam verba mea illic sic se habent: Ita quidem,
inquam, isti insultant schismaticis suis, ut eos et mortuos et
insepultos vocent: sed certe optare debuerunt ut sepelirentur, ne de
multitudine jacentium in littore cadaverum insepultorum, Gildonianus
Optatus incedens cum agmine militari tanquam rapidus fluctus ultra
prosiliens, Felicianum et Praetextatum introrsus postea resorberet
(Lib. 1 contra Litteras Petiliani, n. 11). Haec verba mea
cum ibi legeris, cur non omnia posuisti ? Cur me veluti arguis, non
dixisse quid rapidus fluctus ille sorbuerit, cum ibi scriptum videas,
Felicianum et Praetextatum introrsus postea resorberet?
|
|
