|
34. Itaque non solum Optatus in illa
Gildoniana societate notissimus, sed quilibet obscurus apud vos te
sciente mali aliquid fecerit, cum eum non potueris a vestra communione
separare, quia vel non tibi creditur accusanti, vel accusare non
audes, ne non valeas comprobare; aut deserenda tibi est pars Donati,
aut talis eris qualis ille, cujus peccatum non ignoras, quamvis
dissimiliter vivas. Hoc non secundum veram, sed secundum vestram
sententiam vobis rectissime dicitur. Quis enim nescit te alienum esse
ab illius malo, si consensione peccato ejus non communicas? sed hinc
agnoscere cogeris, quanta impietate objiciatis orbi christiano vel
falsa, vel certe ignota crimina Afrorum; cum tibi objici nolis quod
de altero sis, quia hoc eis non potes persuadere, a quorum non vis
societate discedere. Ita, ne deseras quos putas bonos, ferre cogeris
quos nosti malos. Ac per hoc omnes convincit veritas malos, qui
propter aliena crimina seu vera seu falsa, caeteris tamen incognita,
sibi autem non obfutura, disrupta unitate tot gentium deseruerunt
bonos. Hoc tam magnum nefas partis Donati ne aliquo modo excusare
possetis, causa vobis Maximianensium procurata est, in quo velut
speculo vestram pravitatem conspectam, si volueritis, corrigatis: si
autem nolueritis, nolo quidquam gravius dicere, quando scio te cor
habere. Quid enim contra ista dicturus es?
|
|
