|
47. Proinde apparet tertium ferme agi
mensem, cum a proconsule petitur, ut Felicianus et Praetextatus
sedibus propulsentur tanquam collegae Maximiani, quos sibi
consociaverat ad furorem. Nam cum memoratus advocatus de Maximiano
quod sufficere videbatur, in eadem postulatione dixisset: Eos
quoque, inquit, quos alienae praesumptionis error attraxerat, portu
primo proposito poenitendi, si reverti cuperent, intra tempus ad
religionis tramitem destitutum , pari vigoris admonitione compescuit.
Sed suis institutis, inquit, iniquitas delectatur, et semetipsam non
deserit, cum semel praecipitata corruerit. Idem namque Maximianus
coeptam nutrit audaciam, et alios sibimet consociat ad furorem. Inter
quos etiam Felicianus quidam, qui primo recta sectatus depravationis
hujus attaminatione fuscatur, in Mustitana positus civitate, Deo
omnipotenti parietes consecratos, ecclesiam venerandam quasi quadam
obsessione credidit retinendam. Hunc etiam Praetextatus in
Assuritanis partibus imitatur. Audisne advocati verba praeclarissima
et manifestissima, quibus dicit istos de quibus agimus, quia portum
propositum poenitendi, dum suis institutis iniquitas delectatur, cum
semel praecipitata corruerit, contempserunt, locis ecclesiasticis
expellendos? Ubi si dies posset latere gestorum, cuivis obtusissimo
satis eluceret, quod contra eos non ita proconsularis potestas
adiretur, nisi aut illo concilio fuissent, sicut illic magis apparet,
sine ulla impertita dilatione damnati, aut intra diem dilationis, si
omnibus data est , vobis restitui noluissent. Cum vero etiam dies
gestorum cujuslibet obstinati oculos auresque sic feriat, usque adeo
illos etiam post transactum dilationis diem in vestra communione non
fuisse, et Maximiano cohaesisse, ut ob hoc adversus eos tam
terribilis judiciariae jussionis impetraretur auctoritas; quid ad haec
dicitur? Quid adhuc contra tam perspicuam veritatem mira impudentiae
caecitate contenditur? Quid adhuc ab eis, qui cum unitate partis
Donati etiam concordiam sacrilegorum damnatorum tenere voluerunt,
contra unitatem Christi tanta insania rebellatur? Quid adhuc
Baptismus Christi, etiam in sacrilego schismate veneratione debita
cognitus, in tot catholicis gentibus impia praesumptione respuitur,
sacrilega repetitione violatur?
|
|
