|
72. Nam illud quam eleganter tibi visus es
dicere, quod cum ego de Testamento Dei dixissem, Nunc undecumque
prolatum est recitetur (Lib. 1 contra Litteras Petiliani, n.
25: respondendum putasti, quod jam hoc confessionem criminis
habeat, et ideo dixerim, A quocumque prolatum est recitetur, quia
apud me constat, et a nostris exustum, et a vobis servatum atque
prolatum. Ita vero si veritate confisus, a Maximiano velis proferri
codicem Legis, unde recites Dathan, Chore, et Abiron, qui vivi
terra dehiscente submersi sunt (Num. XVI, 31), quibus istum
Bagaiensis sententia comparavit, non eo firmius contra illum
recitabitur, quia in ejus codice reperitur. Quod ergo dixi,
Testamentum undecumque prolatum est recitetur; non est confessio
criminis, sed fiducia veritatis. Quid enim commodius, quid
praeclarius, quam ut, si fieri potest, quod adversus te legatur, a
te proferatur? Non quia ego non habeo pro me: sed facilior est
certiorque convictio, ut tu habeas contra te, quod pro te, si
corrigaris, fiat.
73. Contra universitatem vero Ecclesiae quia te inania repetere
libuit, etiam hic tibi respondeo: Sicut in Africa pars Donati vos
estis, a quibus apparet partem Maximiani schisma fecisse, quoniam non
est per Africam qua vos estis, vos autem et in regionibus in quibus
illa est non deestis; nam et alia schismata facta sunt ex vobis, sicut
Rogatenses in Mauritania Caesareensi, Urbanenses in quadam
Numidiae particula, et alia nonnulla: sed ubi praecisa sunt, ibi
remanserunt. Et hinc enim apparet eos a vobis exiisse, non vos ab
ipsis, quia vos etiam in his terris estis ubi ipsi sunt: illi autem
quaquaversus vos estis, non nisi forte peregrinantes inveniuntur. Sic
Ecclesia catholica, quae, sicut ait Cyprianus, ramos suos per
universam terram copia ubertatis extendit (Lib. de Simplicitate
Praelatorum, seu de Unitate Ecclesiae), ubique sustinet scandala
eorum qui ab illa vitio maxime superbiae praeciduntur, aliorum hic,
aliorum alibi atque alibi; qui partes suas ostentantes dicunt, Ecce
hic est Christus, ecce illic: quibus ne credatur ipse praemonuit
(Matth. XXIV, 23). Non enim ostendunt viam de qua
prophetatum est in Psalmis, Ut cognoscamus in terra viam tuam, in
omnibus gentibus salutare tuum (Psal. LXVI, 3): sed suae
communionis quisque regiones, Ecce hic, ecce illic. Ubi enim cadunt
ibi remanent, et ubi separantur ibi arescunt; unde ipsa de qua
praeciduntur, etiam in eas terras extenditur, ubi jacent illa quaeque
in sua regione fragmenta: in illa vero singula quacumque ipsa
distenditur non sunt, quamvis aliquando vix rarissima folia ex eorum
ariditate ventus elationis in peregrina dispergat.
|
|
