|
74. Haec igitur Ecclesia, quae, ut
ejusdem, identidem verbis utar, ramos suos per universam terram copia
ubertatis extendit, ad multas etiam barbaras gentes extra orbem
Romanum crescendo perventura est. Quod et te inquisisse et comperisse
arbitror, ut diceres, Omitto gentium barbararum proprias regiones,
Persarum ritus, sidera Chaldaeorum, Aegyptiorum superstitiones,
deos Magorum; ut omnia ista non sint, quia providentia Dei in
christianum nomen totus quotidie vertitur mundus. Haec tu vera
dixisti: et sic impletur promissio quae dicta est Abraham, In semine
tuo benedicentur omnes gentes (Gen. XXII, 18). Omnes,
inquit, gentes; non dixit, Omnium gentium omnes homines. Unde
necesse est non solum fecunditate crescentis Ecclesiae, verum etiam
permixta multitudine inimicorum ejus, per quos pietas ejus exerceri et
probari possit, usque in finem judiciariae separationis totus orbis
impleatur. Sic commemoratum est hoc testamentum et ad filium ejus
Isaac, Domino dicente, Et statuam juramentum meum quod juravi
Abraham patri tuo; et ampliabo semen tuum tanquam stellas coeli, et
dabo tibi et semini tuo omnem terram, et benedicentur in semine tuo
omnes gentes terrae (Id. XXVI, 3, 4). Sic et ad nepotem
ejus Jacob, Et erit semen tuum sicut arena terrae, et dilatabitur
supra mare, et in Africum, et in Aquilonem, et ad Orientem, et
benedicentur in te omnes tribus terrae (Id. XXVIII, 14).
Supra mare autem plerumque Scriptura cum dicit, Occidentalem partem
solere significari, novit qui legit. Huic tu testamento si prolato
consentire voluisses, non in solo Africo remansisses.
75. Non ergo nobis communicant, sicut dicis, Novatiani,
Ariani, Patripassiani, Valentiniani, Patriciani, Apellitae ,
Marcionitae, Ophitae, caeteraque, ut verbis tuis utar, nefariarum
pestium, non sectarum, sacrilega nomina. Verumtamen ubicumque sunt
isti, illic Catholica, sicut in Africa ubi et vos: non autem
ubicumque Catholica est, aut vos estis, aut haeresis quaelibet
illarum. Unde apparet quae sit arbor ramos suos per universam terram
copia ubertatis extendens, et qui sint rami fracti non habentes vitam
radicis, atque in suis quique jacentes et arescentes locis Sed si non
permanserint in infidelitate, sicut de Israelitis dicit Apostolus,
inserentur. Potens est enim Deus iterum inserere illos (Rom.
XI, 23): non ut iterum accipiant sacramentum Baptismatis, quod
jam tractum ex arbore non mutarunt; sed ut reviviscant ex radice
charitatis et unitatis, a qua separati sterilitate animositatis
arescunt: sicut rursus inserendos putastis Praetextatum et
Felicianum, quos secum praeciderat Maximianus, nec praecisorum
Baptismum reprobastis. Quibus vere aliquid praestaretis, si non eos
fragmento vestro , sed et vos et illos radici catholicae redderetis.
|
|
