|
FELICIANUS: Ergo, inquit, quoniam otiosi sumus, ad
homousii vestri quaestionem, de quo non inter nos tantum, sed etiam
inter majores nostros plerumque tractatum est, veniamus. Et ne
longius evagetur oratio, ipse jam, ut soles, personam proponentis
assume, et a nobis rationem nostrae fidei, quaerentibus vicissim
redditurus, inquire.
Tum ego: Dic mihi, inquam, verumne sit quod te audio dicere,
Patri homousion non esse penitus Filium?
FELICIANUS: Verum est, nec persuaderi mihi potest id
ingenitum esse quod genitum, ne eumdem Patrem videar praedicare quem
Filium.
AUGUSTINUS: Non ita est: nam ne mihi quidem istud in animo
est, eumdem ingenitum esse quem genitum; sed id potius ingenitum esse
quod genitum.
FEL. Et quomodo non eumdem ingenitum dicis esse quem genitum, si
utrumque unum putas esse, non alterum?
AUG. Animadverto vim te penitus non attendisse verborum: nam dum
utrumque unum dico, substantiam veri Patris ac veri Filii ex toto non
separo: et dum non eumdem Patrem quem Filium praedico, utriusque
personam servata uniuscujusque proprietate discerno. Itaque si
substantiam quaeris, ipsa Trinitas unus est Deus; si personam,
alter est Filius.
FEL. Et quomodo et idem esse dicis, et alterum Filium.
AUG. Idem, inquam, communione substantiae; alterum proprietate
personae.
FEL. Nescio quo pacto una creditur esse substantia, cum non una
dicatur esse persona.
AUG. Non est, inquam, una persona, quia una genuisse, et altera
dicitur genita: et est tamen nati et gignentis non diversa substantia,
quia non dissimilis generanti docetur exorta.
FEL. Velim quaeso exemplo mihi faciliore dicta dilucides.
AUG. In rebus quidem incomprehensibilibus exempla non suppetunt
disputanti: tamen in quantum fieri potest, etiam in hac parte non
deero. Ecce igitur homo pater habet hominem filium: est quidem
commune utriusque quod homo est, uni tamen quod filius, alteri
proprium videtur esse quod pater est; nam in utroque sic persona
discernitur, ut communis humanitas non negetur, dum unus gignit,
alius gignitur; aeque autem homo et qui genuit dicitur, et ille qui
gignitur.
|
|