|
33. Ex hoc igitur genere quis ignorat
quam multi antea per diversas mortes ibant et peribant, et nunc in
illorum comparatione quam pauci suis ignibus ardeant? Sed si putas
moveri nos oportere, quia isto modo tot millia moriuntur; quantum
existimas nos habere consolationis, quod a tanta dementia partis
Donati, ubi non solum nefariae divisionis error, verum etiam furor
iste lex facta est, longe atque incomparabiliter plura millia
liberantur? Neque enim isti qui pereunt, illorum saltem numero
aequantur, qui ex ipso genere nunc jam tenentur ordine disciplinae,
colendisque agris amisso Circumcellionum et opere et nomine
inserviunt, servant castitatem, tenent unitatem: quanto minus
coaequantur isti perditi numero utriusque sexus, non solum puerorum et
puellarum, juvenum et virginum, verum etiam conjugatorum et senum,
quorum innumerabiles ex Donatistarum nefaria dissensione in pacem
Christi veram et catholicam transeunt? Isti quippe qui se incendunt,
nec tot homines sunt quot loca sunt populis plena, quae ab exitiali
peste erroris illius et furoris, per hanc instantiam perficiendae
unitatis eruuntur. Numquidnam obsecro sanum misericordiae potest esse
consilium, ut simul cum illis isti omnes aeternis gehennarum suppliciis
serventur, ne illi in istorum comparatione perpauci suorum caminorum
ignibus exurantur? Ut enim omnes cum Christo vivant, magnis
conatibus et votis agendum est: sed si hoc per quorumdam furorem fieri
non potest, saltem ut non omnes cum diabolo pereant, laborandum est.
|
|
