|
41. Quod autem dixisti, ut se ipsos
vestri occiderent, non eos frustra timuisse, quoniam quisquis in
nostras vel nostrorum manus incidit, non evasit. Quid evaserit,
quaero? Si mortem, cur eam vobis infertis manibus vestris, si hanc
timetis a nostris? Sed manifestum est non de morte vos dicere. Nam
quantum cupiamus vos vivere, etiam ipsi scitis; ideo nos de vestra
morte terretis. Proinde si communionem nostram dicis, neminem vestrum
qui in manus nostras incidit evasisse, utinam verum diceres. Valde
quippe feliciter non evaderent communionem quae offertur a Catholicis,
ut evaderent damnationem quae paratur haereticis. Sed falsum esse quod
dicis, vel ex vestro Emerito cogitare potuisti, qui cum venisset ad
nos, facilius est veritate convictus, quam communicare compulsus.
Sunt et alii fama quidem minores, sed stultitia pares. Quisquis enim
fuit similis vanitatis, ut contra manifestissimam veritatem
perversissima verecundia fieret pertinax, cum putari erubescit
inconstans, expers a nobis catholicae communionis abscessit. Sed ideo
dixisti, Quisquis in eorum manus incidit, non evasit; quoniam
paucissimos apertissimae veritati perseveranter resistentes et
discedentes latere arbitratus es. Sed Emerito fecisti secundum vos
gravissimam injuriam, qui perdidit apud te duritiae suae laudem,
tanquam frustra esse voluerit inter paucos veritati non consentientes,
quia deputari meruit inter latentes. Quis nostrum non te credat
invidere collegae? Aut si non invides, imitare. Veni ad nos et tu,
sicut ipse; audi quod dicimus, sicut ipse; responde si potes, quod
non potuit ipse. Si autem nec respondere, nec communicare volueris,
discede, sicut ipse. Ecce ille de nostris manibus illaesus
abscessit. Tu quare dicis, Quisquis in eorum manus incidit, non
evasit? Ecce ille non sibi credidit loca defutura ubi posset latere:
tu quare disponis ardere? Itane nondum vides vos esse potius qui non
pertinetis ad Deum, et qui facitis contra Deum, non solum peste
communi qua Christi unitati resistitis; sed etiam vos praecipue, qui
huic tanto sceleri vestro, etiam vestras mortes addere festinatis?
|
|
