|
13. Quamobrem secundum verissimum hoc tuum
testimonium, et tuam verissimam expositionem, quoniam religio est quam
Dulcitius tribunus tenet; profecto religio est, qua te ad nostram
communionem praeceptum Imperatoris impellit. Unde fit consequens ut
religio sit etiam, qua christianus imperator ad curam suam judicat
pertinere, ne in res divinas impune peccetur: a quo tu non vis curari
nisi ea quae terrena republica continentur. Unde et regem
Ninivitarum, oblitus quid legeris, populo de agenda poenitentia non
mandasse dixisti. Haec enim verba tua sunt ad me: Quid, inquis,
miseros decipis? Jonae Deus praecepit, prophetam Dominus ad populum
misit; nihil tale regi mandavit. Adverte ergo quid scriptum sit, et
noli irasci tibi ipsi , qui vel divina scripta non recolis: vel tu
potius miseros decipis. Surrexit Jonas, et abiit in Ninivem, sicut
locutus est Dominus. Ninive autem civitas magna erat, quasi viae
tridui. Et coepit Jonas ingredi civitatem, quasi unius diei iter,
et praedicavit et ait: Adhuc triduum, et Ninive subvertetur. Et
crediderunt viri Ninivitae Domino, et indixerunt jejunium, et saccos
induerunt, a majore usque ad minorem. Cumque pervenisset sermo ad
regem civitatis Ninive, surrexit de sede sua, et detraxit sibi
vestimenta, et se circumdedit sacco, et consedit in cinere.
Praedicaturque a rege et a potentibus, dicens: Homines et jumenta,
et oves et boves, non gustent quidquam, nec pascantur, et aquam non
bibant. Et induti sunt saccos homines, et jumenta proclamaverunt ad
Dominum impense: et aversus est unusquisque a via nequitiae suae et
iniquitatis quam in manibus habebat (Jonae III, 3-8).
Audisne tandem regem curasse, quod ad regum curam tibi displiceat
pertinere? Certe ut impense ageretur, quod minus quam oportuerat,
agebatur. Ideo ergo Ninivitae non sunt exspoliationibus
proscriptionibusque vel terrore militum ad poenitentiam imperio regis
arctati, quia obedienter jussa fecerunt. Non itaque ostendimus
populum ista perpessum, quia nec tu ostendis regem fuisse contemptum.
Proinde cum regibus ea quae secundum Deum sunt religioso timore
jubentibus quisque obtemperat, timore incipiens et ad dilectionem
proficiens, a Domino accipit pacem: non sicut pacem dat saeculum;
quoniam saeculum dat pacem propter temporalem utilitatem, Dominus
autem propter aeternam salutem. Ergo quia ista religio est, in qua
est tribunus Dulcitius (neque enim verba tua negaturus es);
superstitio est pars Donati, unde te vult erui hujus religio:
superstitio est, quod te quaeris occidere, quod valde prohibet hujus
religio: superstitio est, quod erga ista curam Imperatoris
reprehendis, quam suscepit exsequendam hujus religio.
|
|
