|
15. Sed jam nunc parumper attende, quomodo ex ista lege peccati,
cujus motum mortalitas etiam continentium cogitur ferre, cui modum
castitas nuptiarum laborat imponere, ubi concupiscentia carnis,
voluptasque, quam laudas, contra propositum voluntatis agit suos
impetus, cum excitatur, etiamsi actus non peragit, cum frenatur:
attende ergo paulisper, quomodo ex hac lege peccati omnem generari
hominem, et ideo trahere originale peccatum, sanctus eloquatur
Ambrosius in eo ipso de Sacramento regenerationis, sive de
Philosophia libro suo.
inquit,
|
“domus quam sapientia
aedificat, et mensa coelestibus referta sacrementis, in qua justus
cibum divinae voluptatis epulatur, suavem gratiae potum bibens, si
perpetuorum meritorum uberi posteritate laetetur. Hos filios generans
David partus illos corporeae commixtionis horrebat, et ideo mundari
saecri fontis irriguo desiderabat, ut carnalem ac terrenam labem gratia
spiritualis ablueret. Ecce, inquit, in iniquitatibus conceptus sum,
et in delictis peperit me mater mea”
|
|
(Psal. L, 7).
|
“Male Eva
parturivit, ut partus relinqueret mulieribus haereditatem, atque
unusquisqne concupiscentiae voluptate concretus, et genitabilus
visceribus infusus, et coagulatus in sanguine, in pannis involutus,
prius subiret delictorum contagium, quam vitalis spiritus munus
hauriret.”
|
|
Si te non deseruit qualiscumque saltem sensus humanus,
vides quid de concupiscentiae voluptate, hac ipsa cui praebes
impudentissimum patrocinium, pronuntiaverit, tui, quod saepe dicendum
est, doctoris testimonio praedicatus, tam memorabilis doctor
Ambrosius: quod ea quisque concretus, ea genitalibus visceribus
infusus, ea coagulatus in sanguine; et in pannis, non utique laneis,
aut lineis, aut hujuscemodi talibus, qualibus jam nati obvolvuntur
infantes, sed pannis vitiatae originis tanquam haereditariis
involutus, prius subeat contagium delictorum, quam vitalis hujus aeris
auram spirando percipiat: in quem velut immensum fontem communis et non
desistentis alimenti, post occulta spiramenta viscerum maternorum, qui
nascitur, funditur; in ortu ploraturus reatum, quem contraxit ante
ortum. Ergone ex hujus concupiscentiae motu illi non erubescerent
homines primi, quo et ipsi apparebant noxii, et eorum filii peccato
parentum praenuntiabantur obnoxii? Utinam sicut illi erubuerunt eas
partes corporis, in quibus libidinis inobedientiam sentiebant, nudas
relinquere; ita tu fidei catholicae obediens erubesceres erubescenda
laudare!
16. Quid autem etiam de ipso ficulneorum tegmine foliorum in libro
de Paradiso idem ipse scripserit doctor adverte.
|
“Quod igitur
gravius est,”
|
|
inquit,
|
“hac se Adam interpretatione succinxit eo
loci, ubi fructu magis castitatis se succingere debuisset. In lumbis
enim quibus praecingimur, quaedam semina generationis esse dicuntur:
et ideo male ibi succinctus est Adam foliis inutilibus, ubi futurae
generationis non fructum futurum, sed quaedam peccata signaret”
|
|
(Cap. 13). Hic certe frustravit iste vir sanctus tam elaboratam
disputationem tuam nimisque sollicitam, ne post peccatum Adam et Eva
oculis apertis lumbos praecinxisse credantur (Gen. III, 7).
Ut enim tanta ibi loquacitate laborares, contra sensus veniebas
omnium, et eos multiloquii strepitu perstringere cupiebas. Quid enim
tam in promptu est, quam succinctoriis, vel praecinctoriis, quae
graece PERIZOMATA nuncupantur, lumbos hominum contegi vel
praecingi, quas vulgus etiam munituras vocat? Neque hoc ille homo
Dei, cujus te urgemus eloquio, tanquam obscurum esset exposuit: sed
quod omnes intelligebant, quid significaret ostendit.
|
“In lumbis
enim quibus praecingimur,”
|
|
ait,
|
“quaedam semina generationis esse
dicuntur; et ideo male ibi succinctus est Adam foliis inutilibus.”
|
|
Quare male? Sequitur et dicit,
|
“ubi futurae generationis, non
fructum futurum, sed quaedam peccata signaret.”
|
|
Habesne ad ista quod
dicas? Ecce unde illa confusio, ecce unde contextio et succinctio
foliorum, ecce unde in posteris originale peccatum.
17. Sanctus vero Joannes Constantinopolitanus episcopus, quantum
verecundia permittere potuit, totum illud primorum hominum
erubescentium factum duobus verbis evidenter expressit, dicens:
|
“Foliis autem ficus erant cooperti, tegentes speciem peccati.”
|
|
Cui
non appareat, quae vel qualis peccati species a confusis tegenda fuerat
in regione lumborum, qui de sui corporis nuditate non confundebantur
ante peccatum? Obsecro, intelligite; imo vero permittite homines,
quod vobiscum intelligunt intelligere, et nolite nos cogere de pudendis
pene impudenter diutius disputare.
18. Merito idem beatus Joannes, etiam ipse, sicut et martyr
Cyprianus (Epist. 64, ad Fidum), circumcisionem carnis in
signo praeceptam commendat esse Baptismatis.
|
“Et vide quomodo
Judaeus,”
|
|
inquit,
|
“circumcisionem non differt propter
comminationem, quia omnis anima quaecumque non fuerit circumcisa die
octavo, exterminabitur de populo suo”
|
|
(Gen. XVII, 14).
inquit,
|
“non manufactam circumcisionem differs, quae
in exspoliatione carnis in corpore perficitur, ipsum Dominum audiens
dicentem, Amen, amen dico vobis, nisi quis renatus fuerit ex aqua et
spiritu, non introibit in regnum coelorum
[Joan. III, 5]? ”
|
|
Cernis quemadmodum circumcisionem circumcisioni, comminationem
comminationi vir ecclesiastica doctrina praeditus comparavit? Quod
ergo est octavo die non circumcidi, hoc est in Christo non baptizari:
et quod est perire de populo suo, hoc est non intrare in regnum
coelorum. Et tamen vos in Baptismate parvulorum exspoliationem
carnis, hoc est, circumcisionem non manufactam, celebrari negatis;
quia nihil eos, quo exspoliari debeant, habere contenditis. Non enim
eos fatemini mortuos in praeputio carnis suae, quo peccatum
significatur, maxime quod originaliter trahitur: per hoc enim est
corpus nostrum corpus peccati, quod evacuari dicit Apostolus per
crucem Christi (Rom. VI, 6).
|
|
