|
14. Si pro unitate partis Donati in
nefario schismate baptizatos nemo rebaptizat, et rei tanti sceleris,
ut eos in concilio suo antiquis illis auctoribus schismatis quos vivos
terra sorbuit (Num. XVI, 31-35) compararent, aut separati
non puniuntur, aut damnati in integrum restituuntur; cur non pro
unitate Christi, quae toto terrarum orbe diffusa est, de quo
praedictum est quod dominabitur a mari usque ad mare, et a flumine
usque ad terminos orbis terrae (Psal. LXXI, 8); et quod
praedictum est, videtur ac probatur impleri: cur ergo non pro ista
unitate vera et plenaria lex illius haereditatis agnoscitur, quae de
communibus codicibus personat, Dabo tibi gentes haereditatem tuam, et
possessionem tuam terminos terrae (Psal. II, 8). Pro Donati
unitate non coguntur revocare quod disperserunt, sed admonentur
exaudire quod clamant Scripturae: cur non intelligunt id secum actum
misericordia Dei, ut quoniam catholicam Ecclesiam falsis criminibus
accusabant, quorum quasi contagione nimiam sanctitatem suam contaminare
nolebant, vera et maxima crimina plenarii concilii sui veridico, sicut
dicunt, ore damnata, rursus recipere per Optati Gildoniani regnum,
et sibi sociare cogerentur. Jam tandem sentiant quemadmodum veris
suorum sceleribus impleantur, qui in fratres suos falsa confingunt,
quae si etiam vera dixissent, jam tandem sentire deberent quanta sint
pro pace toleranda, et pro pace Christi redire ad Ecclesiam quae non
damnavit incognita, si pro pace Donati placuit revocare damnata.
|
|
