|
20. Nequissimus, inquit, traditor
nobis legem servantibus persecutor et carnifex exstitisti. Si legem
servaverunt Maximianistae, cum a te separati sunt; sis et tu servator
legis, cum ab Ecclesia, quae in toto orbe diffusa est, separatus
es. Quod si de persecutionibus agis , cito respondeo, si aliquid
inique passi estis, non pertinere ad eos qui talia facientes quamvis
improbent , pro pace tamen unitatis laudabiliter tolerant. Quapropter
non habes quod objicias frumentis dominicis paleam suam usque ad
ventilationem ultimam sustinentibus, a quibus tu nunquam recessisses,
nisi levior palea vente tentationis et ante adventum ventilatoris
avolasses. Sed ut ab hoc uno exemplo, quod ad istorum ora claudenda,
et eos si sapiant corrigendos, si autem in perversitate maneant,
confundendos, in eorum facies refudit Dominus, non recedam: si
justiores sunt qui patiuntur persecutionem, quam illi qui faciunt;
iidem Maximianistae justiores sunt, quorum et basilica funditus eversa
est, et militari Optati comitatu graviter agitati sunt, et jussiones
proconsulis ad omnes eos de basilicis excludendos a Primianistis
impetratae manifestae sunt. Quapropter, si imperatoribus eorum
communionem detestantibus, ad persequendos Maximianistas tanta sunt
ausi, quid facerunt si eis per regum communionem aliquid efficere
liceret? Si autem ut pravos corrigerent, ista fecerunt; quid
mirantur si catholici imperatores majore potestate urgendos
corrigendosque decernunt eos, qui totum orbem christianum rebaptizare
conantur, cum causam dissentiendi non habeant; quandoquidem malos,
etiamsi vera crimina objicerent, pro pace tamen tolerandos etiam ipsi
testantur, quando eos quos damnaverunt cum suis honoribus, et cum
foris dato Baptismo receperunt? Considerent aliquando quid digni sint
pati christianis potestatibus orbis terrarum, hostes christianae
unitatis diffusae toto orbe terrarum. Jam igitur si correctio pigra
est, saltem adsit pudor; ne iidem ipsi cum ea quae scribunt, legere
coeperint, risus eos vincat, dum in se non agnoscunt quod videri
volunt in aliis, nec in se agnoscunt quod aliis objiciunt.
|
|