|
21. Quid igitur sibi vult, quod iste in
epistola sua posuit dicentem Dominum Judaeis, Ideoque mitto ad vos
prophetas, et sapientes, et scribas; et ex illis occidetis, et
crucifigetis, et flagellabitis (Matth. XXIII, 34)? Nam si
se ipsos intelligi volunt sapientes, et scribas, et prophetas, nos
autem tanquam persecutores sapientium et prophetarum; quare nobiscum
loqui nolunt, cum ad nos missi sint? Denique iste qui illam scripsit
epistolam, cui modo respondemus, si urgeatur a nobis, ut ei manu
propria subscribens suam esse fateatur, forte non faciat: usque adeo
timent, ne ulla eorum verba teneamus. Nam cum ejusdem epistolae
posteriorem partem aliquo modo vellemus accipere, quia totam describere
a quibus nobis data est, nequiverunt; nullus a quo petita est, eam
dare voluit, posteaquam cognoverunt nos ei parti, ad quam pervenimus,
respondere. Itaque cum legant quemadmodum Dominus prophetae dicat,
Exclama vehementer, non est quod parcas, et scribe stilo meo peccata
eorum (Isai. LVIII, 1): isti prophetae viri qui missi sunt
ad nos, nihil sic timent, sed cavent ne a nobis eorum clamor
audiatur; quod utique, si vera de nobis dicerent, non timerent. Non
immerito, sicut in Psalmo scriptum est, Oppilatum est os loquentium
iniqua (Psal. LXII, 12). Si enim propterea Baptismum
nostrum non suscipiunt, quia nos sumus progenies viperarum, sicut iste
in epistola sua posuit: cur Maximianensium susceperunt, de quibus
concicilium eorum sic loquitur, Quod viperei seminis noxios partus
venenati uteri alvus diu texerit, et concepti sceleris uda coagula in
aspidum membra tardo se calore vaporarunt. Nonne de ipsis etiam in
eodem concilio consequenter dictum est, quod Venenum aspidum sub
labiis eorum, quorum os maledictione et amaritudine plenum est,
veloces pedes eorum ad effundendum sanguinem, contritio et infelicitas
in viis eorum, et viam pacis non cognoverunt (Psal. XIII,
3)? Et tamen et ipsos in honore integro, et ab eis foris baptizatos
intus nunc habent.
|
|