CAPUT LII.

119. PETIL. dixit: Si sacrificia vos facere judicatis, de vobis quippe nequissimis Deus ipse sic dicit:

“Facinorosus,”

inquit,

“qui sacrificat mihi vitulum, quasi canem occidat; et qui ponit similaginem, quasi sanguinem porcinum fundat”

(Isai. LXVI, 3). Scitote vestrum sacrificium, qui humanum sanguinem jam fudistis. Et iterum:

“Sacrificia eorum quasi panis luctus; omnis qui manducabit ex illo, inquinabitur”

(Osee IX, 4).

120. AUG. respondit: Nos dicimus tale cuique sacrificium fieri, qualis accedit ut offerat, et qualis accedit ut sumat; et eos de sacrificiis talium manducare, qui ad illa tales accedunt quales et illi sunt: itaque si offerat Deo malus, et accipiat inde bonus, tale cuique esse qualis quisque fuerit; quia et illud scriptum est, Omnia munda mundis (Tit. I, 15). Per hanc sententiam veridicam et catholicam etiam vos Optati sacrificio non estis polluti, si facta ejus displicebant vobis. Nam utique panis illius panis luctus erat, sub cujus iniquitatibus Africa tota lugebat: sed panem luctus omnibus vobis communem esse, omnium vestrum malum schismatis facit . Nam secundum concilii vestri sententiam Felicianus Mustitanus humanum sanguinem fudit. Dixistis enim (In concilio Bagaiensi), cum eos damnaretis, Veloces pedes eorum ad effundendum sanguinem (Psal. XIII, 3). Vide ergo quale sacrificium offerat, quem sacerdotem habetis, cum eum sacrilegum damnaveritis: et si hoc vobis nihil obesse arbitramini, rogo vos, vanitas calumniarum vestrarum quid oberit orbi terrarum?