|
220. PETIL. dixit: Eligite tandem
de duobus alterum quid dicatis . Si innocentia vobis est, cur nos
ferro sectamini? aut si reos nos dicitis, quid nos quaeritis
innocentes?
221. AUG. respondit: O acutissimam complexionem, an potius
ineptissimam loquacitatem! Nonne ibi proponi solet ut eligatur alterum
de duobus quod respondeatur, ubi utrumque non potest eligi? Nam si
mihi proponeres, ut eligerem alterum de duobus quid dicerem, utrum
innocentes an nocentes simus, vel rursus ex aliis duobus sive ex
istis, non possem nisi unum eligere quod dicerem: nunc vero proponis
haec duo, utrum nos innocentes simus, an vos rei sitis, et vis ut
unum ex his duobus eligam quod respondeam. At ego nolo unum dicere;
quia utrumque dico, et nos innocentes, et vos reos. Nos esse
innocentes dicimus a falsis et calumniosis criminationibus vestris,
quicumque in Catholica possumus salva conscientia dicere, nec sanctos
codices nos tradidisse, nec idolorum supplicationibus consensisse, nec
quemquam occidisse; vel si quid aliud mali soletis objicere: nec eos
qui forte, quod quidem nec de ipsis probastis, ista fecerunt, contra
nos regnum coelorum, sed contra se ipsos clausisse: quia unusquisque
nostrum sarcinam suam portat (Galat. VI, 5). Ecce habes unum.
Et vos omnes nocentes et sceleratos esse, non alios aliorum criminibus
quae apud vos a quibusdam committuntur, et a quibusdam reprehenduntur,
sed crimine schismatis, a quo immanissimo sacrilegio nemo vestrum se
potest dicere immunem, quamdiu non communicat unitati omnium gentium,
nisi cogatur dicere de Ecclesia quae per omnes gentes diffunditur,
incipiens ab Jerusalem, Christum fuisse mentitum (Luc. XXIV,
47). Ecce habes alterum. Ecce reddidi tibi duo, quorum tu
volebas ut unum diceremus. Utique attendere debuisti utrumque a nobis
posse dici; et saltem, si hoc volebas, rogare nos, ut unum
diceremus, cum videres quia utrumque possemus.
222. Sed si innocentia vobis est, inquis, cur nos ferro
sectamini? Respicite paululum catervas vestras, quae non antiquo more
parentum suorum solis fustibus armantur, sed et secures et lanceas et
gladios addiderunt: et agnoscite quorum potius vox esse debeat, Quid
nos ferro sectamini? Aut si reos nos, inquis, dicitis, quid nos
quaeritis innocentes? Hic breviter respondeo: Ideo quaerimini rei ab
innocentibus, ut desinatis esse rei, et incipiatis esse innocentes.
Ecce utrumque elegi nostrum, et ad vestrum utrumque respondi: modo tu
elige unum de duobus: Innocentes estis, an nocentes? Neque potes
utrumque dicere: sed dic utrumque, si hoc placet. Certe enim non
potestis in eadem causa esse innocentes, in qua estis nocentes. Si
ergo innocentes estis, nolite mirari quod ad pacem quaerimini a
fratribus: si autem nocentes, nolite mirari quod ad poenam quaerimini
a regibus. Sed quia horum duorum alterum vobis usurpatis, alterum a
nobis auditis: usurpatis enim vobis innocentiam, a nobis autem auditis
quod impie vivatis: accipe iterum de utroque quid dicam. Si
innocentes estis, quare Christi testimonio contradicitis? Si autem
nocentes, quare ad ejus misericordiam non confugitis? Nam et
testimonium ejus est de orbis unitate, et misericordia ejus in fraterna
charitate.
|
|