|
44. Ut enim alios omittam in
diversis terris habitantes; vix enim alicubi deest hoc genus hominum,
quo appareat iniquos praepositos ac ministros, et in catholica
Ecclesia solere damnari: Milevitanum Honorium de proximo potuit
intueri. De Splendonio vero, quem diaconum in Catholica damnatum,
et a se rebaptizatum presbyterum fecit, cujus in Gallia damnationem ad
nos a fratribus missam collega noster Fortunatus ibidem apud
Constantinam publice legendam proposuit, et quem postea idem
Petilianus horrendas ejus insidias expertus abjecit: de hoc ergo
Splendonio quando non potuit commoneri quemadmodum mali et in
Catholica degradentur? Miror in quo temeritatis praecipitio cor
habebat, cum ista dictaret, ubi ausus est dicere: Nemo vestrum est
innocens, ubi reus nemo damnatur. Quamobrem permixti corporaliter,
separati spiritualiter in catholica Ecclesia mali, et quando humana
conditione ignorantur, et quando disciplinae consideratione damnantur,
suas sarcinas portant. Ac per hoc illi securi sunt, si eorum peccatis
imitatione et consensione non communicant, quicumque per eos Christi
Baptismo baptizantur: quia et si per optimos baptizarentur, non nisi
ab illo qui justificat impium justificarentur. Credentibus quippe in
eum qui justificat impium, deputatur fides ad justitiam.
|
|
