|
54. Sed ne diceret, sive ille, sive
aliquis vestrum, cum quisque occultus malus est qui baptizat, tunc non
esse fructum ejus illum quem baptizat, sed fructum Christi; continuo
subjeci quam vesanus error etiam istam sententiam consequatur, et
repetivi illud, licet aliis verbis, quod paulo ante dixeram: Si cum
occulta est arbor mala, quicumque ab illa fuerit baptizatus, non de
illa, sed de Christo nascitur; sanctius justificantur, qui
baptizantur ab occultis malis, quam qui baptizantur a manifestis bonis
(Supra, lib. 1, capp. 7, 8, nn. 8, 9). Petilianus ergo
his tam vehementibus coarctatus angustiis, tacuit superiora ex quibus
ista pendebant, et haec absurda quae illius consequuntur errorem, ita
commemoravit in responsione sua, quasi haec ego ex mea sententia
dixerim; quae ideo dicta sunt, ut attenderet quantum mali sequeretur
ejus sententiam, et eam mutare cogeretur. Hanc ergo fraudem
audientibus vel legentibus faciens, et omnino desperans legi posse quae
scripsimus, coepit in me graviter et petulanter invehi, tanquam ego
sensissem optandum esse omnibus qui baptizantur, ut baptizatores
perfidos habeant et ignorent eos, quoniam quamlibet bonos habuerint,
Christus est incomparabiliter melior, qui tunc erit baptizati caput,
si perfidus lateat baptizator. Item tanquam ego sensissem, sanctius
justificari eos qui baptizantur ab occultis malis, quam qui baptizantur
a manifestis bonis: cum haec mirabilis insania ideo a me commemorata
sit, quia illos necessario sequitur qui cum Petiliano sentiunt, sic
esse hominem baptizatum ad baptizatorem suum, quemadmodum est fructus
ad arborem de qua nascitur, bonus de bona, malus de mala: quibus cum
dixerimus ut respondeant, cujus arbitrentur fructum esse hominem
baptizatum, quando ab occulto malo baptizatur, quoniam non audent eum
rebaptizare, coguntur respondere, tunc eum non esse fructum occulti
illius mali, sed esse fructum Christi: ac per hoc sequitur eos quod
nolunt, et quod sentire dementis est; quia si homo tunc est fructus
hominis baptizatoris sui, quando a manifesto bono baptizatur, cum vero
baptizatur ab occulto homine malo, tunc non ipsius fructus, sed
Christi est, sanctius justificantur qui baptizantur ab occultis
malis, quam qui baptizantur a manifestis bonis.
|
|
