|
6. Vos ergo, sancta germina unicae matris
Catholicae, hujusmodi sceleris et erroris exemplum, subditi Domino,
quanta potestis vigilantia praecavete. Quantalibet doctrinae ac famae
luce praefulgeat, lapidemque se esse jactet pretiosum, quisquis vos
trahere voluerit post se ipsum, mementote quod illa mulier fortis et
una uni amabilis viro suo, quam in ultimo Proverbiorum sancta
Scriptura describit, pretiosior est lapidibus pretiosis. Nemo
dicat, Illum sequar, quoniam ipse me christianum fecit; aut, Illum
sequar, quoniam ipse me baptizavit. Neque qui plantat est aliquid,
neque qui rigat, sed qui incrementum dat Deus (I Cor. III,
7). Et Deus charitas est, et qui manet in charitate, in Deo
manet, et Deus in illo manet (I Joan. IV, 16). Nullus
etiam praedicans nomen Christi, et gestans ac ministrans Sacramentum
Christi, sequendus est contra unitatem Christi. Opus suum probet
unusquisque; et tunc in se ipso tantum gloriam habebit, et non in
altero. Unusquisque enim proprium onus portabit (Galat. VI, 4,
5), onus videlicet reddendae rationis: quia unusquisque nostrum pro
se rationem reddet. Non itaque amplius invicem judicemus (Rom.
XIV, 12, 13). Nam quantum attinet ad onera mutuae
charitatis, invicem onera vestra portate, et sic adimplebitis legem
Christi. Qui enim putat se esse aliquid, cum nihil sit, se ipsum
seducit (Galat. VI, 2 et 3). Sufferamus ergo invicem in
dilectione, satis agentes servare unitatem spiritus in vinculo pacis
(Ephes. IV, 2): extra quam quisquis colligit, non cum Christo
colligit: quisquis autem non cum Christo colligit, spargit (Matth.
XII, 30).
|
|
