|
Pervenimus tandem ad ultimum Augustini opus, in quo beatus gratiae
Christi vindex, dum haeretici Juliani eum denuo aggredientis impetum
comprimit, nondum absoluto eodem opere, morte occupatur, et e medio
certamine ad percipiendam coronam vocatur in coelum. Verum antequam
nostrae in id operis observationes proponantur, haud abs re fuerit,
ipsius Juliani, patroni Pelagianae haereseos praeter caeteros
ardentis et famosi, atque inter Augustini adversarios insolentissimi,
genus et mores dicere, factaque seu scripta ejus recensere.
|
|
