|
JUL. Demiror itaque ausum te fuisse ponere testimonium,
quo dicitur, A quo enim quis devictus est, huic et servus addictus
est (II Petr. II, 19). Quod manifestissime pro nobis
facit, asserentibus non posse quemquam obnoxium esse diabolo, nisi qui
fuerit post certamen voluntatis degeneri deditione superatus. A te
autem usurpari non debuit, cui vehementer repugnat, persuadenti in
regno diaboli esse nascentes, qui sine voluntate propria nec vinci
utique, nec peccare potuerunt.
AUG. Quos dicis nascentes nec vinci, nec certare potuisse, ab
illo originem ducunt, in quo omnes peccaverunt: qui homo, quod est
pejus, sine certamine victus est. Fuit enim Adam, et in illo fuimus
omnes: periit Adam, et in illo omnes perierunt (Ambros. lib. 7
in Luc. cap. 15, n. 234). Sinite ergo parvulos inveniri ab
eo, qui venit quaerere quod perierat (Luc. XIX, 10):
alioquin liberatorem Jesum, quoniam et ipsi homines sunt, prorsus
hominibus invidetis, quantacumque loquacitate crudelitatem vestri hujus
erroris obtegendam esse credatis.
|
|
