|
JUL. Quod quidem videns contra te valere plurimum,
quasi ipso testimonio interrogatus, Per quid ergo parvuli in regno
sunt adversariae potestatis, si Scripturae creditur, unumquemque,
cum vincitur, tunc servum esse victoris, et constat infantiam sine usu
rationis et voluntatis nec confligere potuisse, nec cedere? addis
(De Nuptiis et Concupiscentia, lib. 2, n. 8):
|
“Per unum
quippe hominem peccatum intravit in mundum, et per peccatum mors; et
ita in omnes homines pertransiit, in quo omnes peccaverunt”
|
|
(Rom.
V, 12).
|
“Sic est autem Deus nascentium conditor, ut omnes ex
uno eant in condemnationem, quorum non fuerit renascentium liberator.
Ipse quippe dictus est figulus ex eadem massa faciens vas, aliud in
honorem secundum misericordiam, aliud in contumeliam secundum
judicium”
|
|
(Id. IX, 21):
|
“cui cantat Ecclesia,
Misericordiam et judicium”
|
|
(Psal. C, 1). Hoc quod dicis, per
unum hominem intrasse peccatum, quo testimonio Apostoli plurimorum
ineruditorum tamen pectora commovistis, licet in quarto libro breviter
quomodo intelligendum esset ostenderim (Ad Turbantium), tamen
adjuvante Christo, in hoc opere plenius exponemus, ita ut in secundo
libro, praetermissis aliis, locus ipse apostolicus contextu suo
plenissime disseratur.
AUG. Ad id quod in quarto libro tuo breviter ostendisse te dicis,
in sexto nostro tibi responsum est (Contra Julianum, lib. 6, n.
75, sqq.): quod autem in hoc opere polliceris, cum reddere
coeperis, ibi quam sis vaniloquus apparebit.
|
|
