|
JUL. Unde mihi accidit tantae contumeliae dignitas?
Nihil in me tale conferre laudando potuisses. Sensa mea dicis esse
reprobanda; sed Dei opera damnanda: me male disputare; sed Deum
nequiter creare pronuntias: me errare clamas; illum saevire: me
asseris nescire legem; Deum vero nescire justitiam: me vociferaris
catholicum non esse, quod dicam Christum provocare quos salvet; Deum
vero juras creare quos damnet, nec ob aliud condere, nisi ut eant
omnes in condemnationem.
AUG. Hoc et de praescientia Dei dici potest, quae tamen a
fidelibus negari non potest, et puto quod nec a vobis. Aut negate
Deum praescium multos se damnaturum esse quos creat, ne videatur
creare quos damnet; et quod est mirabilius et inscrutabilius, multos,
ne malitia mutet eorum intellectum, de hac vita non rapere (Sap.
IV, 11), quos malos futuros non potest ignorare. Date honorem
Deo: altitudini judiciorum ejus cedat vestrorum crepula ruina
verborum, quasi nitida et acuta, sed vitrea.
|
|
